ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 1

Ο Θεός μίλησε μέσω του Υιού του

1 Αφού ο Θεός τα παλιά χρόνια μίλησε στους προπάτορες πολλές φορές και με ποικίλους τρόπους δια των *προφητών, σ’ αυτούς εδώ τους έσχατους καιρούς μίλησε σ’ εμάς μέσω του *Υιού του. 2 Δι’ αυτού ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και τον όρισε *κληρονόμο των πάντων.

3 Αυτός είναι η ακτινοβολία του θεϊκού μεγαλείου και η τέλεια έκφραση της θεϊκής υπόστασης, κι αυτός συγκρατεί το σύμπαν με τη δύναμη του λόγου του. Αφού με το σταυρικό του θάνατο μας καθάρισε από τις αμαρτίες μας, κάθισε ψηλά, στα *δεξιά του παντοδύναμου Θεού.

Ο Υιός είναι ανώτερος από τους *αγγέλους

5 Γιατί σε κανέναν από τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:
Εσύ είσαι ο Υιός μου,
εγώ σήμερα σε γέννησα.
Ούτε πάλι είπε για κανέναν:
Εγώ θα ’μαι πατέρας του
κι αυτός θα ’ναι Υιός μου.

6 Κι όταν αλλού παρουσιάζει τον *πρωτότοκο Υιό του στην οικουμένη, λέει:
Να τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού.

7 Ενώ για τους αγγέλους λέει:
Ο Θεός κάνει σαν ανέμους τους αγγέλους του
κι αυτούς που τον υπηρετούν τους κάνει σαν πύρινη φλόγα,

8 στον Υιό λέει:
Η *βασιλεία σου, Θεέ, είναι αιώνια
και κυβερνάς τον κόσμο δίκαια·

9  αγαπάς το δίκαιο και μισείς το άδικο.
Γι’ αυτό, Θεέ, σε έχρισε *Μεσσία ο Θεός σου
με έλαιο αγαλλιάσεως, τιμώντας σε παραπάνω απ’ τους μετόχους t σου.

10 Κι αλλού:
Εσύ, Κύριε, αρχικά στερέωσες τη γη
κι έργο δικό σου είναι οι *ουρανοί.

11  Αυτοί θα εξαφανιστούν, ενώ εσύ αιώνια παραμένεις.
Τα πάντα θα παλιώσουνε σαν ρούχο.

12  Σαν μανδύα θα τους τυλίξεις, και θ’ αλλάξουν.
Εσύ όμως παραμένεις πάντα ο ίδιος,
τα χρόνια σου ποτέ δε θα τελειώσουν.

13 Σε κανέναν απ’ τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:
Κάθισε στα δεξιά μου,
ωσότου υποτάξω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου.
14 Δεν είναι, λοιπόν, όλοι οι άγγελοι πνεύματα που υπηρετούν το Θεό κι αποστέλλονται απ’ αυτόν για να βοηθήσουν όσους μέλλουν να σωθούν;

Hebrews 1

1 God, having of old time spoken unto the fathers in the prophets by divers portions and in divers manners,2 hath at the end of these days spoken unto us in his Son, whom he appointed heir of all things, through whom also he made the worlds;3 who being the effulgence of his glory, and the very image of his substance, and upholding all things by the word of his power, when he had made purification of sins, sat down on the right hand of the Majesty on high;4 having become by so much better than the angels, as he hath inherited a more excellent name than they.5 For unto which of the angels said he at any time, Thou art my Son, This day have I begotten thee? and again, I will be to him a Father, And he shall be to me a Son?

6 And when he again bringeth in the firstborn into the world he saith, And let all the angels of God worship him.7 And of the angels he saith, Who maketh his angels winds, And his ministers a flame a fire:

8 but of the Son he saith, Thy throne, O God, is for ever and ever; And the sceptre of uprightness is the sceptre of thy kingdom.

9 Thou hast loved righteousness, and hated iniquity; Therefore God, thy God, hath anointed thee With the oil of gladness above thy fellows.

10 And, Thou, Lord, in the beginning didst lay the foundation of the earth, And the heavens are the works of thy hands:

11 They shall perish; but thou continuest: And they all shall wax old as doth a garment;

12 And as a mantle shalt thou roll them up, As a garment, and they shall be changed: But thou art the same, And thy years shall not fail.

13 But of which of the angels hath he said at any time, Sit thou on my right hand, Till I make thine enemies the footstool of thy feet?

14 Are they not all ministering spirits, sent forth to do service for the sake of them that shall inherit salvation?