โครินธ์ 12
สิ่ง_ต่างๆ_ที่_องค์_เจ้า_ชีวิต_เปิดเผย_//ให้_เปาโล_รู้
1 ผม_จะ_ต้อง_โอ้_อวด_ต่อ_ไป ถึง_แม้_จะ_ไม่_มี_ประโยชน์_อะไร แต่_ผม_ก็_จะ_โอ้_อวด_ต่อ_ไป_ใน_เรื่อง_ของ_นิมิต และ_สิ่ง_ที่_องค์_เจ้า_ชีวิต_เปิดเผย_ให้_รู้t
2 ผม_รู้จัก_กับ_ชาย_คน_หนึ่งt ที่_ไว้วางใจ_ใน_พระคริสต์ และ_เมื่อ_สิบ_สี่ปี_ก่อน พระเจ้า_ยก_เขา_ขึ้น_ไป_บน “สวรรค์_ชั้น_ที่_สาม” (ไป_ใน_ร่าง_นี้_หรือ_นอก_ร่าง_นี้_ผม_ก็_ไม่_รู้_หรอก มี_แต่_พระเจ้า_เท่า_นั้น_ที่_รู้)
3 ผม_รู้_ว่า_คน_คน_นี้_ถูก_รับขึ้น_ไป_ใน_สวน_สวรรค์t (ไป_ใน_ร่าง_นี้_หรือ_นอก_ร่าง_นี้ ผม_ก็_ไม่_รู้_หรอก มี_แต่_พระเจ้า_เท่า_นั้น_ที่_รู้)
4 เขา_ได้_ยิน_คำ_พูด_ที่_ไม่_สามารถ_พูด_ได้ (เป็น_สิ่ง_ที่_มนุษย์_ไม่_มี_สิทธิ์_ที่_จะ_พูด_ถึง_ด้วย)
5 ผม_จะ_อวด_ถึง_คน_คน_นี้ แต่_จะ_ไม่_อวด_ถึง_ตัว_ผม_เอง_หรอก แต่_ถ้า_ผม_ต้อง_โอ้_อวด ก็_จะ_โอ้_อวด_แต่_เรื่อง_ที่_แสดง_ว่า_ผม_อ่อนแอ_เท่า_นั้น
6 ถ้า_ผม_อยาก_จะ_อวด_ตัว ผม_ก็_ไม่_ใช่_คน_โง่ เพราะ_สิ่ง_ที่_ผม_จะ_อวด_นั้น_เป็น_ความ_จริง แต่_ผม_จะ_ไม่_ทำ_อย่าง_นั้น_หรอก เพราะ_ผม_ไม่_อยาก_ให้_คน_คิด_กับ_ผม_เกิน_กว่า_ที่_เขา_เห็น_ผม_ทำ_หรือ_พูด
7 พระเจ้า_ได้_เปิดเผย_ให้_ผม_ได้_เห็น_สิ่ง_ที่_ยิ่ง_ใหญ่_เหนือ_ธรรมชาติ และ_เพื่อ_ไม่_ให้_ผม_หลง_ระเริง ผม_ก็_เลย_มี_หนาม_อยู่_ใน_ร่าง_กายt หนาม_นั้น_คือ_ทูต_ของ_ซาตาน_ที่_มา_คอย_ทรมาน_ผม
8 ผม_ก็_วิงวอน_ต่อ_องค์_เจ้า_ชีวิต_ถึง_สาม_ครั้ง_ให้_ช่วย_เอา_หนาม_นี้_ออก_ไป_จาก_ผม_ที
9 แต่_พระองค์_ก็_บอก_ว่า “ความ_เมตตา_กรุณา_ของ_เรา_มี_เพียง_พอ_แล้ว_สำหรับ_เจ้า เมื่อ_เจ้า_อ่อนแอ_ฤทธิ์_อำนาจ_ของ_เรา_ก็_ทำ_งาน_ได้_อย่าง_เต็มที่” ดัง_นั้น ผม_จึง_ยินดี_ที่_จะ_โอ้_อวด_ถึง_ความ_อ่อนแอ_ของ_ผม เพื่อ_ฤทธิ์_เดช_ของ_พระคริสต์_จะ_ได้_อยู่_ใน_ผม
10 ถ้า_เมื่อ_ไหร่_ที่_ผม_อ่อนแอ ถูก_ดู_หมิ่น เจอ_กับ_ความ_ทุกข์_ยาก ถูก_ข่มเหง_และ_เจอ_กับ_ความ_ยุ่ง_ยาก_ต่างๆ_เพื่อ_พระคริสต์ ผม_ก็_ยินดี เพราะ_ผม_อ่อนแอ_เมื่อ_ไหร่ เมื่อ_นั้น_ผม_ก็_กลับ_เข้มแข็ง
เปาโล_รัก_ชาว_คริสต์_ใน_เมือง_โครินธ์_มาก
11 ผม_พูด_โอ้_อวด_อย่าง_กับ_คน_โง่ แต่_ก็_เพราะ_พวก_คุณ_นั่น_แหละ_บังคับ_ให้_ผม_พูด_อย่าง_นั้น ความ_จริง_แล้ว_คุณ_น่า_จะ_ชม_เชย_ผม เพราะ_ผม_ก็_ไม่_ได้_ด้อย_ไป_กว่า “ไอ้_พวก_ศิษย์_เอก_ผู้_ยิ่ง_ใหญ่” พวก_นั้น_ที่_พวก_คุณ_ยกย่อง_หรอก_นะ ถึง_แม้_ผม_จะ_ไม่_มีดี_อะไร_เลย_ก็_ตาม
12 อย่าง_น้อย_ตอน_ที่_อยู่_กับ_พวก_คุณ ผม_ก็_ได้_อดทน_พิสูจน์_ตัวเอง_ว่า_ผม_เป็น_ศิษย์_เอก_จริง คือ_ได้_ทำ_หมาย_สำคัญ การ_อัศจรรย์_และ_ปาฏิหาริย์_ให้_ดู_แล้ว
13 ไหน_บอก_มา_สิ_ว่า เรา_ทำ_ให้_พวก_คุณ_ด้อย_กว่า_หมู่_ประชุม_อื่นๆ_ของ_พระเจ้า_ตรง_ไหน อ๋อ รู้_แล้ว ก็_มี_อยู่_แค่_เรื่อง_เดียว_เท่า_นั้น คือ_ที่_ผม_ไม่_ได้_เป็น_ภาระ_ให้_กับ_พวก_คุณ เรื่อง_นี้_ผม_ผิด_เอง_โปรด_อภัย_ให้_ผม_ด้วย_ที่_ช่าง_ไม่_ยุติธรรม_กับ_คุณ_เลย
14 นี่_เป็น_ครั้ง_ที่_สาม_แล้ว_ที่_ผม_จะ_มา_เยี่ยม_พวก_คุณ และ_จะ_ไม่_มา_เป็น_ภาระ_ให้_กับ_คุณ_หรอก ผม_ไม่_อยาก_ได้_ทรัพย์_สมบัติ_ของ_คุณ แต่_อยาก_ได้_ตัว_คุณ เพราะ_ลูกๆ_ไม่_ต้อง_จัดหา_อะไร_ให้_กับ_พ่อ_แม่ แต่_พ่อ_แม่_ต่าง_หาก_ที่_ต้อง_จัดหา_ให้_กับ_ลูกๆ
15 ส่วน_ตัว_ผม_เอง_ก็_ยินดี_ที่_จะ_สละ_ทุก_สิ่ง_ทุก_อย่าง_ที่_ผม_มี_รวม_ทั้ง_ตัว_ผม_เอง_ให้_กับ_พวก_คุณ ถ้า_ผม_รัก_พวก_คุณ_มาก_ขึ้น พวก_คุณ_จะ_รัก_ผม_น้อย_ลง_หรือ_อย่าง_ไร
16 ใครๆ_ก็_รู้_ว่า_ผม_ไม่_ได้_เป็น_ภาระ_ให้_กับ_พวก_คุณ_เลย แต่_ก็_มี_บางคน_พูด_ว่า_ผม_เป็น_คน_เหลี่ยม_จัด และ_ได้_ใช้_กล_อุบาย_จับ_พวก_คุณ_ไว้
17 คน_ที่_ผม_ส่ง_มา_เยี่ยม_คุณ_นั้น_ผม_ใช้_คน_ไหน_โกง_คุณ_แล้ว_หรือ_ยัง
18 ผม_ขอ_ให้_ทิตัส_มา_เยี่ยม_คุณ และ_ส่ง_พี่_น้อง_อีก_คน_มากับ_เขา_ด้วย ทิตัส_ไม่_ได้_โกง_อะไร_คุณ_ใช่_ไหม_ล่ะ คุณ_ก็_รู้_ว่า_ทิตัส_กับ_ผม_เดิน_ตาม_พระ_วิญญาณ_องค์_เดียว_กัน_และ_เดิน_ตาม_รอย_เท้า_เดียว_กัน_ด้วย
19 ที่_เขียน_มา_ทั้ง_หมด_นี้ คุณ_คิด_ว่า_เรา_พยายาม_แก้_ตัว_ให้_กับ_ตัวเอง_หรือ_อย่าง_ไร แต่_ความ_จริง_แล้ว พี่_น้อง_ที่รัก ใน_ฐานะ_คน_ที่_มี_ส่วน_ใน_พระคริสต์ และ_ต่อหน้า_พระเจ้า_ด้วย จะ_บอก_ให้_รู้_ว่า_ทุก_สิ่ง_ทุก_อย่าง_ที่_เรา_พูด_มา_นี้_ก็_เพื่อ_เสริม_สร้าง_พวก_คุณ
20 ผม_กลัว_ว่า_เมื่อ_ผม_มา คุณ_จะ_ไม่_เป็น_อย่าง_ที่_ผม_อยาก_ให้_เป็น และ_ผม_ก็_จะ_ไม่_เป็น_อย่าง_ที่_คุณ_อยาก_ให้_ผม_เป็น_เหมือน_กัน กลัว_ว่า_จะ_เห็น_พวก_คุณ_ทะเลาะ_วิวาท_กัน อิจฉา_ริษยา_กัน ระเบิด_โทสะ_ใส่_กัน ชิงดี_ชิงเด่น_กัน ใส่ร้าย_กัน นินทา_กัน อวด_ดี_กัน และ_มี_แต่_ความ_วุ่นวาย_ต่างๆ
21 ผม_กลัว_ว่า เมื่อ_ผม_มา_เยี่ยม_พวก_คุณ_อีก_ครั้ง_หนึ่ง พระเจ้า_ของ_ผม_จะ_ทำ_ให้_ผม_ต้อง_อับอาย_ขายหน้า_ต่อหน้า_พวก_คุณ และ_ทำ_ให้_ผม_เศร้า_โศก_เสียใจ_กับ_คน_พวก_นั้น_ที่_ทำ_บาป_มา_แต่_ก่อน และ_ยัง_ไม่_ยอม_กลับ_ตัว_กลับ_ใจ_จาก_ความ_โส_โครก การ_ทำ_ผิด_ทาง_เพศ และ_ความ_ลุ่มหลง_ใน_กาม_ที่_พวก_เขา_ทำ_กัน_อยู่
2 Corinthians 12
Paul's Vision
1 Boasting is necessary, though it is not profitable; but I will go on to visions and revelations of the Lord.2 I know a man in Christ who fourteen years ago-whether in the body I do not know, or out of the body I do not know, God knows-such a man was caught up to the third heaven.3 And I know how such a man-whether in the body or apart from the body I do not know, God knows-4 was caught up into Paradise and heard inexpressible words, which a man is not permitted to speak.5 On behalf of such a man I will boast; but on my own behalf I will not boast, except in regard to my weaknesses.6 For if I do wish to boast I will not be foolish, for I will be speaking the truth; but I refrain from this, so that no one will credit me with more than he sees in me or hears from me.
A Thorn in the Flesh
7 Because of the surpassing greatness of the revelations, for this reason, to keep me from exalting myself, there was given me a thorn in the flesh, a messenger of Satan to torment me-to keep me from exalting myself!8 Concerning this I implored the Lord three times that it might leave me.9 And He has said to me, "My grace is sufficient for you, for power is perfected in weakness." Most gladly, therefore, I will rather boast about my weaknesses, so that the power of Christ may dwell in me.10 Therefore I am well content with weaknesses, with insults, with distresses, with persecutions, with difficulties, for Christ's sake; for when I am weak, then I am strong.
11 I have become foolish; you yourselves compelled me. Actually I should have been commended by you, for in no respect was I inferior to the most eminent apostles, even though I am a nobody.12 The signs of a true apostle were performed among you with all perseverance, by signs and wonders and miracles.13 For in what respect were you treated as inferior to the rest of the churches, except that I myself did not become a burden to you? Forgive me this wrong!
14 Here for this third time I am ready to come to you, and I will not be a burden to you; for I do not seek what is yours, but you; for children are not responsible to save up for their parents, but parents for their children.15 I will most gladly spend and be expended for your souls. If I love you more, am I to be loved less?16 But be that as it may, I did not burden you myself; nevertheless, crafty fellow that I am, I took you in by deceit.17 Certainly I have not taken advantage of you through any of those whom I have sent to you, have I?18 I urged Titus to go, and I sent the brother with him. Titus did not take any advantage of you, did he? Did we not conduct ourselves in the same spirit and walk in the same steps?
19 All this time you have been thinking that we are defending ourselves to you. Actually, it is in the sight of God that we have been speaking in Christ; and all for your upbuilding, beloved.20 For I am afraid that perhaps when I come I may find you to be not what I wish and may be found by you to be not what you wish; that perhaps there will be strife, jealousy, angry tempers, disputes, slanders, gossip, arrogance, disturbances;21 I am afraid that when I come again my God may humiliate me before you, and I may mourn over many of those who have sinned in the past and not repented of the impurity, immorality and sensuality which they have practiced.