previous next

JUAN 4

Si Jesus kag ang Babayi nga Taga-Samaria

1-3 Karon, nakabati ang mga Pariseo nga mas madamo na ang mga sumulunod ni Jesus sang sa kay Juan, kag mas madamo na ang iya ginpangbautisohan. (Sa pagkamatuod, indi si Jesus mismo ang nagapangbautiso, kundi ang iya mga sumulunod.) Pagkahibalo ni Jesus nga nahibaluan na ini sang mga Pariseo, naghalin siya sa Judea kag nagbalik sa Galilea.

4  it Sa ila pagpakadto sa Galilea kinahanglan gid nga mag-agi sila sa Samaria.
5 Sang nagaagi na sila sa Samaria, nakaabot sila sa banwa nga ginatawag Sycar, malapit sa duta nga ginhatag ni Jacob sa iya anak nga si Jose.6 May bubon didto nga ginhimo ni Jacob. Kag tungod nga udtong adlaw na kag nakapoy na gid si Jesus sa iya paglakat, nagpungko na lang siya sa higad sang bubon.7-8  Ang iya mga sumulunod nagderetso sa banwa agod magbakal sang pagkaon. Karon, samtang nagapungko siya didto, nag-abot ang isa ka babayi nga taga-Samaria agod magsag-ob. Nagsiling si Jesus sa iya,9 Nagsiling ang babayi sa iya, (Amo ini ang iya ginsiling tungod kay ang mga Judio wala nagasapak sa mga Samariahanon.)10 Nagsiling si Jesus sa babayi,11 Nagsiling ang babayi sa iya,12 Ang aton katigulangan nga si Jacob amo ang nagkutkot sini nga bubon. Siya kag ang iya mga anak pati ang iya mga kasapatan nag-inom sa sini nga bubon. Ano, sobra ka pa bala sa aton katigulangan nga si Jacob?"13 Nagsabat si Jesus,14 Pero ang bisan sin-o nga magainom sang tubig nga akon ihatag indi na gid pag-uhawon. Kay ang tubig nga akon ihatag sa iya mangin pareho sang buhi nga tuburan dira sa iya nga magahatag sang kabuhi nga wala sing katapusan."15 Gani nagsiling ang babayi kay Jesus,16 Nagsiling si Jesus sa iya,17 Nagsabat ang babayi, Nagsiling si Jesus,18 kay sadto lima ang imo nangin bana, kag ang lalaki nga imo ginapuyo subong indi mo matuod nga bana. Gani matuod ang ginasiling mo nga ina."19 Nagsiling ang babayi sa iya,20  Ang amon mga katigulangan nagsimba sa Dios sa sini nga bukid, pero kamo nga mga Judio nagasiling nga ang mga tawo dapat magsimba sa Dios sa Jerusalem."21 Nagsiling si Jesus sa babayi,22  Kamo nga mga Samariahanon , wala gid kamo makakilala kon sin-o ang inyo ginasimba. Pero kami nga mga Judio nakakilala kon sin-o ang amon ginasimba, kay paagi sa amon luwason sang Dios ang mga tawo."23  it Nagsiling pa gid si Jesus,

24 Ang Dios espiritu, gani ang nagasimba sa iya dapat magsimba paagi sa espiritu kag kamatuoran."
25 Nagsiling ang babayi,

26 Nagsiling si Jesus sa iya,

27 Pagkasiling niya sini nag-abot dayon ang iya mga sumulunod. Natingala gid sila sang nakita nila nga nagapakighambal siya sa isa ka babayi. Pero wala gid sing bisan sin-o sa ila nga nagpamangkot sa babayi kon ano ang iya kinahanglan. Wala man sila nagpamangkot kay Jesus kon ngaa nagapakighambal siya sa babayi.
28  Dayon ginbilin sang babayi ang iya banga nga salag-uban kag nagbalik sa banwa. Pag-abot niya didto nagsiling dayon siya sa mga tawo,

30 Gani nagkadto ang mga tawo didto kay Jesus.
31 Samtang wala pa nag-alabot ang mga tawo didto kay Jesus, ginapilit si Jesus sang iya mga sumulunod nga magkaon na.32 Pero nagsiling si Jesus sa ila,33 Gani nagpinamangkutanay ang iya mga sumulunod kon bala may nagdala sa iya sing pagkaon.34 Nagsiling dayon si Jesus sa ila,35  Indi bala nagasiling man kamo nga apat pa ka bulan bag-o mag-abot ang tig-alani. Pero kon sa akon lang, tig-alani na ini. Tan-awa bala ninyo ang madamo nga mga tawo nga nagaalabot! Kon sa mga alanihon pa, ina luto na gid, kag alanihon na. + 35 ang madamo ... alanihon na: sa literal, mga uma nga maputi na nga alanihon. 36  Kamo nga bilang mga manug-ani may pagabatunon kamo nga balos halin sa Dios . Kag ang mga tawo, nga bilang inyo ginaani, pagahatagan niya sing kabuhi nga wala sing katapusan. Gani ang mga nagatanom sang pulong sang Dios kag ang mga nagaani sang bunga pareho nga magakalipay.37 Matuod gid man ang ginasiling nga

38 Ang inyo halimbawa pareho sa mga manug-ani nga akon ginpadala nga mag-ani sa mga alanihon nga indi kamo ang nagtanom. Kay iban ang nagtudlo anay sa ila, kag kamo ang nakapulos sang ila pinangabudlayan."
39 Madamo nga mga Samariahanon sa sadto nga lugar ang nagtuo kay Jesus tungod sa ginsugid sang babayi nga nahibaluan ni Jesus ang tanan niya nga ginpanghimo.

40 Gani pag-abot sang mga Samariahanon didto kay Jesus, ginpangabay gid nila siya nga kon mahimo magtiner siya anay didto sa ila. Gani nagtiner siya didto sing duha ka adlaw.
41 Tungod sa iya mga ginpanudlo, madamo pa gid nga mga tawo didto ang nagtuo sa iya.

42 Nagsiling dayon ang mga tawo sa babayi,

Gin-ayo ni Jesus ang Anak sang Isa ka Opisyal

43 Pagkatapos sang duha ka adlaw nga pagtiner nila ni Jesus didto, nagpa-Galilea dayon sila.44 ( Si Jesus mismo ang nagsiling nga ang propeta sang Dios wala ginatahod sa iya kaugalingon nga banwa.)

45 Karon pag-abot nila sa Galilea, maayo ang pagbaton sa ila sang mga tawo. Kay ang ini nga mga tawo didto man sang pagpiesta sa Jerusalem kag nakita nila ang tanan nga iya ginpanghimo didto.
46 Nagbalik liwat si Jesus sa Cana nga sakop sang Galilea, sa lugar nga sa diin ginhimo niya nga bino ang tubig. Karon, may isa ka opisyal sang gobyerno didto nga ang iya anak nga lalaki nagamasakit didto sa Capernaum.47  Pagkabati niya nga si Jesus nagbalik sa Galilea halin sa Judea, nagkadto dayon siya kay Jesus kag ginpangabay niya siya nga magkadto sa Capernaum kag ayuhon ang iya anak nga daw mapatay na gid.48 Nagsiling si Jesus sa iya,49 Pero nagsiling ang opisyal nga nagapakitluoy,50 Nagsiling si Jesus sa iya, Nagpati ang opisyal sa ginhambal ni Jesus sa iya, gani nagpauli siya dayon.51 Samtang nagapauli siya, ginsugata siya sang iya mga suluguon kag ginsugiran nga ang iya anak maayo na.52 Gani nagpamangkot siya kon ano nga oras nag-ayo ang iya anak. Nagsiling ang mga suluguon,

53  Nadumduman dayon sang opisyal nga amo gid ato nga oras sang nagsiling si Jesus sa iya nga ang iya anak maayo na. Gani siya kag ang iya bug-os nga panimalay nagtuo kay Jesus .
54 Amo ini ang ikaduha nga milagro nga ginhimo ni Jesus sa Galilea sang paghalin niya sa Judea.

John 4

The Woman at the Well

1-3 Jesus realized that the Pharisees were keeping count of the baptisms that he and John performed (although his disciples, not Jesus, did the actual baptizing). They had posted the score that Jesus was ahead, turning him and John into rivals in the eyes of the people. So Jesus left the Judean countryside and went back to Galilee.

4-6 To get there, he had to pass through Samaria. He came into Sychar, a Samaritan village that bordered the field Jacob had given his son Joseph. Jacob's well was still there. Jesus, worn out by the trip, sat down at the well. It was noon.

7-8 A woman, a Samaritan, came to draw water. Jesus said, "Would you give me a drink of water?" (His disciples had gone to the village to buy food for lunch.)

9 The Samaritan woman, taken aback, asked, "How come you, a Jew, are asking me, a Samaritan woman, for a drink?" (Jews in those days wouldn't be caught dead talking to Samaritans.)

10 Jesus answered, "If you knew the generosity of God and who I am, you would be asking me for a drink, and I would give you fresh, living water."

11-12 The woman said, "Sir, you don't even have a bucket to draw with, and this well is deep. So how are you going to get this 'living water'? Are you a better man than our ancestor Jacob, who dug this well and drank from it, he and his sons and livestock, and passed it down to us?"

13-14 Jesus said, "Everyone who drinks this water will get thirsty again and again. Anyone who drinks the water I give will never thirst—not ever. The water I give will be an artesian spring within, gushing fountains of endless life."

15 The woman said, "Sir, give me this water so I won't ever get thirsty, won't ever have to come back to this well again!"

16 He said, "Go call your husband and then come back."

17-18 "I have no husband," she said.
"That's nicely put: 'I have no husband.' You've had five husbands, and the man you're living with now isn't even your husband. You spoke the truth there, sure enough."

19-20 "Oh, so you're a prophet! Well, tell me this: Our ancestors worshiped God at this mountain, but you Jews insist that Jerusalem is the only place for worship, right?"

21-23 "Believe me, woman, the time is coming when you Samaritans will worship the Father neither here at this mountain nor there in Jerusalem. You worship guessing in the dark; we Jews worship in the clear light of day. God's way of salvation is made available through the Jews. But the time is coming—it has, in fact, come—when what you're called will not matter and where you go to worship will not matter.

24 "It's who you are and the way you live that count before God. Your worship must engage your spirit in the pursuit of truth. That's the kind of people the Father is out looking for: those who are simply and honestly themselves before him in their worship. God is sheer being itself—Spirit. Those who worship him must do it out of their very being, their spirits, their true selves, in adoration."

25 The woman said, "I don't know about that. I do know that the Messiah is coming. When he arrives, we'll get the whole story."

26 "I am he," said Jesus. "You don't have to wait any longer or look any further."

27 Just then his disciples came back. They were shocked. They couldn't believe he was talking with that kind of a woman. No one said what they were all thinking, but their faces showed it.

28-30 The woman took the hint and left. In her confusion she left her water pot. Back in the village she told the people, "Come see a man who knew all about the things I did, who knows me inside and out. Do you think this could be the Messiah?" And they went out to see for themselves.

It's Harvest Time

31 In the meantime, the disciples pressed him, "Rabbi, eat. Aren't you going to eat?"

32 He told them, "I have food to eat you know nothing about."

33 The disciples were puzzled. "Who could have brought him food?"

34-35 Jesus said, "The food that keeps me going is that I do the will of the One who sent me, finishing the work he started. As you look around right now, wouldn't you say that in about four months it will be time to harvest? Well, I'm telling you to open your eyes and take a good look at what's right in front of you. These Samaritan fields are ripe. It's harvest time!

36-38 "The Harvester isn't waiting. He's taking his pay, gathering in this grain that's ripe for eternal life. Now the Sower is arm in arm with the Harvester, triumphant. That's the truth of the saying, 'This one sows, that one harvests.' I sent you to harvest a field you never worked. Without lifting a finger, you have walked in on a field worked long and hard by others."

39-42 Many of the Samaritans from that village committed themselves to him because of the woman's witness: "He knew all about the things I did. He knows me inside and out!" They asked him to stay on, so Jesus stayed two days. A lot more people entrusted their lives to him when they heard what he had to say. They said to the woman, "We're no longer taking this on your say-so. We've heard it for ourselves and know it for sure. He's the Savior of the world!"

43-45 After the two days he left for Galilee. Now, Jesus knew well from experience that a prophet is not respected in the place where he grew up. So when he arrived in Galilee, the Galileans welcomed him, but only because they were impressed with what he had done in Jerusalem during the Passover Feast, not that they really had a clue about who he was or what he was up to.

46-48 Now he was back in Cana of Galilee, the place where he made the water into wine. Meanwhile in Capernaum, there was a certain official from the king's court whose son was sick. When he heard that Jesus had come from Judea to Galilee, he went and asked that he come down and heal his son, who was on the brink of death. Jesus put him off: "Unless you people are dazzled by a miracle, you refuse to believe."

49 But the court official wouldn't be put off. "Come down! It's life or death for my son."

50-51 Jesus simply replied, "Go home. Your son lives."
The man believed the bare word Jesus spoke and headed home. On his way back, his servants intercepted him and announced, "Your son lives!"

52-53 He asked them what time he began to get better. They said, "The fever broke yesterday afternoon at one o'clock." The father knew that that was the very moment Jesus had said, "Your son lives."

54 That clinched it. Not only he but his entire household believed. This was now the second sign Jesus gave after having come from Judea into Galilee.