Gjoni 8
1 Dhe Jezusi shkoi në malin e Ullinjve.2 Por, si zbardhi dita, u kthye përsëri në tempull dhe gjithë populli erdhi tek ai; dhe ai u ul dhe i mësonte.3 Atëherë farisenjtë dhe skribët i prunë një grua që ishte kapur duke shkelur kurorën dhe, mbasi e vunë në mes,4 i thanë Jezusit: ''Mësues, kjo grua është kapur në flagrancë, duke shkelur kurorën.5 Por në ligj Moisiu na ka urdhëruar të vriten me gurë gra të tilla, por ti ç'thua?''.6 Flisnin kështu për ta vënë në provë dhe për të pasur diçka për ta paditur. Por Jezusi, duke u shtënë se nuk dëgjoi, u përkul dhe shkruante me gisht në dhe.7 Dhe, kur ata vazhdonin ta pyesnin, ai u drejtua dhe u tha atyre: ''Kush nga ju është pa mëkat, le ta hedhë i pari gurin kundër saj!''.8 Pastaj u përkul përsëri dhe shkruante në dhe.9 Atëherë ata, e dëgjuan këtë dhe të bindur nga ndërgjegjja, u larguan një nga një, duke filluar nga më të vjetrit e deri te të fundit; kështu Jezusi mbeti vetëm me atë grua, që qëndronte atje në mes.10 Jezusi atëherë u ngrit dhe, duke mos parë tjetër përveç gruas, i tha: ''O grua, ku janë ata që të paditnin? Askush nuk të dënoi?''.11 Dhe ajo u përgjigj: ''Askush, Zot''. Atëherë Jezusi i tha: ''As unë nuk të dënoj; shko dhe mos mëkato më''.12 Dhe Jezusi u foli atyre përsëri duke thënë: ''Unë jam drita e botës; kush më ndjek nuk do të ecë në errësirë, por do të ketë dritën e jetës''.13 Atëherë farisenjtë i thanë: ''Ti dëshmon për vetveten; dëshmimi yt nuk është i vërtetë''.14 Jezusi u përgjigj dhe u tha atyre: ''Edhe pse dëshmoj për vetvete, dëshmimi im është i vërtetë, sepse unë e di nga kam ardhur e ku po shkoj; ju, përkundrazi, nuk e dini as nga vij dhe as ku po shkoj.15 Ju gjykoni sipas mishit, unë nuk gjykoj asnjeri.16 Por, edhe kur gjykoj, gjykimi im është i vërtetë, sepse unë nuk jam vetëm, por jam unë dhe Ati që më dërgoi.17 Edhe në ligjin tuaj është shkruar se dëshmimi i dy njerëzve është i vërtetë.18 Unë jam ai që dëshmoj për vetvete dhe Ati që më ka dërguar dëshmon për mua''.19 Atëherë i thanë: ''Ku është Ati yt?''. Jezusi u përgjigj: ''Ju nuk më njihni as mua, as Atin tim; po të më njihnit mua, do të njihnit edhe Atin tim''.20 Jezusi i shprehu këto fjalë në vendin e thesarit, duke mësuar në tempull dhe askush nuk e kapi, sepse nuk i kishte ardhur akoma ora.21 Jezusi, pra, u tha atyre përsëri: ''Unë po shkoj dhe ju do të më kërkoni, dhe do të vdisni në mëkatin tuaj. Atje ku shkoj unë, ju nuk mund të vini''.22 Prandaj Judenjtë thoshnin: ''Mos don të vrasë veten, sepse thotë: "Ku shkoj unë, ju nuk mund të vini"?''.23 Dhe ai u tha atyre: ''Ju jeni nga këtu poshtë, kurse unë jam nga atje lart; ju jeni prej kësaj bote, unë nuk jam prej kësaj bote.24 Prandaj ju thashë se ju do të vdisni në mëkatet tuaja, sepse po të mos besoni se unë jam, ju do të vdisni në mëkatet tuaja''.25 Atëherë ata i thanë: ''Kush je ti?''. Dhe Jezusi u tha atyre: ''Pikërisht atë që ju thashë.26 Shumë gjëra kam për të thënë e për të gjykuar lidhur me ju; por ai që më ka dërguar është i vërtetë dhe gjërat që kam dëgjuar nga ai, ia them botës''.27 Ata nuk e kuptuan se ai po u fliste atyre për Atin.28 Atëherë Jezusi u tha atyre: ''Kur ta keni lartuar Birin e njeriut, atëherë do të njihni se unë jam, dhe se nuk bëj asgjë prej vetvetes, por i them këto gjëra ashtu si Ati më ka mësuar.29 Dhe ai që më ka dërguar është me mua; Ati s'më ka lënë vetëm, sepse bëj vazhdimisht gjërat që i pëlqejnë''.30 Ndërsa ai thoshte këto gjëra, shumë veta besuan në të.31 Atëherë Jezusi u tha Judenjve që besuan në të: ''Nëse do të qëndroni në fjalën time, jeni me të vërtetë dishepujt e mi;32 do ta njihni të vërtetën dhe e vërteta do t'ju bëjë të lirë''.33 Ata iu përgjigjën: ''Ne jemi pasardhës të Abrahamit dhe s'kemi qenë kurrë sk-llevër të askujt; si mund të thuash ti: "Do të bëheni të lirë"?''.34 Jezusi u përgjigj atyre: Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: Kush bën mëkatin është skllav i mëkatit.35 Por skllavi nuk rri përgjithmonë në shtëpi; ndërsa biri rri përgjithmonë.36 Pra, nëse Biri do t'ju bëjë të lirë, do të jeni me të vërtetë të lirë''.37 ''Unë e di se jeni pasardhësit e Abrahamit, por ju kërkoni të më vrisni, sepse fjala ime nuk gjen vend në ju.38 Unë flas për ç'kam parë tek Ati im, dhe ju bëni gjërat që keni parë tek ati juaj''.39 Ata, duke u përgjigjur, i thanë: ''Ati ynë është Abrahami''. Jezusi u tha atyre: ''Po të ishit bij të Abrahamit, do të bënit veprat e Abrahamit;40 por ju tani kërkoni të më vrisni mua, që ju kam folur të vërtetën që kam dëgjuar nga Perëndia; Abrahami këtë nuk e bëri.41 Ju bëni veprat e atit tuaj''. Prandaj ata i thanë: ''Ne nuk lindëm nga kurvërimi; ne kemi një Atë të vetëm: Perëndinë''.42 Atëherë Jezusi u tha atyre: ''Po të ishte Perëndia Ati juaj, ju do të më donit, sepse kam dalë dhe kam ardhur nga Perëndia; nuk kam ardhur, pra, nga vetja ime, por ai më ka dërguar.43 Përse nuk e kuptoni thënien time? Sepse nuk mund të dëgjoni fjalën time.44 Ju jeni nga djalli, që është ati juaj, dhe doni të bëni dëshirat e atit tuaj; ai ishte vrasës që nga fillimi dhe nuk qëndroi në të vërtetën, sepse në të nuk ka të vërtetë. Kur thotë të rrema, flet nga vetvetja, sepse është gënjeshtar dhe ati i rrenës.45 Kurse mua, duke qenë se ju them të vërtetën, nuk më besoni.46 Cili nga ju më bind për mëkat? Nëse flas të vërtetën, përse nuk më besoni?47 Kush është prej Perëndisë, i dëgjon fjalët e Perëndisë; prandaj ju nuk dëgjoni, se nuk jeni prej Perëndisë''.48 Atëherë Judenjtë iu përgjigjën dhe i thanë: ''A nuk themi me të drejtë se ti je Samaritan dhe se ke një demon?''.49 Jezusi u përgjigj: ''Unë s'kam një demon, por nderoj Atin tim; ju përkundrazi më çnderoni.50 Tani unë nuk kërkoj lavdinë time, ka kush e kërkon dhe gjykon.51 Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them se ai që zbaton fjalën time, nuk do ta shohë kurrë vdekjen, përjetë''.52 Pra Judenjtë i thanë: ''Tani njohim se ti ke një demon. Abrahami dhe profetët kanë vdekur, kurse ti thua: "Kur njëri zbaton fjalën time, nuk do ta shijojë kurrë vdekjen, përjetë".53 Ti qenke më i madh se ati ynë Abraham, i cili ka vdekur? Edhe profetët kanë vdekur; kush pretendon se je?''.54 Jezusi u përgjigj: ''Në qoftë se unë e përlëvdoj veten, lavdia ime s'është asgjë. Éshtë Ati im ai që më përlëvdon, për të cilin ju thoni se është Perëndia juaj.55 Por ju ende s'e keni njohur, kurse unë e njoh dhe, po të thoja se nuk e njoh, do të isha një gënjeshtar si ju; por unë e njoh dhe e zbatoj fjalën e tij.56 Abrahami, ati juaj, ngazëllohej në shpresën që të shihte ditën time; e pa dhe u gëzua''.57 Judenjtë, pra, i thanë: ''Ti ende nuk je pesëdhjetë vjeç dhe e paske parë Abrahamin?''.58 Jezusi u tha atyre: ''Në të vërtetë, në të vërtetë unë po ju them: para se të kishte lindur Abrahami, unë jam''.59 Atëherë ata morën gurë, që t'i hidhnin kundër tij; por Jezusi u fsheh dhe doli nga tempulli, duke kaluar midis tyre; dhe kështu u largua.
John 8
1 AND Jesus went unto mount Olivet.2 And early in the morning he came again into the temple, and all the people came to him, and sitting down he taught them.3 And the scribes and the Pharisees bring unto him a woman taken in adultery: and they set her in the midst,4 And said to him: Master, this woman was even now taken in adultery.5 Now Moses in the law commanded us to stone such a one. But what sayest thou?6 And this they said tempting him, that they might accuse him. But Jesus bowing himself down, wrote with his finger on the ground.7 When therefore they continued asking him, he lifted up himself, and said to them: He that is without sin among you, let him first cast a stone at her.8 And again stooping down, he wrote on the ground.9 But they hearing this, went out one by one, beginning at the eldest. And Jesus alone remained, and the woman standing in the midst.10 Then Jesus lifting up himself, said to her: Woman, where are they that accused thee? Hath no man condemned thee?11 Who said: No man, Lord. And Jesus said: Neither will I condemn thee. Go, and now sin no more.12 Again therefore, Jesus spoke to them, saying: I am the light of the world: he that followeth me, walketh not in darkness, but shall have the light of life.13 The Pharisees therefore said to him: Thou givest testimony of thyself: thy testimony is not true.14 Jesus answered, and said to them: Although I give testimony of myself, my testimony is true: for I know whence I came, and whither I go: but you know not whence I come, or whither I go.15 You judge according to the flesh: I judge not any man.16 And if I do judge, my judgment is true: because I am not alone, but I and the Father that sent me.17 And in your law it is written, that the testimony of two men is true.18 I am one that give testimony of myself: and the Father that sent me giveth testimony of me.19 They said therefore to him: Where is thy Father? Jesus answered: Neither me do you know, nor my Father: if you did know me, perhaps you would know my Father also.20 These words Jesus spoke in the treasury, teaching in the temple: and no man laid hands on him, because his hour was not yet come.21 Again therefore Jesus said to them: I go, and you shall seek me, and you shall die in your sin. Whither I go, you cannot come.22 The Jews therefore said: Will he kill himself, because he said: Whither I go, you cannot come?23 And he said to them: You are from beneath, I am from above. You are of this world, I am not of this world.24 Therefore I said to you, that you shall die in your sins. For if you believe not that I am he, you shall die in your sin.25 They said therefore to him: Who art thou? Jesus said to them: The beginning, who also speak unto you.26 Many things I have to speak and to judge of you. But he that sent me, is true: and the things I have heard of him, these same I speak in the world.27 And they understood not, that he called God his Father.28 Jesus therefore said to them: When you shall have lifted up the Son of man, then shall you know, that I am he, and that I do nothing of myself, but as the Father hath taught me, these things I speak:29 And he that sent me, is with me, and he hath not left me alone: for I do always the things that please him.30 When he spoke these things, many believed in him.31 Then Jesus said to those Jews, who believed him: If you continue in my word, you shall be my disciples indeed.32 And you shall know the truth, and the truth shall make you free.33 They answered him: We are the seed of Abraham, and we have never been slaves to any man: how sayest thou: you shall be free?34 Jesus answered them: Amen, amen I say unto you: that whosoever committeth sin, is the servant of sin.35 Now the servant abideth not in the house for ever; but the son abideth for ever.36 If therefore the son shall make you free, you shall be free indeed.37 I know that you are the children of Abraham: but you seek to kill me, because my word hath no place in you.38 I speak that which I have seen with my Father: and you do the things that you have seen with your father.39 They answered, and said to him: Abraham is our father. Jesus saith to them: If you be the children of Abraham, do the works of Abraham.40 But now you seek to kill me, a man who have spoken the truth to you, which I have heard of God. This Abraham did not.41 You do the works of your father. They said therefore to him: We are not born of fornication: we have one Father, even God.42 Jesus therefore said to them: If God were your Father, you would indeed love me. For from God I proceeded, and came; for I came not of myself, but he sent me:43 Why do you not know my speech? Because you cannot hear my word.44 You are of your father the devil, and the desires of your father you will do. He was a murderer from the beginning, and he stood not in the truth; because truth is not in him. When he speaketh a lie, he speaketh of his own: for he is a liar, and the father thereof.45 But if I say the truth, you believe me not.46 Which of you shall convince me of sin? If I say the truth to you, why do you not believe me?47 He that is of God, heareth the words of God. Therefore you hear them not, because you are not of God.48 The Jews therefore answered, and said to him: Do not we say well that thou art a Samaritan, and hast a devil?49 Jesus answered: I have not a devil: but I honour my Father, and you have dishonoured me.50 But I seek not my own glory: there is one that seeketh and judgeth.51 Amen, amen I say to you: If any man keep my word, he shall not see death for ever.52 The Jews therefore said: Now we know that thou hast a devil. Abraham is dead, and the prophets; and thou sayest: If any man keep my word, he shall not taste death for ever.53 Art thou greater than our father Abraham, who is dead? and the prophets are dead. Whom dost thou make thyself?54 Jesus answered: If I glorify myself, my glory is nothing. It is my Father that glorifieth me, of whom you say that he is your God.55 And you have not known him, but I know him. And if I shall say that I know him not, I shall be like to you, a liar. But I do know him, and do keep his word.56 Abraham your father rejoiced that he might see my day: he saw it, and was glad.57 The Jews therefore said to him: Thou art not yet fifty years old, and hast thou seen Abraham?58 Jesus said to them: Amen, amen I say to you, before Abraham was made, I am.59 They took up stones therefore to cast at him. But Jesus hid himself, and went out of the temple.