กิจการ​ของ​อัครทูต 2

พระ_วิญญาณ_บริสุทธิ์_มา_ด้วย_ฤทธิ์_เดช

1 เมื่อ_ถึง_วัน_เพ็นเทคอสต์ พวก_ศิษย์_ของ_พระ_เยซู_ก็_มา_รวม_ตัว_กัน_ใน_ที่_แห่ง_หนึ่ง

2 จู่ๆ_ก็_มี_เสียง_จาก_ท้องฟ้า_คล้าย_กับ_เสียง_พายุ_พัด_อย่าง_แรง ดัง_สนั่น_หวั่นไหว_ไป_ทั่ว_บ้าน_ที่_พวก_เขา_กำลัง_นั่ง_กัน_อยู่

3 จาก_นั้น_พวก_เขา_ก็_เห็น_บาง_อย่าง_คล้าย_เปลว_ไฟ_ที่_มี_รูปร่าง_เหมือน_ลิ้น_ได้_กระจาย_ออก_ไป_อยู่_เหนือ_พวก_เขา_แต่_ละ_คน

4 แล้ว_พระ_วิญญาณ_บริสุทธิ์ ก็_ได้_เข้า_ไป_อยู่_ใน_ตัว_เขา_อย่าง_บริบูรณ์ แล้ว_พวก_เขา_ทุก_คน_ก็_เริ่ม_พูด_ภาษา_ต่างๆ_ตาม_แต่_ที่_พระ_วิญญาณ_บริสุทธิ์_จะ_ให้_เขา_พูด_ได้

5 ชาว_ยิว_ที่_นับถือ_พระเจ้า_จาก_ชาติ_ต่างๆ_ทั่ว_โลก มา_อยู่_ใน_เมือง_เยรูซาเล็ม_เวลา_นั้น

6 เมื่อ_ได้_ยิน_เสียง_อื้ออึง ก็_มา_มุง_ดู_กัน และ_ต่าง_ก็_รู้สึก_งุนงง_สงสัย_ที่_พวก_เขา_ต่าง_ก็_ได้_ยิน_ศิษย์_ของ_พระ_เยซู_พวก_นี้_พูด_ภาษา_ของ_พวก_เขา

7 พวก_เขา_ทึ่ง_มาก_ถึง_กับ_พูด_ว่า “คน_พวก_นี้_เป็น_ชาว_กาลิลี_ทั้ง_นั้น_เลย_ไม่_ใช่_หรือ

8 แล้ว_ทำ_ไม_พวก_เรา_ถึง_ได้_ยิน_เขา_พูด_ภาษา_บ้านเกิด_เมืองนอน_ของ_พวก_เรา_ล่ะ

9 ซึ่ง_มี_ทั้ง_มา_จาก ปารเธีย มีเดีย เอลาม เมโสโปเตเมีย ยูเดีย คัปปาโดเซีย ปอนทัส เอเชีย

10 ฟรีเจีย_และ_ปัมฟีเลีย อียิปต์_และ_บาง_ส่วน_ของ_ลิเบีย_ใกล้_กับ_เมือง_ไซรีน แขก_ที่_มา_เยือน_จาก_กรุง_โรม

11 (มี_ทั้ง_ยิว_โดย_กำเนิด กับ_คน_ที่_เปลี่ยน_มา_ถือ_แบบ_ยิว) เกาะ_ครีต และ_อาระเบีย แล้ว_เรา_ทั้ง_หมด_ต่าง_ก็_ได้_ยิน_คน_พวก_นี้_พูด_ถึง_สิ่ง_ยอด_เยี่ยม_ต่างๆ_ที่_พระเจ้า_ได้_ทำ_เป็น_ภาษา_บ้านเกิด_เมืองนอน_ของ_พวก_เรา_เอง”

12 ผู้คน_ทั้ง_หมด_รู้สึก_สับสน_อลหม่าน ถาม_ไถ่_กัน_ว่า “นี่_มัน_อะไร_กัน”

13 บางคน_หัวเราะเยาะ_ศิษย์_ของ_พระ_เยซู โดย_พูด_ว่า “พวก_นี้_เมา_เหล้า_องุ่น”

เปโตร_อธิบาย_ให้_คน_ฟัง

14 แล้ว_เปโตร_ก็_ยืน_ขึ้น_พร้อม_กับ_ศิษย์_เอก อีก_สิบ_เอ็ด_คน เขา_ตะเบ็ง_เสียง_ดัง_ต่อหน้า_คน_พวก_นั้น_ว่า “เพื่อนๆ_ชาว_ยิว_และ_ทุก_คน_ที่_อาศัย_อยู่_ใน_เมือง_เยรูซาเล็ม ตั้งใจ_ฟัง_ให้_ดี_ใน_เรื่อง_ที่_ผม_จะ_เล่า_นี้

15 คน_พวก_นี้_ไม่_ได้_เมา_อย่าง_ที่_พวก_คุณ_คิด_หรอก_นะ ตอน_นี้_เพิ่ง_จะ_เก้า_โมง_เช้า_เอง

16 แต่_สิ่ง_ที่_คุณ_เห็น_นี้ เป็น_สิ่ง_ที่_โยเอล_ผู้_พูด_แทน_พระเจ้า ได้_พูด_ไว้_ว่า

17 ‘พระเจ้า_พูด_ว่า ใน_ช่วง_สุด_ท้าย_นั้น
เรา_จะ_เทพ_ระ_วิญญาณ_ของ_เรา_ลง_บน_มนุษย์_ทุก_คน
ทั้ง_บุตร_ชาย_และ_บุตร_สาว_ของ_พวก_คุณ_จะ_พูด_แทน_เรา
คน_หนุ่ม_จะ_เห็น_ภาพ_นิมิต
คน_แก่_จะ_มี_ความ_ฝัน_พิเศษ

18 ใน_ช่วง_นั้น เรา_จะ_เท_พระ_วิญญาณ_ของ_เรา_ลง_บน_ทาส_ของ_เรา_ทั้ง_ชาย_และ_หญิง
และ_เขา_เหล่า_นั้น_จะ_พูด_แทน_เรา

19 เรา_จะ_แสดง_สิ่ง_มหัศจรรย์_ใน_ท้องฟ้า_เบื้อง_บน_และ_สิ่ง_อัศจรรย์_ใน_โลก_เบื้อง_ล่าง
ได้_แก่_เลือด ไฟ_และ_หมอก_ควัน_หนา_ทึบ

20 ดวง_อาทิตย์_จะ_มืด_มิด ส่วน_ดวง_จันทร์_จะ_เป็น_สี_เลือด
ก่อน_จะ_ถึง_วัน_อัน_ยิ่ง_ใหญ่_และ_รุ่งโรจน์_ของ_องค์_เจ้า_ชีวิต

21 แล้ว_ทุก_คน_ที่_ร้อง_ขอ_ความ_ช่วย_เหลือ_จาก_องค์_เจ้า_ชีวิต ก็_จะ_ได้_รับ_ความ_รอด’” (โยเอล 2:28-32)

22 “ฟัง_ให้_ดี_ชาว_อิสราเอล_ทั้งหลาย พระเจ้า_ได้_แสดง_ให้_พวก_คุณ_เห็น_ชัด_ว่า พระ_เยซู_ชาว_นาซาเร็ธ_เป็น_คน_พิเศษ เพราะ_พระเจ้า_ได้_ให้_อำนาจ_กับ_พระองค์_ที่_จะ_ทำ_อิทธิ_ฤทธิ์_ปาฏิหาริย์ และ_การ_อัศจรรย์_มาก_มาย_ท่าม_กลาง_พวก_คุณ อย่าง_ที่_พวก_คุณ_รู้_กัน_อยู่_แล้ว

23 พระเจ้า_ได้_วางแผน_ไว้_ก่อน_ล่วงหน้า_แล้ว ที่_จะ_มอบ_พระ_เยซู_ให้_กับ_พวก_คุณ และ_ด้วย_ความ_ช่วย_เหลือ_ของ_พวก_คน_ชั่ว_นอก_กฎ_หมาย พวก_คุณ_ก็_ได้_ฆ่า_พระองค์ คือ_ได้_ตรึง_พระองค์_ไว้_ที่_กางเขน

24 แต่_พระเจ้า_ได้_ทำ_ให้_พระ_เยซู_ฟื้น_ขึ้น_มา_ใหม่ และ_ทำ_ให้_พระองค์_เป็น_อิสระ_จาก_ความ_ตาย เพราะ_ความ_ตาย_ไม่_สามารถ_ที่_จะ_ยึด_พระ_เยซู_ไว้_ได้

25 กษัตริย์_ดาวิด ได้_พูด_ถึง_พระองค์_ว่า

‘เรา_เห็น_องค์_เจ้า_ชีวิต_อยู่_ต่อหน้า_เรา_เสมอ
เรา_จะ_ไม่_หวั่น_กลัว_เพราะ_พระองค์_อยู่_ที่_ขวา_มือ_ของ_เรา

26 เพราะ_อย่าง_นี้_นี่_เอง หัวใจ_ของ_เรา_ถึง_เบิก_บาน
และ_คำ_พูด_ของ_เรา_ก็_ชื่นชม_ยินดี
แม้แต่_ร่าง_กาย_ของ_เรา_ก็_เต็ม_ไป_ด้วย_ความ_หวัง

27 เพราะ_พระองค์_จะ_ไม่_ทิ้ง_เรา_ไว้_ใน_แดน_คน_ตาย
พระองค์_จะ_ไม่_ยอม_ให้_องค์_ผู้_ศักดิ์สิทธิ์_ของ_พระองค์_นั้น_เน่าเปื่อย

28 พระองค์_ทำ_ให้_เรา_รู้จัก_ทาง_ที่_นำ_ไป_สู่_ชีวิต
และ_จะ_ทำ_ให้_เรา_มี_ความ_สุข_อย่าง_เต็มที่_เมื่อ_อยู่_ต่อหน้า_พระองค์’ (สดุดี 16:8-11)

29 พี่_น้อง_ทั้งหลาย ผม_มั่นใจ_ว่า_ดาวิด_ผู้_เป็น_บรรพบุรุษ_ของ_เรา ไม่_ได้_พูด_ถึง_ตัวเอง_เพราะ_เขา_ได้_ตาย_ไป_แล้ว และ_หลุม_ฝังศพ_ของ_เขา_ก็_อยู่_ใน_เมือง_นี้_จน_ถึง_ทุก_วันนี้

30 แต่_ดาวิด_เป็น_ผู้_พูด_แทน_พระเจ้า และ_เขา_ก็_รู้_ว่า_พระเจ้า_ได้_ให้_คำ_มั่น_สัญญา_ว่า_ลูก_หลาน_ของ_ดาวิด_คน_หนึ่ง_จะ_ได้_ขึ้น_เป็น_กษัตริย์_เหมือน_เขา

31 ดาวิด_ก็_รู้_เหตุการณ์_นี้_ล่วงหน้า เขา_พูด_ถึง_การ_ฟื้น_คืน_ชีพ_ของ_กษัตริย์_ผู้_ยิ่ง_ใหญ่ องค์_นั้น_ว่า

‘เขา_ไม่_ได้_ถูก_ทิ้ง_อยู่_ใน_แดน_คน_ตาย
และ_ร่าง_กาย_ของ_เขา_ก็_ไม่_เน่าเปื่อย’ (สดุดี 16:10)

32 พระเจ้า_ทำ_ให้_พระ_เยซู_ฟื้น_ขึ้น_จาก_ความ_ตาย พวก_เรา_ทั้ง_หมด_ต่าง_ก็_เห็น_เป็น_พยาน_ใน_เรื่อง_นี้

33 พระ_เยซู_ถูก_รับขึ้น_ไป_นั่ง_อยู่_ทาง_ขวา_มือ_ของ_พระเจ้า พระเจ้า_ก็_มอบ_พระ_วิญญาณ_บริสุทธิ์ ให้_กับ_พระ_เยซู_ตาม_ที่_สัญญา_ไว้ และ_พระ_เยซู_ก็_เท_พระ_วิญญาณ_นี้_ลง_บน_พวก_เรา อย่าง_ที่_พวก_คุณ_ได้_เห็น_และ_ได้_ยิน_อยู่_ตอน_นี้

34 ดัง_นั้น ดาวิด_เอง_ไม่_ได้_ถูก_รับขึ้น_ไป_บน_สวรรค์ แต่_ตัว_ดาวิด_เอง_ได้_พูด_ว่า

‘พระเจ้า องค์_เจ้า_ชีวิต ได้_พูด_กับ_พระคริสต์ องค์_เจ้า_ชีวิต_ของ_เรา_ว่า
นั่ง_ลง_ทาง_ขวา_มือ_ของ_เรา

35 จน_กว่า_เรา_จะ_ปราบ_ศัตรู_ของ_ท่าน_ให้_สยบ_ลง_เป็น_ที่_วาง_เท้า_ของ_ท่าน’t (สดุดี 110:1)

36 ดัง_นั้น ขอ_ให้_ชาว_อิสราเอล_ทั้งหลาย_รู้_แน่_นอน_ว่า พระเจ้า_ได้_ตั้ง_พระ_เยซู_คน_ที่_พวก_คุณ_ตรึง_ไว้_ที่_กางเขน ให้_เป็น_ทั้ง_องค์_เจ้า_ชีวิต_และ_กษัตริย์_ผู้_ยิ่ง_ใหญ่”

37 เมื่อ_คน_พวก_นั้น_ได้_ยิน_อย่าง_นี้ ก็_รู้สึก_เหมือน_ถูก_แทง_ทะลุ_ใจ พวก_เขา_จึง_พูด_กับ_เปโตร_และ_ศิษย์_เอก_คน_อื่นๆ_ว่า “พี่ๆ_น้องๆ_พวก_เรา_จะ_ทำ_อย่าง_ไร_ดี”

38 เปโตร_พูด_กับ_พวก_เขา_ว่า “กลับ_ตัว_กลับ_ใจ_เสียใหม่ และ_เข้า_พิธี_จุ่ม_น้ำ ใน_นาม_ของ_พระ_เยซูคริสต์ เพื่อ_พระเจ้า_จะ_ได้_ยกโทษ_ความ_ผิด_บาป_ของ_คุณ แล้ว_คุณ_ก็_จะ_ได้_รับ_พระ_วิญญาณ_บริสุทธิ์_เป็น_ของ_ขวัญ

39 เพราะ_นี่_เป็น_สิ่ง_ที่_พระเจ้า_สัญญา_ไว้_กับ_พวก_คุณ ลูก_หลาน_ของ_คุณ และ_ทุก_คน_ที่_อยู่_ห่าง_ไกล คำ_สัญญา_นี้_มี_ไว้_สำหรับ_ทุก_คน_ที่_องค์_เจ้า_ชีวิต_พระเจ้า_ของ_เรา_จะ_เรียก_มา”

40 แล้ว_เปโตร_ได้_เตือน_พวก_เขา_อีก_หลาย_เรื่อง_ด้วย_กัน และ_ได้_ขอ_ร้อง_เขา_ว่า “ให้_เอา_ตัว_รอด_จาก_โทษ_ที่_จะ_เกิด_ขึ้น_กับ_สังคม_ที่_ชั่ว_ร้าย_ของ_ยุคนี้”

41 คน_ทั้งหลาย_ที่_ยอมรับ_สิ่ง_ที่_เปโตร_พูด_ได้_เข้า_พิธี_จุ่ม_น้ำ และ_ใน_วัน_นั้น_จำนวน_ศิษย์_ของ_พระ_เยซู จึง_ได้_เพิ่ม_ขึ้น_อีก_ราว_สาม_พัน_คน

42 พวก_เขา_ได้_ทุ่มเท_ตัวเอง_ใน_การ_ฟัง_คำ_สั่งสอน_ของ_พวก_ศิษย์_เอก ใน_การ_มา_ร่วม_ประชุม_กัน ใน_การ_หัก_ขนมปังt และ_ใน_การ_อธิษฐาน

การ_แบ่ง_ปัน_ใน_หมู่_ผู้_ศรัทธา

43 ทุก_คน_เกิด_ความ_เกรง_กลัว เพราะ_พวก_ศิษย์_เอก_ทำ_สิ่ง_มหัศจรรย์_และ_การ_อัศจรรย์_หลาย_อย่าง

44 พวก_ศิษย์_ของ_พระ_เยซู ได้_พบ_กัน_อย่าง_สม่ำเสมอ และ_เอา_ข้าวของ_ทั้ง_หมด_ที่_ตน_เอง_มี_อยู่_ออก_มา_แบ่ง_ปัน_กัน

45 พวก_เขา_เอา_ที่ดิน_และ_ข้าวของ_ต่างๆ_ไป_ขาย แล้ว_นำ_เงิน_มา_แบ่ง_ให้_กับ_คน_ที่_มี_ความ_จำเป็น_ต้อง_ใช้

46 พวก_ศิษย์_เหล่า_นี้_จะ_ไป_ประชุม_ร่วม_กัน_ใน_วิหาร ทุกๆ_วัน พวก_เขา_จะ_หัก_ขนมปัง_กัน_ตาม_บ้าน_ของ_ตน และ_แบ่ง_ปัน_อาหาร_กัน_กิน_ด้วย_ความ_ยินดี_และ_เต็มใจ

47 พวก_เขา_สรรเสริญ_พระเจ้า และ_ทุก_คน_ก็_ชื่น_ชอบ_พวก_เขา แล้ว_องค์_เจ้า_ชีวิต_ก็_เพิ่ม_จำนวน_คน_ที่_พระองค์_ได้_ช่วย_ให้_รอด_เข้า_มา_ใน_กลุ่ม_ของ_ศิษย์_พวก_นี้_ทุกๆ_วัน

Acts 2

The Day of Pentecost

1 When the day of Pentecost had come, they were all together in one place.2 And suddenly there came from heaven a noise like a violent rushing wind, and it filled the whole house where they were sitting.3 And there appeared to them tongues as of fire distributing themselves, and they rested on each one of them.4 And they were all filled with the Holy Spirit and began to speak with other tongues, as the Spirit was giving them utterance.

5 Now there were Jews living in Jerusalem, devout men from every nation under heaven.6 And when this sound occurred, the crowd came together, and were bewildered because each one of them was hearing them speak in his own language.7 They were amazed and astonished, saying, "Why, are not all these who are speaking Galileans?8 And how is it that we each hear them in our own language to which we were born?9 Parthians and Medes and Elamites, and residents of Mesopotamia, Judea and Cappadocia, Pontus and Asia,10 Phrygia and Pamphylia, Egypt and the districts of Libya around Cyrene, and visitors from Rome, both Jews and tproselytes,11 Cretans and Arabs-we hear them in our own tongues speaking of the mighty deeds of God."12 And they all continued in amazement and great perplexity, saying to one another, "What does this mean?"13 But others were mocking and saying, "They are full of sweet wine."

Peter's Sermon

14 But Peter, taking his stand with the eleven, raised his voice and declared to them: "Men of Judea and all you who live in Jerusalem, let this be known to you and give heed to my words.15 For these men are not drunk, as you suppose, for it is only the tthird hour of the day;16 but this is what was spoken of through the prophet Joel:

17 'AND IT SHALL BE IN THE LAST DAYS,' God says,
'THAT I WILL POUR FORTH OF MY SPIRIT ON ALL MANKIND;
AND YOUR SONS AND YOUR DAUGHTERS SHALL PROPHESY,
AND YOUR YOUNG MEN SHALL SEE VISIONS,
AND YOUR OLD MEN SHALL DREAM DREAMS;

18 EVEN ON MY BONDSLAVES, BOTH MEN AND WOMEN,
I WILL IN THOSE DAYS POUR FORTH OF MY SPIRIT
And they shall prophesy.

19 'AND I WILL GRANT WONDERS IN THE SKY ABOVE
AND SIGNS ON THE EARTH BELOW,
BLOOD, AND FIRE, AND VAPOR OF SMOKE.

20 'THE SUN WILL BE TURNED INTO DARKNESS
AND THE MOON INTO BLOOD,
BEFORE THE GREAT AND GLORIOUS DAY OF THE LORD SHALL COME.

21 'AND IT SHALL BE THAT EVERYONE WHO CALLS ON THE NAME OF THE LORD WILL BE SAVED.'

22 "Men of Israel, listen to these words: Jesus the Nazarene, a man attested to you by God with miracles and wonders and signs which God performed through Him in your midst, just as you yourselves know-23 this Man, delivered over by the predetermined plan and foreknowledge of God, you nailed to a cross by the hands of godless men and put Him to death.24 But God raised Him up again, putting an end to the agony of death, since it was impossible for Him to be held in its power.25 For David says of Him,
'I SAW THE LORD ALWAYS IN MY PRESENCE;
FOR HE IS AT MY RIGHT HAND, SO THAT I WILL NOT BE SHAKEN.

26 'THEREFORE MY HEART WAS GLAD AND MY TONGUE EXULTED;
MOREOVER MY FLESH ALSO WILL LIVE IN HOPE;

27 BECAUSE YOU WILL NOT ABANDON MY SOUL TO HADES,
NOR ALLOW YOUR HOLY ONE TO UNDERGO DECAY.

28 'YOU HAVE MADE KNOWN TO ME THE WAYS OF LIFE;
YOU WILL MAKE ME FULL OF GLADNESS WITH YOUR PRESENCE.'

29 "Brethren, I may confidently say to you regarding the patriarch David that he both died and was buried, and his tomb is with us to this day.30 And so, because he was a prophet and knew that GOD HAD SWORN TO HIM WITH AN OATH TO SEAT one OF HIS DESCENDANTS ON HIS THRONE,31 he looked ahead and spoke of the resurrection of tthe Christ, that HE WAS NEITHER ABANDONED TO HADES, NOR DID His flesh SUFFER DECAY.32 This Jesus God raised up again, to which we are all witnesses.33 Therefore having been exalted to the right hand of God, and having received from the Father the promise of the Holy Spirit, He has poured forth this which you both see and hear.34 For it was not David who ascended into heaven, but he himself says:
'THE LORD SAID TO MY LORD,
"SIT AT MY RIGHT HAND,

35 UNTIL I MAKE YOUR ENEMIES A FOOTSTOOL FOR YOUR FEET."'36 Therefore let all the house of Israel know for certain that God has made Him both Lord and Christ-this Jesus whom you crucified."

The Ingathering

37 Now when they heard this, they were pierced to the heart, and said to Peter and the rest of the apostles, "Brethren, what shall we do?"38 Peter said to them, "Repent, and each of you be baptized in the name of Jesus Christ for the forgiveness of your sins; and you will receive the gift of the Holy Spirit.39 For the promise is for you and your children and for all who are far off, as many as the Lord our God will call to Himself."40 And with many other words he solemnly testified and kept on exhorting them, saying, "Be saved from this perverse generation!"41 So then, those who had received his word were baptized; and that day there were added about three thousand tsouls.42 They were continually devoting themselves to the apostles' teaching and to fellowship, to the breaking of bread and to prayer.

43 Everyone kept feeling a sense of awe; and many wonders and signs were taking place through the apostles.44 And all those who had believed twere together and had all things in common;45 and they began selling their property and possessions and were sharing them with all, as anyone might have need.46 Day by day continuing with one mind in the temple, and breaking bread from house to house, they were taking their meals together with gladness and sincerity of heart,47 praising God and having favor with all the people. And the Lord was adding to their number day by day those who were being saved.