ฮีบรู 6

1 ถ้า_อย่าง_นั้น ให้_เรา_มุ่ง_หน้า_ต่อ_ไป_สู่_ความ_เป็น_ผู้ใหญ่ อย่า_ได้_วนเวียน_อยู่_อีก_เลย_กับ_คำ_สอน_เบื้อง_ต้น_เกี่ยว_กับ_พระคริสต์ อย่า_ให้_เรา_ต้อง_วาง_พื้นฐาน_กัน_ใหม่_อีก_เลย คือ_เรื่อง_การ_กลับ_ตัว_กลับ_ใจ_จาก_การ_กระทำ_ที่_นำ_ไป_สู่_ความ_ตาย และ_เรื่อง_การ_ไว้วางใจ_พระเจ้า

2 อย่า_ให้_เรา_ต้อง_สอน_กัน_ใหม่_เลย_ใน_เรื่อง_พิธี_จุ่ม_น้ำ เรื่อง_พิธี_วางมือt เรื่อง_การ_ฟื้น_ขึ้น_จาก_ความ_ตาย และ_เรื่อง_การ_ถูก_ตัดสิน_ลงโทษ_ถาวร_ตลอด_ไป

3 ถ้า_พระเจ้า_อนุญาต เรา_ก็_จะ_มุ่ง_หน้า_ต่อ_ไป

4 บางคน_เคย_อยู่_ใน_ความ_สว่าง_ของ_พระเจ้า เคย_ลิ้มรส_ของ_ขวัญ_จาก_สวรรค์ เคย_มี_ส่วน_ร่วม_กับ_พระ_วิญญาณ_บริสุทธิ์

5 เคย_ได้_ลิ้มรส_คำ_พูด_ที่_ดี_ของ_พระเจ้า และ_ฤทธิ์_อำนาจ_ของ_ยุค_ที่_กำลัง_จะ_มา

6 แต่_ก็_ได้_ทิ้ง_พระคริสต์_ไป เป็น_ไป_ไม่_ได้_ที่_คน_อย่าง_นี้_จะ_กลับ_มาหา_พระเจ้า_ได้_อีก เพราะ_พวก_เขา_กำลัง_ตรึง_พระบุตร_ของ_พระเจ้า_บน_ไม้_กางเขน_อีก_ครั้ง_หนึ่ง ทำ_ให้_พระองค์_ต้อง_อับอาย_ขายหน้า_ต่อหน้า_ทุก_คน

7 ผืน_ดิน_ที่_ดูด_ซึม_น้ำ_ฝน_ที่_ตกลง_มา แล้ว_เกิด_พืชผล_ที่_ให้_ประโยชน์_แก่_ผู้_ปลูก ก็_จะ_ได้_รับ_พระพร_จาก_พระเจ้า

8 แต่_ผืน_ดิน_ที่_เกิด_ต้น_หนาม_ใหญ่_น้อย ก็_ไร้_ค่า_และ_ดี_ไม่_ดี_จะ_โดน_สาป_แช่ง ใน_ที่_สุด_ก็_จะ_เอา_ไป_เผา_ไฟ_เสีย

9 เพื่อน_ที่รัก ถึง_เรา_จะ_พูด_อย่าง_นี้ เรา_ยัง_มั่นใจ_ว่า_พี่_น้อง_จะ_เกิด_ผลดี_และ_จะ_รอด

10 เพราะ_พระเจ้า_นั้น_ยุติธรรม พระองค์_จะ_ไม่_ลืม_การ_งาน_ที่_พี่_น้อง_ได้_ทำ_และ_ความ_รัก_ที่_พี่_น้อง_มี_ต่อ_พระองค์ คือ_ที่_พี่_น้อง_ได้_ช่วย_เหลือ_คน_ที่_เป็น_ของ_พระเจ้า_จน_ถึง_เดี๋ยว_นี้

11 แต่_เรา_อยาก_ให้_พี่_น้อง_แต่_ละ_คน_เอา_จริง_เอา_จัง_อย่าง_นี้_ต่อ_ไป_ตลอด_ชีวิต เพื่อ_จะ_ได้_รับ_สิ่ง_ที่_หวัง_ไว้_อย่าง_แน่_นอน

12 เรา_ไม่_อยาก_ให้_พี่_น้อง_ขี้เกียจ แต่_ให้_เอา_อย่าง_คน_พวก_นั้น_ที่_ไว้วางใจ_และ_อดทน จน_กว่า_จะ_ได้_รับ_สิ่ง_ที่_พระเจ้า_ได้_สัญญา_ไว้_เป็น_มรดก

13 ตอน_ที่_พระเจ้า_ทำ_สัญญา_กับ_อับราฮัม_นั้น พระองค์_สาบาน_โดย_อ้าง_ถึง_ตัวเอง_เพราะ_ไม่_มี_ใคร_ที่_ยิ่ง_ใหญ่_ไป_กว่า_พระองค์_อีก_แล้ว

14 พระองค์_พูด_ว่า “เรา_จะ_อวย_พร_เจ้า_และ_จะ_ให้_ลูก_หลาน_ของ_เจ้า_ทวีคูณ_มาก_ยิ่ง_ขึ้น”t

15 อับราฮัม_ก็_ได้_รับ_ตาม_ที่_พระเจ้า_สัญญา_ไว้ หลัง_จาก_ที่_เขา_รอ_คอย_ด้วย_ความ_อด_ทน

16 เมื่อ_คน_เรา_จะ_สาบาน_กัน ก็_จะ_อ้าง_ถึง_ผู้ที่_ยิ่ง_ใหญ่_กว่า_ตน เพราะ_คำ_สาบาน_ทำ_ให้_คำ_พูด_ของ_เขา_น่า_เชื่อ_ถือ_และ_จะ_หยุด_การ_โต้เถียง_ทุก_อย่าง_ลง

17 พระเจ้า_ก็_ได้_สาบาน_เหมือน_กัน เป็น_การ_รับรอง_คำ_สัญญา_ของ_พระองค์ เพื่อ_ทายาท_ของ_คำ_สัญญา_จะ_ได้_แน่ใจ_ว่า_พระองค์_จะ_ไม่_มี_วัน_เปลี่ยน_ใจ_อย่าง_เด็ด_ขาด

18 ดัง_นั้น_พระเจ้า_ได้_ให้_เรา_ทั้ง_คำ_สัญญา_และ_คำ_สาบาน ทั้ง_สอง_อย่าง_นี้_ไม่_มี_วัน_เปลี่ยน_แปลง เพราะ_เป็น_ไป_ไม่_ได้_ที่_พระเจ้า_จะ_พูด_โกหก ดัง_นั้น เรา_ที่_ได้_หนี_มา_พึ่ง_ความ_หวัง_ที่_พระองค์_ยื่น_ให้_นั้น จะ_ได้_มี_กำลัง_ใจ_อย่าง_มาก_มาย

19 ความ_หวัง_ของ_เรา_นี้_เป็น_เหมือน_สมอ_เรือ_ที่_มั่น_คง_และ_ติด_แน่น ความ_หวัง_นี้_ได้_นำ_เรา_ผ่าน_เข้า_ไป_หลัง_ม่าน_สู่_สถานที่_ศักดิ์สิทธิ์_ที่สุด_ใน_สวรรค์

20 พระ_เยซู_ได้_เข้า_ไป_ใน_นั้น_ก่อน_แล้ว_เพื่อ_เรา พระองค์_จึง_เป็น_หัวหน้า_นักบวช_สูงสุด_ตลอด_ไป เหมือน_กับ_เมลคีเซเดค

Hebrews 6

The Peril of Falling Away

1 Therefore leaving the elementary teaching about the Christ, let us press on to maturity, not laying again a foundation of repentance from dead works and of faith toward God,2 of instruction about washings and laying on of hands, and the resurrection of the dead and eternal judgment.3 And this we will do, if God permits.4 For in the case of those who have once been enlightened and have tasted of the heavenly gift and have been made partakers of the Holy Spirit,5 and have tasted the good word of God and the powers of the age to come,6 and then have fallen away, it is impossible to renew them again to repentance, since they again crucify to themselves the Son of God and put Him to open shame.7 For ground that drinks the rain which often falls on it and brings forth vegetation useful to those for whose sake it is also tilled, receives a blessing from God;8 but if it yields thorns and thistles, it is worthless and close to being cursed, and it ends up being burned.

Better Things for You

9 But, beloved, we are convinced of better things concerning you, and things that accompany salvation, though we are speaking in this way.10 For God is not unjust so as to forget your work and the love which you have shown toward His name, in having ministered and in still ministering to the saints.11 And we desire that each one of you show the same diligence so as to realize the full assurance of hope until the end,12 so that you will not be sluggish, but imitators of those who through faith and patience inherit the promises.

13 For when God made the promise to Abraham, since He could swear by no one greater, He swore by Himself,14 saying, "I WILL SURELY BLESS YOU AND I WILL SURELY MULTIPLY YOU."15 And so, having patiently waited, he obtained the promise.16 For men swear by one greater than themselves, and with them an oath given as confirmation is an end of every dispute.17 In the same way God, desiring even more to show to the heirs of the promise the unchangeableness of His purpose, interposed with an oath,18 so that by two unchangeable things in which it is impossible for God to lie, we who have taken refuge would have strong encouragement to take hold of the hope set before us.19 This hope we have as an anchor of the soul, a hope both sure and steadfast and one which enters within the veil,20 where Jesus has entered as a forerunner for us, having become a high priest forever according to the order of Melchizedek.