Acts 2

1 Երբ Պենտեկոստէի տօնը հասաւ, բոլորն ալ միաբան՝ մէկ տեղ էին:2 Յանկարծ շառաչ մը եղաւ երկինքէն՝ սաստկաշունչ հովի մը ձայնին պէս, ու լեցուց ամբողջ տունը՝ ուր նստած էին:3 Եւ բաժնուած լեզուներ երեւցան իրենց՝ որպէս թէ կրակէ, ու հանգչեցան անոնցմէ իւրաքանչիւրին վրայ:4 Բոլորն ալ լեցուեցան Սուրբ Հոգիով եւ սկսան խօսիլ ուրիշ լեզուներով, ինչպէս Հոգին իրենց խօսիլ կու տար:5 Երուսաղէմ բնակող Հրեաներ կային, բարեպաշտ մարդիկ՝ երկինքի տակ եղած ամէն ազգէ:6 Երբ այս ձայնը եղաւ, բազմութիւնը համախմբուեցաւ ու շփոթեցաւ, որովհետեւ կը լսէին թէ անոնք կը խօսէին իրենցմէ իւրաքանչիւրին սեփական բարբառով:7 Բոլորն ալ զմայլած էին եւ կը զարմանային՝ իրարու ըսելով. «Ահա՛ ասոնք բոլորն ալ՝ որ կը խօսին, միթէ Գալիլեացի չե՞ն:8 Ուրեմն ի՞նչպէս կը լսենք՝ մեր իւրաքանչիւրին սեփական բարբառով, այն երկրին՝ որուն մէջ ծնած ենք.9 Պարթեւներ, Մարեր ու Եղամացիներ, եւ անոնք որ կը բնակին Միջագետքի, Հրէաստանի, Կապադովկիայի, Պոնտոսի, Ասիայի,10 Փռիւգիայի, Պամփիւլիայի ու Եգիպտոսի մէջ, եւ Կիւրենէի մօտ՝ Լիպիայի կողմերը, նաեւ Հռոմէն գաղթած Հրեաներ ու նորահաւատներ,11 Կրետացիներ եւ Արաբներ, կը լսենք թէ անոնք կը խօսին Աստուծոյ մեծամեծ գործերուն մասին՝ մե՛ր լեզուներով»:12 Բոլորն ալ զմայլած էին, ու տարակուսած՝ կ՚ըսէին իրարու. «Ի՞նչ կրնայ ըլլալ ասիկա»:13 Ոմանք ալ ծաղրելով կ՚ըսէին. «Անոնք լի են անոյշ գինիով»:14 Բայց Պետրոս կանգնեցաւ տասնմէկին հետ, բարձրացուց ձայնը եւ ըսաւ անոնց. «Ո՛վ Հրէաստանցիներ, ու դուք բոլորդ՝ որ կը բնակիք Երուսաղէմ, սա՛ գիտցէ՛ք եւ մտի՛կ ըրէք իմ խօսքերս.15 որովհետեւ ասոնք ո՛չ թէ արբեցած են՝ ինչպէս դուք կ՚ենթադրէք, քանի դեռ օրուան երրորդ ժամն՝՝ է,16 հապա ասիկա ա՛յն է՝ որ ըսուեցաւ Յովէլ մարգարէին միջոցով.17 “Վերջին օրերը,- կ՚ըսէ Աստուած,- իմ Հոգիէս պիտի թափեմ ամէն մարմինի վրայ, եւ ձեր որդիներն ու աղջիկները պիտի մարգարէանան, ձեր երիտասարդները տեսիլքներ պիտի տեսնեն, ու ձեր ծերերը երազներ պիտի տեսնեն:18 Իմ ծառաներուս եւ աղախիններուս վրայ ալ այդ օրերը իմ Հոգիէս պիտի թափեմ, ու պիտի մարգարէանան:19 Վերը՝ երկինքը՝ սքանչելիքներ ցոյց պիտի տամ, եւ վարը՝ երկիրը՝ նշաններ, արիւն, կրակ ու ծուխի մառախուղ.20 արեւը պիտի փոխուի խաւարի, եւ լուսինը՝ արիւնի, դեռ Տէրոջ մեծ ու երեւելի օրը չեկած:21 Եւ ո՛վ որ կանչէ Տէրոջ անունը՝ պիտի փրկուի”:22 Իսրայելացի՛ մարդիկ, լսեցէ՛ք սա՛ խօսքերը. Յիսուս Նազովրեցին, Աստուծմէ ձեզի ցոյց տրուած մարդ մը՝ հրաշքներով, սքանչելիքներով ու նշաններով - որ Աստուած անոր միջոցով ըրաւ ձեր մէջ, ինչպէս դուք ալ գիտէք -,23 Աստուծոյ որոշած ծրագիրով եւ կանխագիտութեամբ մատնուած ըլլալով՝ առիք եւ սպաննեցիք անօրէններու ձեռքով՝ փայտի վրայ գամելով:24 Բայց Աստուած յարուցանեց զայն՝ քակելով մահուան ցաւերը, քանի որ կարելի չէր որ ան բռնուէր անկէ:25 Որովհետեւ Դաւիթ կ՚ըսէ անոր մասին. “Ամէն ատեն կը տեսնեմ Տէրը իմ առջեւս, քանի որ իմ աջ կողմս է՝ որպէսզի չսասանիմ:26 Ուստի իմ սիրտս ուրախացաւ եւ իմ լեզուս ցնծաց. նաեւ իմ մարմինս ալ պիտի հանգստանայ յոյսով.27 որովհետեւ իմ անձս պիտի չթողուս դժոխքին մէջ, ու պիտի չթոյլատրես որ քու Սուրբդ ապականութիւն տեսնէ:28 Կեանքի ճամբաները գիտցուցիր ինծի. քու երեսիդ ուրախութեամբ պիտի լեցնես զիս”:29 Մարդի՛կ եղբայրներ, արտօնուած է ինծի համարձակութեամբ խօսիլ ձեզի Դաւիթ նահապետին մասին, որ վախճանեցաւ ու թաղուեցաւ, եւ անոր գերեզմանը մինչեւ այսօր մեր մէջ է:30 Ուրեմն, որովհետեւ ան մարգարէ էր,- եւ գիտէր թէ Աստուած երդումով իրեն խոստացաւ, թէ պիտի յարուցանէ մարմինի համեմատ իր մէջքին պտուղէն եղող Քրիստոսը՝ որ բազմի իր գահին վրայ,-31 ինք կանխատեսութեամբ խօսեցաւ Քրիստոսի յարութեան մասին, թէ անոր անձը դժոխքը չմնաց եւ անոր մարմինը ապականութիւն չտեսաւ:32 Աստուած այս Յիսուսը յարուցանեց, որուն մենք բոլորս ալ վկայ ենք:33 Ուստի Աստուծոյ աջ ձեռքով բարձրանալով ու Հօրմէն ստանալով Սուրբ Հոգիին խոստումը՝ թափեց ասիկա, որ դուք հիմա կը տեսնէք ու կը լսէք:34 Որովհետեւ Դաւիթ երկինք չելաւ, բայց ինք կ՚ըսէ. “Տէրը ըսաւ իմ Տէրոջս. «Բազմէ՛ իմ աջ կողմս,35 մինչեւ որ քու թշնամիներդ պատուանդան դնեմ ոտքերուդ»”:36 Ուրեմն Իսրայէլի ամբողջ տունը ստուգապէս թող գիտնայ թէ Աստուած զայն Տէ՛ր ալ ըրաւ, Օծեա՛լ ալ, այդ Յիսուսը՝ որ դուք խաչեցիք»:37 Երբ լսեցին ասիկա, զղջացին իրենց սիրտին մէջ եւ ըսին Պետրոսի ու միւս առաքեալներուն. «Մարդի՛կ եղբայրներ, ի՞նչ ընենք»:38 Պետրոս ըսաւ անոնց. «Ապաշխարեցէ՛ք, ու ձեզմէ իւրաքանչիւրը թող մկրտուի Յիսուս Քրիստոսի անունով՝ մեղքերու ներումին համար, եւ պիտի ստանաք Սուրբ Հոգիին պարգեւը:39 Որովհետեւ խոստումը ձեզի համար է, նաեւ ձեր զաւակներուն, ու բոլոր հեռու եղողներուն, որ Տէրը՝ մեր Աստուածը պիտի կանչէ»:40 Եւ ուրիշ շատ խօսքերով կը վկայէր, կը յորդորէր զանոնք ու կ՚ըսէր. «Ազատեցէ՛ք դուք ձեզ այս կամակոր սերունդէն»:41 Ուստի անոնք՝ որ սիրայօժար ընդունեցին անոր խօսքերը՝ մկրտուեցան. եւ այդ օրը երեք հազար անձի չափ աւելցան եկեղեցիին թիւին վրայ:42 Անոնք միշտ կը յարատեւէին առաքեալներուն ուսուցումին ու հաղորդութեան, հաց կտրելու եւ աղօթելու մէջ:43 Վախը համակեց ամէն անձ՝՝, եւ շատ սքանչելիքներ ու նշաններ կատարուեցան առաքեալներուն միջոցով:44 Բոլոր հաւատացեալները միասին էին, եւ բոլոր բաները հասարակաց էին:45 Կը ծախէին իրենց ստացուածքներն ու ինչքերը, եւ անոնց գինը կը բաժնէին բոլորին, որո՛ւ որ պէտք ըլլար:46 Ամէն օր կը յարատեւէին միաբանութեամբ տաճարը երթալու մէջ, եւ հաց կտրելով իրենց տուներուն մէջ՝ իրենց կերակուրը կ՚ուտէին ցնծութեամբ ու պարզամտութեամբ:47 Աստուած կը գովաբանէին եւ շնորհք կը գտնէին ամբողջ ժողովուրդին առջեւ. ու Տէրը օրէ օր փրկուածներ կ՚աւելցնէր եկեղեցիին թիւին վրայ:

Acts 2

The Day of Pentecost

1 When the day of Pentecost had come, they were all together in one place.2 And suddenly there came from heaven a noise like a violent rushing wind, and it filled the whole house where they were sitting.3 And there appeared to them tongues as of fire distributing themselves, and they rested on each one of them.4 And they were all filled with the Holy Spirit and began to speak with other tongues, as the Spirit was giving them utterance.

5 Now there were Jews living in Jerusalem, devout men from every nation under heaven.6 And when this sound occurred, the crowd came together, and were bewildered because each one of them was hearing them speak in his own language.7 They were amazed and astonished, saying, "Why, are not all these who are speaking Galileans?8 And how is it that we each hear them in our own language to which we were born?9 Parthians and Medes and Elamites, and residents of Mesopotamia, Judea and Cappadocia, Pontus and Asia,10 Phrygia and Pamphylia, Egypt and the districts of Libya around Cyrene, and visitors from Rome, both Jews and tproselytes,11 Cretans and Arabs-we hear them in our own tongues speaking of the mighty deeds of God."12 And they all continued in amazement and great perplexity, saying to one another, "What does this mean?"13 But others were mocking and saying, "They are full of sweet wine."

Peter's Sermon

14 But Peter, taking his stand with the eleven, raised his voice and declared to them: "Men of Judea and all you who live in Jerusalem, let this be known to you and give heed to my words.15 For these men are not drunk, as you suppose, for it is only the tthird hour of the day;16 but this is what was spoken of through the prophet Joel:

17 'AND IT SHALL BE IN THE LAST DAYS,' God says,
'THAT I WILL POUR FORTH OF MY SPIRIT ON ALL MANKIND;
AND YOUR SONS AND YOUR DAUGHTERS SHALL PROPHESY,
AND YOUR YOUNG MEN SHALL SEE VISIONS,
AND YOUR OLD MEN SHALL DREAM DREAMS;

18 EVEN ON MY BONDSLAVES, BOTH MEN AND WOMEN,
I WILL IN THOSE DAYS POUR FORTH OF MY SPIRIT
And they shall prophesy.

19 'AND I WILL GRANT WONDERS IN THE SKY ABOVE
AND SIGNS ON THE EARTH BELOW,
BLOOD, AND FIRE, AND VAPOR OF SMOKE.

20 'THE SUN WILL BE TURNED INTO DARKNESS
AND THE MOON INTO BLOOD,
BEFORE THE GREAT AND GLORIOUS DAY OF THE LORD SHALL COME.

21 'AND IT SHALL BE THAT EVERYONE WHO CALLS ON THE NAME OF THE LORD WILL BE SAVED.'

22 "Men of Israel, listen to these words: Jesus the Nazarene, a man attested to you by God with miracles and wonders and signs which God performed through Him in your midst, just as you yourselves know-23 this Man, delivered over by the predetermined plan and foreknowledge of God, you nailed to a cross by the hands of godless men and put Him to death.24 But God raised Him up again, putting an end to the agony of death, since it was impossible for Him to be held in its power.25 For David says of Him,
'I SAW THE LORD ALWAYS IN MY PRESENCE;
FOR HE IS AT MY RIGHT HAND, SO THAT I WILL NOT BE SHAKEN.

26 'THEREFORE MY HEART WAS GLAD AND MY TONGUE EXULTED;
MOREOVER MY FLESH ALSO WILL LIVE IN HOPE;

27 BECAUSE YOU WILL NOT ABANDON MY SOUL TO HADES,
NOR ALLOW YOUR HOLY ONE TO UNDERGO DECAY.

28 'YOU HAVE MADE KNOWN TO ME THE WAYS OF LIFE;
YOU WILL MAKE ME FULL OF GLADNESS WITH YOUR PRESENCE.'

29 "Brethren, I may confidently say to you regarding the patriarch David that he both died and was buried, and his tomb is with us to this day.30 And so, because he was a prophet and knew that GOD HAD SWORN TO HIM WITH AN OATH TO SEAT one OF HIS DESCENDANTS ON HIS THRONE,31 he looked ahead and spoke of the resurrection of tthe Christ, that HE WAS NEITHER ABANDONED TO HADES, NOR DID His flesh SUFFER DECAY.32 This Jesus God raised up again, to which we are all witnesses.33 Therefore having been exalted to the right hand of God, and having received from the Father the promise of the Holy Spirit, He has poured forth this which you both see and hear.34 For it was not David who ascended into heaven, but he himself says:
'THE LORD SAID TO MY LORD,
"SIT AT MY RIGHT HAND,

35 UNTIL I MAKE YOUR ENEMIES A FOOTSTOOL FOR YOUR FEET."'36 Therefore let all the house of Israel know for certain that God has made Him both Lord and Christ-this Jesus whom you crucified."

The Ingathering

37 Now when they heard this, they were pierced to the heart, and said to Peter and the rest of the apostles, "Brethren, what shall we do?"38 Peter said to them, "Repent, and each of you be baptized in the name of Jesus Christ for the forgiveness of your sins; and you will receive the gift of the Holy Spirit.39 For the promise is for you and your children and for all who are far off, as many as the Lord our God will call to Himself."40 And with many other words he solemnly testified and kept on exhorting them, saying, "Be saved from this perverse generation!"41 So then, those who had received his word were baptized; and that day there were added about three thousand tsouls.42 They were continually devoting themselves to the apostles' teaching and to fellowship, to the breaking of bread and to prayer.

43 Everyone kept feeling a sense of awe; and many wonders and signs were taking place through the apostles.44 And all those who had believed twere together and had all things in common;45 and they began selling their property and possessions and were sharing them with all, as anyone might have need.46 Day by day continuing with one mind in the temple, and breaking bread from house to house, they were taking their meals together with gladness and sincerity of heart,47 praising God and having favor with all the people. And the Lord was adding to their number day by day those who were being saved.