Ezechiël 3

1  Daarna zeide Hij tot mij: Mensenkind, eet, wat gij vinden zult; eet deze rol, en ga, spreek tot het huis Israels. 2  Toen opende ik mijn mond, en Hij gaf mij die rol te eten. 3  En Hij zeide tot mij: Mensenkind, geef uw buik te eten, en vul uw ingewand met deze rol, die Ik u geef. Toen at ik, en het was in mijn mond als honig, vanwege de zoetigheid.

4  En Hij zeide tot mij: Mensenkind, ga henen, kom tot het huis Israels, en spreek tot hen met Mijn woorden. 5  Want gij zijt niet gezonden tot een volk, diep van spraak en zwaar van tong, maar tot het huis Israels; 6  Niet tot vele volken, diep van spraak en zwaar van tong, welker woorden gij niet kunt verstaan; zouden zij niet, zo Ik u tot hen gezonden had, naar u gehoord hebben? 7  Maar het huis Israels wil naar u niet horen, omdat zij naar Mij niet willen horen; want het ganse huis Israels is stijf van voorhoofd, en hard van hart zijn zij. 8  Ziet, Ik heb uw aangezicht stijf gemaakt tegen hun aangezichten, en uw voorhoofd stijf tegen hun voorhoofd. 9  Uw voorhoofd heb Ik gemaakt als een diamant, harder dan een rots; vrees hen niet, en ontzet u niet voor hun aangezichten, omdat zij een wederspannig huis zijn. 10  Verder zeide Hij tot mij: Mensenkind, vat al Mijn woorden, die Ik tot u spreken zal, in uw hart, en hoor ze met uw oren. 11  En ga henen, kom tot de weggevoerden, tot de kinderen uws volks, en spreek tot hen, en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE, hetzij dat zij horen zullen, of hetzij dat zij het laten zullen. 12  Toen nam de Geest mij op, en ik hoorde achter mij een stem van grote ruising, zeggende: Geloofd zij de heerlijkheid des HEEREN uit Zijn plaats! 13  En ik hoorde het geluid van der dieren vleugelen, die de een den ander raakten, en het geluid der raderen tegenover hen; en het geluid ener grote ruising. 14  Toen hief de Geest mij op, en nam mij weg, en ik ging henen, bitterlijk bedroefd door de hitte mijns geestes; maar de hand des HEEREN was sterk op mij.

15  En ik kwam tot de weggevoerden te Tel-abib, die aan de rivier Chebar woonden, en ik bleef daar zij woonden; ja, ik bleef daar verbaasd in het midden van hen zeven dagen.

16  Het gebeurde nu ten einde van zeven dagen, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde, zeggende: 17  Mensenkind! Ik heb u tot een wachter gesteld over het huis Israels; zo zult gij het woord uit Mijn mond horen, en hen van Mijnentwege waarschuwen. 18  Als Ik tot den goddeloze zeg: Gij zult den dood sterven, en gij waarschuwt hem niet, en spreekt niet, om den goddeloze van zijn goddelozen weg te waarschuwen, opdat gij hem in het leven behoudt; die goddeloze zal in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen. 19  Doch als gij den goddeloze waarschuwt, en hij zich van zijn goddeloosheid en van zijn goddelozen weg niet bekeert, hij zal in zijn ongerechtigheid sterven; maar gij hebt uw ziel bevrijd. 20  Als ook een rechtvaardige zich van zijn gerechtigheid afkeert, en onrecht doet, en Ik een aanstoot voor zijn aangezicht leg, hij zal sterven; omdat gij hem niet gewaarschuwd hebt, zal hij in zijn zonde sterven, en zijn gerechtigheden, die hij gedaan heeft, zullen niet gedacht worden; maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen. 21  Doch als gij den rechtvaardige waarschuwt, opdat de rechtvaardige niet zondige, en hij niet zondigt; hij zal zekerlijk leven, omdat hij gewaarschuwd is; en gij hebt uw ziel bevrijd.

22  En de hand des HEEREN was daar op mij, en Hij zeide tot mij: Maak u op, ga uit in de vallei, en Ik zal daar met u spreken. 23  En ik maakte mij op, en ging uit in de vallei, en ziet, de heerlijkheid des HEEREN stond aldaar, gelijk de heerlijkheid, die ik gezien had bij de rivier Chebar; en ik viel op mijn aangezicht. 24  Toen kwam de Geest in mij, en stelde mij op mijn voeten, en Hij sprak met mij, en Hij zeide tot mij: Ga, besluit u binnen in uw huis. 25  Want u aangaande, mensenkind, ziet, zij zouden dikke touwen aan u leggen, en zij zouden u daarmede binden; daarom zult gij niet uitgaan in het midden van hen. 26  En Ik zal uw tong aan uw gehemelte doen kleven, dat gij stom worden zult, en zult hun niet zijn tot een bestraffenden man; want zij zijn een wederspannig huis. 27  Maar als Ik met u spreken zal, zal Ik uw mond opendoen, en gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de Heere HEERE, wie hoort, die hore, en wie het laat, die late het; want zij zijn een wederspannig huis.

Ezekiel 3

1 He said to me, “Son of man, eat what you see in front of yout – eat this scroll – and then go and speak to the house of Israel.”

2 So I opened my mouth and he fed me the scroll.

3 He said to me, “Son of man, feed your stomach and fill your belly with this scroll I am giving to you.” So I ate it,ss and it was sweet like honey in my mouth.
4 He said to me, “Son of man, go to the house of Israel and speak my words to them.5 For you are not being sent to a people of unintelligible speecht and difficult language,t butt to the house of Israel –6 not to many peoples of unintelligible speech and difficult language, whose words you cannot understandt – surely ifs I had sent you to them, they would listen to you!

7 But the house of Israel is unwilling to listen to you,s because they are not willing to listen to me,s for the whole house of Israel is hard-headed and hard-hearted.t
8 “I have made your face adamantt to match their faces, and your forehead hard to match their foreheads.

9 I have made your forehead harder than flint – like diamond!t Do not fear them or be terrified of the looks they give you,t for they are a rebellious house.”
10 And he said to me, “Son of man, take all my words that I speak to you to heart and listen carefully.

11 Go to the exiles, to your fellow countrymen,t and speak to them – say to them, ‘This is what the sovereign Lord says,’ whether they pay attention or not.”

Ezekiel Before the Exiles

12 Then a wind lifted me ups and I heard a great rumbling sound behind me as the glory of the Lord rose from its place,s13 and the sound of the living beings’ wings brushing against each other, and the sound of the wheels alongside them, a great rumbling sound.14 A wind lifted me up and carried me away. I went bitterly,t my spirit full of fury, and the hand of the Lord rested powerfullyts on me.

15 I came to the exiles at Tel Abib,s who lived by the Kebar River.t I sat dumbfounded among them there, where they were living, for seven days.s
16 At the end of seven days the word of the Lord came to me:s17 “Son of man, I have appointed you a watchmant for the house of Israel. Whenever you hear a word from my mouth, you must give them a warning from me.18 When I say to the wicked, “You will certainly die,”s and you do not warn him – you do not speak out to warn the wicked to turn from his wicked deed and wicked lifestyle so that he may live – that wicked person will die for his iniquity,t but I will hold you accountable for his death.t

19 But as for you, if you warn the wicked and he does not turn from his wicked deed and from his wicked lifestyle, he will die for his iniquity but you will have saved your own life.t
20 “When a righteous person turns from his righteousness and commits iniquity, and I set an obstaclet before him, he will die. If you have not warned him, he will die for his sin. The righteous deeds he performed will not be considered, but I will hold you accountable for his death.

21 However, if you warn the righteous person not to sin, and het does not sin, he will certainly live because he was warned, and you will have saved your own life.”

Isolated and Silenced

22 The handts of the Lord rested on me there, and he said to me, “Get up, go out to the valley,s and I will speak with you there.”

23 So I got up and went out to the valley, and the glory of the Lord was standing there, just like the glory I had seen by the Kebar River,t and I threw myself face down.
24 Then a windt came into me and stood me on my feet. The Lordt spoke to me and said, “Go shut yourself in your house.25 As for you, son of man, they will put ropes on you and tie you up with them, so you cannot go out among them.26 I will make your tongue stick to the roof of your mouth so that you will be silent and unable to reprovet them, for they are a rebellious house.

27 But when I speak with you, I will loosen your tonguet and you must say to them, ‘This is what the sovereign Lord says.’ Those who listen will listen, but the indifferent will refuse,t for they are a rebellious house.