EFESO 2

Patay Kamo Sang Una, Pero Buhi na Karon

1  Patay kamo sang una sa panulok sang Dios tungod sa inyo mga paglapas kag mga sala.2  Ginsunod ninyo ang malaot nga pagginawi sang mga tawo sang kalibutan. Sang una, sakop kamo ni Satanas nga amo ang hari sang mga espiritu nga nagagahom diri sa kalibutan. Kag siya man ang espiritu nga nagagahom sa mga tawo nga wala nagatuman sa Dios .

3 Sang una, pareho man kita sa ila; nagkabuhi kita suno gid lang sa gusto sang aton tawhanon nga kinaugali. Ang handom sang aton hunahuna kag sang aton lawas amo lang ang aton ginsunod. Kag sa sadto nga kahimtangan naton, kaupod man kuntani kita sa ila tanan nga dapat silutan.
4 Pero maluluy-on gid ang Dios, kag dako ang iya paghigugma sa aton.5  Bisan patay kita sa iya panulok tungod sang aton mga sala, ginbuhi niya kita upod kay Cristo. (Gani paagi lang sa bugay sang Dios naluwas kita.)6 Kag tungod sang aton paghiusa kay Cristo Jesus ginbanhaw niya kita upod kay Cristo agod maghari kita upod sa iya sa langitnon nga ginharian.7  it Ginhimo niya ini agod mapakita niya sa tanan, sa palaabuton nga mga inadlaw, ang iya indi matupungan nga bugay kag kaayo sa aton nga iya ginhatag paagi kay Cristo Jesus.8-9  Kay tungod sa bugay sang Dios naluwas kamo paagi sa inyo pagtuo kay Jesu-Cristo . Ini regalo sang Dios kag wala nabasi sa inyo maayo nga mga binuhatan, gani wala gid sing may makapabugal.

10 Ginhimo kita sang Dios; kag sa aton paghiusa kay Cristo Jesus ginhatagan niya kita sing bag-o nga kabuhi, agod maghimo kita sing maayo nga mga buhat, nga iya na nga daan gin-aman nga aton pagahimuon.

Nag-isa ang mga Judio kag mga Indi Judio tungod kay Cristo

11 Dumduma ninyo ang inyo kahimtangan sang una. Natawo kamo nga indi mga Judio; kag ginasiling sang mga Judio nga wala kamo sang relasyon sa Dios tungod nga indi kamo pareho sa ila nga tinuli. (Pero ato nga pagtuli sa lawas lang.)12 Dumduma man ninyo nga sadto anay wala pa kamo makakilala kay Cristo. Wala kamo masakop sa nasyon sang Israel, kag wala kamo masakop sa mga kasugtanan sang Dios para sa iya mga katawhan nga ginbasi sa iya mga promisa. Nagkabuhi kamo sa sini nga kalibutan nga wala sing paglaom kag wala sing Dios.13  Pero subong, tungod nga kamo ara na kay Cristo Jesus, kamo nga sadto anay malayo sa Dios , malapit na subong paagi sa dugo ni Cristo.14 Kag paagi sa iya kamatayon, gin-guba niya ang pader nga nagapaseparar kag nagapaaway sa mga Judio kag sa mga indi Judio. Gani siya amo ang nag-isa sa aton. Gin-isa niya ang mga Judio kag mga indi Judio.15 Ang pader nga iya gin-guba amo ang Kasuguan sang mga Judio nga nagalakip sang mga sugo kag mga pagsulundan. Ginhimo niya ini agod maisa niya sa iya ang mga Judio kag mga indi Judio, kag agod mag-untat ang ila pag-ilinaway.16  Gani karon, bilang isa na ka lawas ang mga Judio kag mga indi Judio paagi sa kamatayon ni Cristo sa krus, gindula na niya ang aton pagdinumtanay kag ginpabalik na niya kita sa Dios.17 Nag-abot diri si Cristo kag ginwali niya ang Maayong Balita nga naghatag kalinong sa inyo nga mga indi Judio nga sang una malayo sa Dios, kag sa amon man nga mga Judio nga malapit sa Dios.

18  Paagi kay Cristo, kita tanan nga mga Judio kag mga indi Judio sarang na nga makapalapit sa Amay paagi sa isa ka Espiritu Santo .
19 Gani karon, kamo nga mga indi Judio, indi na kamo taga-iban nga lugar ukon mga estranghero, kundi mga kasimanwa na sang mga katawhan sang Dios kag mga miyembro sang pamilya sang Dios.20  it Kita nga mga tumuluo pareho sa balay nga ginpatindog. Ang iya pundasyon nga bato amo si Cristo kag ang iya mga haligi amo ang mga apostoles kag mga propeta. Kamo amo ang iban nga mga parte sang balay.21 Paagi kay Cristo ang tanan nga parte sang balay nagaalangot agod mangin balaan nga templo para sa Ginoo.22 Kag tungod nga kamo ara kay Cristo, kamo nalakip man sa sining ginahimo nga balay nga ginaestaran sang Dios paagi sa iya Espiritu.

Ephesians 2

He Tore Down the Wall

1-6 It wasn't so long ago that you were mired in that old stagnant life of sin. You let the world, which doesn't know the first thing about living, tell you how to live. You filled your lungs with polluted unbelief, and then exhaled disobedience. We all did it, all of us doing what we felt like doing, when we felt like doing it, all of us in the same boat. It's a wonder God didn't lose his temper and do away with the whole lot of us. Instead, immense in mercy and with an incredible love, he embraced us. He took our sin-dead lives and made us alive in Christ. He did all this on his own, with no help from us! Then he picked us up and set us down in highest heaven in company with Jesus, our Messiah.

7-10 Now God has us where he wants us, with all the time in this world and the next to shower grace and kindness upon us in Christ Jesus. Saving is all his idea, and all his work. All we do is trust him enough to let him do it. It's God's gift from start to finish! We don't play the major role. If we did, we'd probably go around bragging that we'd done the whole thing! No, we neither make nor save ourselves. God does both the making and saving. He creates each of us by Christ Jesus to join him in the work he does, the good work he has gotten ready for us to do, work we had better be doing.

11-13 But don't take any of this for granted. It was only yesterday that you outsiders to God's ways had no idea of any of this, didn't know the first thing about the way God works, hadn't the faintest idea of Christ. You knew nothing of that rich history of God's covenants and promises in Israel, hadn't a clue about what God was doing in the world at large. Now because of Christ—dying that death, shedding that blood—you who were once out of it altogether are in on everything.

14-15 The Messiah has made things up between us so that we're now together on this, both non-Jewish outsiders and Jewish insiders. He tore down the wall we used to keep each other at a distance. He repealed the law code that had become so clogged with fine print and footnotes that it hindered more than it helped. Then he started over. Instead of continuing with two groups of people separated by centuries of animosity and suspicion, he created a new kind of human being, a fresh start for everybody.

16-18 Christ brought us together through his death on the cross. The Cross got us to embrace, and that was the end of the hostility. Christ came and preached peace to you outsiders and peace to us insiders. He treated us as equals, and so made us equals. Through him we both share the same Spirit and have equal access to the Father.

19-22 That's plain enough, isn't it? You're no longer wandering exiles. This kingdom of faith is now your home country. You're no longer strangers or outsiders. You belong here, with as much right to the name Christian as anyone. God is building a home. He's using us all—irrespective of how we got here—in what he is building. He used the apostles and prophets for the foundation. Now he's using you, fitting you in brick by brick, stone by stone, with Christ Jesus as the cornerstone that holds all the parts together. We see it taking shape day after day—a holy temple built by God, all of us built into it, a temple in which God is quite at home.