2 CORINTO 12

Ang Parte sa Ginpakita sang Dios kay Pablo

1 Nahibaluan ko nga wala sing pulos nga magsagi ako pabugal, pero napilitan ako. Karon isaysay ko sa inyo ang mga butang nga ginpakita kag ginpahayag sang Ginoo sa akon.2-4 Kay Cristo na ako sang matabo ini sa akon kag mga 14 na ka tuig ang nakaligad, nga gindala ako paibabaw sa ikatlo nga langit, sa Paraiso. Ambot lang kon ang akon lawas didto gid ukon ang espiritu ko lang. Ang Dios gid lang ang nakahibalo. Nakaabot ako sa Paraiso kag nabatian ko ang mga butang nga indi masarangan nga isaysay kag indi dapat isugid sa mga tawo.5 Atong akon naagihan amo ang akon ipabugal. Pero kon parte sa akon kaugalingon, indi ako magpabugal luwas lang kon parte sa akon mga kaluyahon.

6 Kon sa bagay, kon magpabugal gid man ako, indi ako mangin buang-buang kay magasugid man ako sang kamatuoran. Pero indi ako magpabugal kay basi kon magsobra ang ila pagtan-aw sa akon. Gusto ko nga ang ila pagtan-aw sa akon suno lang sa ila nakita kag nabatian sa akon.
7 Pero agod indi ako magpabugal sing sobra tungod sa makatilingala nga mga ginpahayag sang Dios sa akon, ang iya ginhimo, gintugutan niya si Satanas nga hatagan ako sang deperensya sa akon lawas. Ginpabay-an lang sang Dios nga paantuson ako ni Satanas sining akon deperensya agod indi ako magpabugal.8 Tatlo gid ka beses nga ginpangayo ko sa Ginoo nga kuhaon niya ini sa akon.9  it Pero wala niya pagkuhaa . Sa baylo nagsiling siya, Gani malipayon gid ako sa pagpabugal parte sa akon mga kaluyahon, agod mabatyagan ko permi ang gahom ni Cristo sa akon.

10  Gani malipayon ako subong sa akon mga kaluyahon, sa mga pagpasipala sa akon, sa mga kabudlayan, sa mga paghingabot, kag sa mga kapiutan tungod sang akon pagsunod kay Cristo. Kay kon maluya ako, ginapabaskog ako sang Dios .

Ang Balatyagon ni Pablo sa mga Taga-Corinto

11  Daw sa buang-buang ako sa akon nga pagpabugal, pero kamo mismo ang nagtulod sa akon nga magpabugal . Kay kamo kuntani ang dapat nagdayaw sa akon sa mga nagapakuno-kuno nga mga apostoles, pero wala ninyo ako pagdayawa. Bisan nahibaluan ko nga sa akon kaugalingon wala ako sing may ipabugal, indi man ako magpaulihi sa sina nga mga tawo nga mga labing maayo kuno nga mga apostoles.12 Sang dira ako sa inyo, padayon ang akon paghimo sang mga milagro kag makatilingala nga mga butang bisan pa nga may mga sablag nga nag-alabot sa akon. Kag ini nagapamatuod sang akon pagkaapostol.

13 Ang akon ginhimo dira sa inyo pareho man sang akon ginahimo sa iban nga mga iglesya, luwas lang nga wala ako nagpabug-at sa inyo paagi sa pagpangayo sang inyo bulig sa akon. Kon sa sina nga butang nakasala ako sa inyo, pasensyaha lang ninyo ako.
14  Karon preparado na ako nga magkadto dira sa inyo kag ini mangin ikatlo na ka beses. Indi gihapon ako magpangayo sang bulig sa inyo, tungod kay indi man ang inyo pagkabutang ang akon ginapangita kundi kamo mismo. Kay daw mga bata ko kamo, kag indi bala nga ang mga bata wala nagasuporta para sa ila mga ginikanan kundi ang mga ginikanan amo ang nagasuporta para sa ila mga bata?

15 Ang matuod lang, malipayon pa gani ako kon makahatag ako sa inyo, kag bisan pa ang akon kabuhi ihatag ko kon kinahanglan agod makabulig ako sa inyo. Pero ngaa nga bisan dako ang akon pagpalangga sa inyo, kadiutay gid lang sang inyo pagpalangga sa akon?
16 Kamo mismo makakomporme nga wala ako nagpasagod sa inyo. Pero basi kon may magsiling sa inyo nga dayaon ako kag natuntuhan ko kamo.17 Pero paano? Kay nahibaluan man ninyo nga wala gid ako nagpanguwarta sa inyo paagi sa bisan kay sin-o nga akon ginpadala dira.

18  Ginpangabay ko man si Tito nga magkadto dira kag ginpaupod ko man sa iya ang isa pa gid ka utod kay Cristo . Indi man kamo makasiling nga namintaha si Tito sa inyo. Indi mahimo nga intuon niya kamo kay nakita man ninyo nga pareho ang amon pagginawi kag katuyuan.
19 Basi kon dugay na ang inyo paghunahuna nga wala kami sang iban nga ginahimo kundi ang pagdepensa lang sang amon kaugalingon sa inyo. Mga hinigugma, kami nga ara kay Cristo nagasiling sa inyo sa atubangan sang Dios nga wala kami sang iban nga katuyuan sa tanan nga amon ginahambal kundi ang pagpalig-on sang inyo pagtuo.20  Nahadlok ako, kay basi kon pag-abot ko dira, makita ko nga ang inyo ginahimo lain sang sa akon ginapaabot sa inyo. Kag kon ina ang matabo, makita man ninyo nga lain man ako sang sa inyo ginapaabot sa akon. Nahadlok ako, kay basi kon maabtan ko kamo nga nagailinaway, nagahinisaay, nagainakigay, nagahandom lang para sa inyo kaugalingon, nagahambal sang malain kontra sa iban, nagakutsokutso, nagapabugal, kag nagaginamo.21 Nahadlok man ako, kay basi kon pag-abot ko dira mahuy-an naman ako sa Dios tungod sa inyo. Kag basi kon magakasubo lang ako tungod kay madamo sa inyo ang nagpakasala sang una, kag hasta subong wala pa naghinulsol sang ila mga mahigko nga ginhimo pareho sang imoral nga pagpakigrelasyon kag pagusto nga paghimo sang kalautan.

2 Corinthians 12

Strength from Weakness

1-5 You've forced me to talk this way, and I do it against my better judgment. But now that we're at it, I may as well bring up the matter of visions and revelations that God gave me. For instance, I know a man who, fourteen years ago, was seized by Christ and swept in ecstasy to the heights of heaven. I really don't know if this took place in the body or out of it; only God knows. I also know that this man was hijacked into paradise—again, whether in or out of the body, I don't know; God knows. There he heard the unspeakable spoken, but was forbidden to tell what he heard. This is the man I want to talk about. But about myself, I'm not saying another word apart from the humiliations.

6 If I had a mind to brag a little, I could probably do it without looking ridiculous, and I'd still be speaking plain truth all the way. But I'll spare you. I don't want anyone imagining me as anything other than the fool you'd encounter if you saw me on the street or heard me talk.

7-10 Because of the extravagance of those revelations, and so I wouldn't get a big head, I was given the gift of a handicap to keep me in constant touch with my limitations. Satan's angel did his best to get me down; what he in fact did was push me to my knees. No danger then of walking around high and mighty! At first I didn't think of it as a gift, and begged God to remove it. Three times I did that, and then he told me,
My grace is enough; it's all you need. My strength comes into its own in your weakness. Once I heard that, I was glad to let it happen. I quit focusing on the handicap and began appreciating the gift. It was a case of Christ's strength moving in on my weakness. Now I take limitations in stride, and with good cheer, these limitations that cut me down to size—abuse, accidents, opposition, bad breaks. I just let Christ take over! And so the weaker I get, the stronger I become.

11-13 Well, now I've done it! I've made a complete fool of myself by going on like this. But it's not all my fault; you put me up to it. You should have been doing this for me, sticking up for me and commending me instead of making me do it for myself. You know from personal experience that even if I'm a nobody, a nothing, I wasn't second-rate compared to those big-shot apostles you're so taken with. All the signs that mark a true apostle were in evidence while I was with you through both good times and bad: signs of portent, signs of wonder, signs of power. Did you get less of me or of God than any of the other churches? The only thing you got less of was less responsibility for my upkeep. Well, I'm sorry. Forgive me for depriving you.

14-15 Everything is in readiness now for this, my third visit to you. But don't worry about it; you won't have to put yourselves out. I'll be no more of a bother to you this time than on the other visits. I have no interest in what you have—only in you. Children shouldn't have to look out for their parents; parents look out for the children. I'd be most happy to empty my pockets, even mortgage my life, for your good. So how does it happen that the more I love you, the less I'm loved?

16-18 And why is it that I keep coming across these whiffs of gossip about how my self-support was a front behind which I worked an elaborate scam? Where's the evidence? Did I cheat or trick you through anyone I sent? I asked Titus to visit, and sent some brothers along. Did they swindle you out of anything? And haven't we always been just as aboveboard, just as honest?

19 I hope you don't think that all along we've been making our defense before you, the jury. You're not the jury; God is the jury—God revealed in Christ—and we make our case before him. And we've gone to all the trouble of supporting ourselves so that we won't be in the way or get in the way of your growing up.

20-21 I do admit that I have fears that when I come you'll disappoint me and I'll disappoint you, and in frustration with each other everything will fall to pieces—quarrels, jealousy, flaring tempers, taking sides, angry words, vicious rumors, swelled heads, and general bedlam. I don't look forward to a second humiliation by God among you, compounded by hot tears over that crowd that keeps sinning over and over in the same old ways, who refuse to turn away from the pigsty of evil, sexual disorder, and indecency in which they wallow.