Luka 18
1 Pastaj u tha atyre edhe një shëmbëlltyrë, për të treguar se duhet të lutemi vazhdimisht pa u lodhur,2 duke thënë: ''Në një qytet ishte një gjykatës që nuk kishte frikë nga Perëndia dhe nuk kishte respekt për njeri.3 Tani po në atë qytet ishte një grua e ve që shkonte tek ai duke thënë: "Ma jep të drejtën para kundërshtarit tim".4 Për një farë kohe ai nuk deshi ta bënte, por pastaj tha me vete: "Megjithse nuk kam frikë nga Perëndia dhe s'kam respekt për asnjeri,5 duke qenë se kjo grua e ve po vazhdon të më mërzitë, do t'ia jap të drejtën, sepse, duke më ardhur vazhdimisht, do të më rraskapitë"''.6 Dhe Zoti tha: ''Dëgjoni ç'thotë gjykatësi i padrejtë.7 Vallë Perëndia nuk do të marrë hak për të zgjedhurit e tij që i këlthasin atij ditë e natë? A do të vonojë, vallë, të ndërhyjë në favor të tyre?8 Po, unë ju them se ai do t'ua marrë hakun së shpejti. Po kur të vijë Biri i njeriut, a do të gjejë besim mbi tokë?''.9 Ai tha edhe këtë shëmbëlltyre për disa që pretendonin se ishin të drejtë dhe i përbuznin të tjerët.10 ''Dy njerëz u ngjitën në tempull për t'u lutur; njëri ishte farise dhe tjetri tagrambledhës.11 Fariseu rrinte në këmbë dhe lutej në vetvete kështu: "O Perëndi, të falënderoj që nuk jam si njerëzit e tjerë, grabitqarë, të padrejtë, kurorëshkelës, dhe as si ai tagrambledhës.12 Unë agjëroj dy herë në javë dhe paguaj të dhjetën e gjithçkaje që kam".13 Kurse tagrambledhësi rrinte larg dhe as që guxonte t'i çonte sytë drejt qiellit; por rrihte kraharorin e vet duke thënë: "O Perëndi, ji i mëshirshëm ndaj mua mëkatarit".14 Dhe unë po ju them se ky, dhe jo tjetri, u kthye në shtëpinë e vet i shfajësuar; sepse kushdo që lartohet do të ulet, dhe kush ulet, do të lartohet''.15 I prunë edhe disa fëmijë të vegjël që t'i prekte; por dishepujt, kur panë këtë, i qortuan.16 Atëherë Jezusi i thirri fëmijët pranë vetes dhe tha: ''I lini fëmijët e vegjël të vijnë tek unë dhe mos i pengoni, sepse e tyre është mbretëria e Perëndisë.17 Në të vërtetë po ju them se ai që nuk e pranon mbretërinë e Perëndisë si një fëmijë i vogël, nuk do të hyjë atje''.18 Një nga krerët e pyeti duke thënë: ''Mësues i mirë, ç'duhet të bëj për të trashëguar jetën e përjetshme?''.19 Dhe Jezusi i tha: ''Përse më quan të mirë? Askush nuk është i mirë, përveç një të vetmi, domethënë Perëndisë.20 Ti i njeh urdhërimet: "Mos shkel kurorën, mos vrit, mos vidh, mos thuaj dëshmi të rrem, ndero atin tënd dhe nënën tënde"''.21 Dhe ai tha: ''Të gjitha këto i kam zbatuar që nga rinia''.22 Si e dëgjoi, Jezusi i tha: ''Të mungon akoma një gjë: shit gjithçka që ke dhe jepua të varfërve dhe do të kesh një thesar në qiell; pastaj eja e më ndiq''.23 Por ai, kur i dëgjoi këto gjëra, u trishtua shumë, sepse ishte shumë i pasur.24 Atëherë Jezusi, kur pa se ai ishte trishtuar shumë, tha: ''Sa është e vështirë për ata që kanë pasuri të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë!25 Sepse është më lehtë që një deve të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës, sesa i pasuri të hyjë në mbretërinë e Perëndisë''.26 Dhe ata që e dëgjonin thanë: ''Po kush, pra, mund të shpëtohet?''.27 Por ai tha: ''Gjëra të pamundshme për njerëzit janë të mundshme për Perëndinë''.28 Pastaj Pjetri tha: ''Ja, ne kemi lënë çdo gjë dhe të kemi ndjekur''.29 Dhe ai u tha atyre: ''Në të vërtetë po ju them se nuk ka asnjë që të ketë lënë shtëpinë ose prindërit, ose vëllezërit, ose gruan ose fëmijët, për mbretërinë e Perëndisë,30 që të mos marrë shumëfish në këtë kohë, dhe në kohën e ardhshme jetën e përjetshme''.31 Pastaj i mori me vete të dymbëdhjetët dhe u tha atyre: ''Ja, ne po ngjitemi në Jeruzalem dhe të gjitha ato që shkruan profetët për Birin e njeriut do të përmbushen.32 Ai, pra, do t'u dorëzohet paganëve, do të fyhet e do të poshtërohet dhe do ta pështyjnë.33 Dhe, pasi ta fshikullojnë, do ta vrasin, por ai do të ringjallet të tretën ditë''.34 Por ata nuk morën vesh asgjë nga të gjitha këto: këto fjalë për ta ishin fshehtësi dhe ata nuk kuptonin ato që u ishin thënë.35 Tani ndërsa ai po i afrohej Jerikos, një i verbër ishte ulur përgjatë rrugës dhe po lypte;36 dhe kur dëgjoi se po kalonte turma, pyeti çfarë ishte;37 iu përgjigjën se po kalonte Jezusi nga Nazareti.38 Atëherë ai bërtiti duke thënë: ''O Jezus, Bir i Davidit, ki mëshirë për mua''.39 Ata që ecnin përpara i bërtitën të heshtte, por ai bërtiste edhe më fort: ''O Bir i Davidit: ki mëshirë për mua''.40 Atëherë Jezusi ndaloi dhe urdheroi t'ia sillnin dhe, kur ai iu afrua, e pyeti41 duke thëne: ''Çfarë dëshiron të bëj për ty?''. Dhe ai tha: ''Zot, të rimarr dritën e syve''.42 Dhe Jezusi i tha: ''Rimerr dritën e syve, Besimi yt të shëroi''.43 Në çast rimori dritën e syve dhe e ndiqte duke përlëvduar Perëndinë; dhe gjithë populli, kur pa këtë, i dha lavdi Perëndisë.
Luke 18
1 AND he spoke also a parable to them, that we ought always to pray, and not to faint,2 Saying: There was a judge in a certain city, who feared not God, nor regarded man.3 And there was a certain widow in that city, and she came to him, saying: Avenge me of my adversary.4 And he would not for a long time. But afterwards he said within himself: Although I fear not God, nor regard man,5 Yet because this widow is troublesome to me, I will avenge her, lest continually coming she weary me.6 And the Lord said: Hear what the unjust judge saith.7 And will not God revenge his elect who cry to him day and night: and will he have patience in their regard?8 I say to you, that he will quickly revenge them. But yet the Son of man, when he cometh, shall he find, think you, faith on earth?9 And to some who trusted in themselves as just, and despised others, he spoke also this parable:10 Two men went up into the temple to pray: the one a Pharisee, and the other a publican.11 The Pharisee standing, prayed thus with himself: O God, I give thee thanks that I am not as the rest of men, extortioners, unjust, adulterers, as also is this publican.12 I fast twice in a week: I give tithes of all that I possess.13 And the publican, standing afar off, would not so much as lift up his eyes towards heaven; but struck his breast, saying: O god, be merciful to me a sinner.14 I say to you, this man went down into his house justified rather that the other: because every one that exalteth himself, shall be humbled: and he that humbleth himself, shall be exalted.15 And they brought unto him also infants, that he might touch them. Which when the disciples saw, they rebuked them.16 But Jesus, calling them together, said: Suffer children to come to me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.17 Amen, I say to you: Whosoever shall not receive the kingdom of God as a child, shall not enter into it.18 And a certain ruler asked him, saying: Good master, what shall I do to possess everlasting life?19 And Jesus said to him: Why dost thou call me good? None is good but God alone.20 Thou knowest the commandments: Thou shalt not kill: Thou shalt not commit adultery: Thou shalt not steal: Thou shalt not bear false witness: Honour thy father and mother.21 Who said: All these things have I kept from my youth.22 Which when Jesus had heard, he said to him: Yet one thing is wanting to thee: sell all whatever thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, follow me.23 He having heard these things, became sorrowful; for he was very rich.24 And Jesus seeing him become sorrowful, said: How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God.25 For it is easier for a camel to pass through the eye of a needle, than for a rich man to enter into the kingdom of God.26 And they that heard it, said: Who then can be saved?27 He said to them: The things that are impossible with men, are possible with God.28 Then Peter said: Behold, we have left all things, and have followed thee.29 Who said to them: Amen, I say to you, there is no man that hath left house, or parents, or brethren, or wife, or children, for the kingdom of God's sake,30 Who shall not receive much more in this present time, and in the world to come life everlasting.31 Then Jesus took unto him the twelve, and said to them: Behold, we go up to Jerusalem, and all things shall be accomplished which were written by the prophets concerning the Son of man.32 For he shall be delivered to the Gentiles, and shall be mocked, and scourged, and spit upon:33 And after they have scourged him, they will put him to death; and the third day he shall rise again.34 And they understood none of these things, and this word was hid from them, and they understood not the things that were said.35 Now it came to pass, when he drew nigh to Jericho, that a certain blind man sat by the way side, begging.36 And when he heard the multitude passing by, he asked what this meant.37 And they told him, that Jesus of Nazareth was passing by.38 And he cried out, saying: Jesus, son of David, have mercy on me.39 And they that went before, rebuked him, that he should hold his peace: but he cried out much more: Son of David, have mercy on me.40 And Jesus standing, commanded him to be brought unto him. And when he was come near, he asked him,41 Saying: What wilt thou that I do to thee? But he said: Lord, that I may see.42 And Jesus said to him: Receive thy sight: thy faith hath made thee whole.43 And immediately he saw, and followed him, glorifying God. And all the people, when they saw it, gave praise to God.