Ewangelia Łukasza 22

1 A przybliżało się święto przaśników, które zowią wielkanocą.2 I szukali przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie, jakoby go zabili; ale się bali ludu.3 I wstąpił szatan w Judasza, którego zwano Iszkaryjotem, który był z liczby dwunastu.4 Ten tedy odszedłszy, zmówił się z przedniejszymi kapłanami, i z przełożonymi kościoła, jakoby go im wydał.5 I uradowali się, i umówili się z nim, że mu chcą dać pieniądze.6 I obiecał, i szukał sposobnego czasu, aby go im wydał bez rozruchu.7 Tedy przyszedł dzień przaśników, którego miał baranek być zabity.8 I posłał Piotra i Jana, mówiąc: Poszedłszy nagotujcie nam baranka, abyśmy jedli.9 Ale oni mu rzekli: Gdzież chcesz, abyśmy go nagotowali?10 A on rzekł do nich: Oto gdy do miasta wchodzić będziecie, spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody; idźcież za nim do domu, do którego wnijdzie,11 A rzeczcie gospodarzowi domu onego: Kazał ci powiedzieć nauczyciel: Gdzie jest gospoda, kędy bym jadł baranka z uczniami moimi?12 A on wam ukaże salę wielką usłaną, tamże nagotujcie.13 Tedy odszedłszy znaleźli, jako im był powiedział, i nagotowali baranka.14 A gdy przyszła godzina, usiadł za stół, i dwanaście apostołów z nim.15 I rzekł do nich: Żądając żądałem tego baranka jeść z wami, pierwej niżbym cierpiał.16 Boć wam powiadam, że go więcej jeść nie będę, aż się wypełni w królestwie Bożem.17 A wziąwszy kielich i podziękowawszy, rzekł: Weźmijcie to, a podzielcie między się.18 Albowiem powiadam wam, że nie będę pił z rodzaju winnej macicy, aż przyjdzie królestwo Boże.19 A wziąwszy chleb i podziękowawszy, łamał i dał im, mówiąc: To jest ciało moje, które się za was daje; to czyńcie na pamiątkę moję.20 Także i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich jest nowy testament we krwi mojej, która się za was wylewa.21 Ale oto ręka tego, co mię wydaje, ze mną jest za stołem.22 Synci zaiste człowieczy idzie, tak jako jest postanowione; ale biada człowiekowi temu, który go wydaje!23 Tedy się oni poczęli między sobą pytać o tem, kto by wżdy z nich był, co by to uczynić miał.24 A wszczął się też spór między nimi o tem, kto by się z nich zdał być większy.25 Ale on im rzekł: Królowie narodów panują nad nimi, a którzy nad nimi moc mają, dobrodziejami nazywani bywają.26 Lecz wy nie tak: owszem kto największy jest między wami, niech będzie jako najmniejszy, a kto jest wodzem, będzie jako ten, co służy.27 Bo któryż większy jest? Ten, co siedzi, czyli ten, co służy? Izali nie ten, co siedzi? Alem ja jest w pośrodku was jako ten, co służy.28 A wy jesteście, którzyście wytrwali przy mnie w pokusach moich.29 I jać wam sporządzam, jako mi sporządził Ojciec mój, królestwo,30 Abyście jedli i pili za stołem moim w królestwie mojem, i siedzieli na stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraelskich.31 I rzekł Pan: Szymonie, Szymonie! oto szatan wyprosił was, aby was odwiewał jako pszenicę,32 Alem ja prosił za tobą, aby nie ustała wiara twoja; a ty niekiedy nawróciwszy się, utwierdzaj braci twoich.33 A on mu rzekł: Panie! gotówem z tobą iść i do więzienia i na śmierć.34 A on rzekł: Powiadam ci, Piotrze! nie zapieje dziś kur, aż się pierwej trzykroć zaprzesz, że mię nie znasz.35 I rzekł im: Gdym was posyłał bez mieszka, i bez taistry, i bez butów, izali wam czego nie dostawało? A oni rzekli: Niczego.36 Tedy im rzekł: Ale teraz kto ma mieszek, niech go weźmie, także i taistrę; a kto nie ma miecza, niech sprzeda suknię swoję, a kupi miecz.37 Albowiem powiadam wam, iż się jeszcze musi to, co napisano, wypełnić na mnie, mianowicie: I z złoczyńcami policzony jest; boć te rzeczy, które świadczą o mnie, koniec biorą.38 Ale oni rzekli: Panie! oto tu dwa miecze. A on im rzekł: Dosyć jest.39 I wyszedłszy szedł według zwyczaju na górę Oliwną, a szli za nim i uczniowie jego.40 A gdy przyszedł na miejsce, rzekł im: Módlcie się, abyście nie weszli w pokuszenie.41 A sam oddalił się od nich, jakoby na ciśnienie kamieniem, a klęknąwszy na kolana, modlił się,42 Mówiąc: Ojcze! jeźli chcesz, przenieś ten kielich ode mnie; wszakże nie moja wola, lecz twoja niech się stanie.43 I ukazał mu się Anioł z nieba, posilający go.44 Ale będąc w boju, gorliwiej się modlił, a był pot jego jako krople krwi ściekające na ziemię.45 A wstawszy od modlitwy, przyszedł do uczniów, i znalazł je śpiące od smutku.46 I rzekł im: Cóż śpicie? wstańcie, a módlcie się, byście nie weszli w pokuszenie.47 A gdy on jeszcze mówił, oto zgraja i ten, którego zwano Judaszem, jeden ze dwunastu, szedł przed nimi, i przybliżył się do Jezusa, aby go pocałował.48 A Jezus mu rzekł: Judaszu! pocałowaniem wydajesz Syna człowieczego?49 A widząc ci, którzy przy nim byli, co się dziać miało, rzekli mu: Panie! mamyli bić mieczem?50 I uderzył jeden z nich sługę najwyższego kapłana, i uciął mu ucho prawe.51 Ale Jezus odpowiadając, rzekł: Zaniechajcie aż póty; a dotknąwszy się ucha jego, uzdrowił go.52 I rzekł Jezus do onych, którzy byli przyszli przeciwko niemu, do przedniejszych kapłanów i przełożonych świątyni, i do starszych: Wyszliście jako na zbójcę z mieczami i z kijami.53 Gdym na każdy dzień bywał z wami w kościele, nie ściągnęliście rąk na mię; ale tać jest ona godzina wasza i moc ciemności.54 Pojmawszy go tedy, prowadzili go i przyprowadzili go w dom najwyższego kapłana, a Piotr szedł za nim z daleka.55 A gdy oni rozniecili ogień w pośrodku dworu i wespół usiedli, usiadł i Piotr między nimi.56 A ujrzawszy go niektóra dziewka u ognia siedzącego, i pilnie mu się przypatrzywszy, rzekła: I ten z nim był.57 A on się go zaprzał, mówiąc: Niewiasto! Nie znam go.58 A po małej chwili ujrzawszy go drugi, rzekł: I tyś jest z nich; ale Piotr rzekł: Człowiecze! nie jestem.59 A gdy wyszła jakoby jedna godzina, ktoś inszy twierdził, mówiąc: Prawdziwie i ten z nim był; bo też jest Galilejczyk.60 A Piotr rzekł: Człowiecze! nie wiem, co mówisz; a zatem zaraz, gdy on jeszcze mówił, kur zapiał.61 A Pan obróciwszy się, spojrzał na Piotra. I wspomniał Piotr na słowo Pańskie, jako mu był powiedział: Iż pierwej niż kur zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz.62 A Piotr wyszedłszy precz, gorzko płakał.63 Lecz mężowie, którzy wespół trzymali Jezusa, naśmiewali się z niego, bijąc go;64 A zakrywszy go, bili twarz jego i pytali go, mówiąc: Prorokuj, kto jest, co cię uderzył.65 I wiele innych rzeczy bluźniąc mówili przeciwko niemu.66 A gdy był dzień, zeszli się starsi z ludu i najwyżsi kapłani i nauczeni w Piśmie, a przywiedli go do rady swojej.67 Mówiąc: Jeźliś ty jest Chrystus, powiedz nam? I rzekł im: Choćbym wam powiedział, nie uwierzycie.68 A jeźlibym też o co pytał, nie odpowiecie mi, ani mię wypuścicie.69 Od tego czasu będzie Syn człowieczy siedział na prawicy mocy Bożej.70 I rzekli wszyscy: Tyś tedy jest on syn Boży? A on rzekł do nich: Wy powiadacie, żem ja jest.71 A oni rzekli: Cóż jeszcze potrzebujemy świadectwa? Wszakieśmy sami słyszeli z ust jego.

LUKE 22

A Plot To Kill Jesus

(Matthew 26.1-5,14,16; Mark 14.1,2,10,11; John 11.45-53)

1  t The Festival of Thin Bread, also called Passover, was near. 2 The chief priests and the teachers of the Law of Moses were looking for a way to get rid of Jesus, because they were afraid of what the people might do.

3 Then Satan entered the heart of Judas Iscariot, t who was one of the twelve apostles.
4 Judas went to talk with the chief priests and the officers of the temple police about how he could help them arrest Jesus. 5 They were very pleased and offered to pay Judas some money.

6 He agreed and started looking for a good chance to betray Jesus when the crowds were not around.

Jesus Eats with His Disciples

(Matthew 26.17-25; Mark 14.12-21; John 13.21-30)

8 So Jesus said to Peter and John, “Go and prepare the Passover meal for us to eat.”

9 But they asked, “Where do you want us to prepare it?”
10 Jesus told them, “As you go into the city, you will meet a man carrying a jar of water.t Follow him into the house 11 and say to the owner, ‘Our teacher wants to know where he can eat the Passover meal with his disciples.’

12 The owner will take you upstairs and show you a large room ready for you to use. Prepare the meal there.”

13 Peter and John left. They found everything just as Jesus had told them, and they prepared the Passover meal.

The Lord's Supper

(Matthew 26.26-30; Mark 14.22-26; 1 Corinthians 11.23-25)

16 I tell you I will not eat another Passover meal until it is finally eaten in God's kingdom.”
17 Jesus took a cup of wine in his hands and gave thanks to God. Then he told the apostles, “Take this wine and share it with each other.

18 I tell you that I will not drink any more wine until God's kingdom comes.”

19 Jesus took some bread in his hands and gave thanks for it. He broke the bread and handed it to his apostles. Then he said, “This is my body, which is given for you. Eat this as a way of remembering me!”
20  t After the meal he took another cup of wine in his hands. Then he said, “This is my blood. It is poured out for you, and with it God makes his new agreement. 21 t The one who will betray me is here at the table with me!

22 The Son of Man will die in the way that has been decided for him, but it will be terrible for the one who betrays him!”

23 Then the apostles started arguing about who would ever do such a thing.

An Argument about Greatness

25 t So Jesus told them:
Foreign kings order their people around, and powerful rulers call themselves everyone's friends.t 26 t But don't be like them. The most important one of you should be like the least important, and your leader should be like a servant.

27 t Who do people think is the greatest, a person who is served or one who serves? Isn't it the one who is served? But I have been with you as a servant.
28 You have stayed with me in all my troubles. 29 So I will give you the right to rule as kings, just as my Father has given me the right to rule as a king.

30 t You will eat and drink with me in my kingdom, and you will each sit on a throne to judge the twelve tribes of Israel.

Jesus' Disciples //Will Be Tested

(Matthew 26.31-35; Mark 14.27-31; John 13.36-38)

32 But Simon, I have prayed that your faith will be strong. And when you have come back to me, help the others.”

33 Peter said, “Lord, I am ready to go with you to jail and even to die with you.”

34 Jesus replied, “Peter, I tell you that before a rooster crows tomorrow morning, you will say three times that you don't know me.”

Moneybags, Traveling Bags, //and Swords

35  t Jesus asked his disciples, “When I sent you out without a moneybag or a traveling bag or sandals, did you need anything?”
“No!” they answered.
36 Jesus told them, “But now, if you have a moneybag, take it with you. Also take a traveling bag, and if you don't have a sword, t sell some of your clothes and buy one.

37 t Do this because the Scriptures say, ‘He was considered a criminal.’ This was written about me, and it will soon come true.”

38 The disciples said, “Lord, here are two swords!”
“Enough of that!” Jesus replied.

Jesus Prays

(Matthew 26.36-46; Mark 14.32-42)

40 When they got there, he told them, “Pray that you won't be tested.”
41 Jesus walked on a little way before he knelt down and prayed,

42 “Father, if you will, please don't make me suffer by drinking from this cup.t But do what you want, and not what I want.”
43 Then an angel from heaven came to help him.

44 Jesus was in great pain and prayed so sincerely that his sweat fell to the ground like drops of blood.t
45 Jesus got up from praying and went over to his disciples. They were asleep and worn out from being so sad.

46 He said to them, “Why are you asleep? Wake up and pray that you won't be tested.”

Jesus Is Arrested

(Matthew 26.47-56; Mark 14.43-50; John 18.3-11)

47 While Jesus was still speaking, a crowd came up. It was led by Judas, one of the twelve apostles. He went over to Jesus and greeted him with a kiss.t

48 Jesus asked Judas, “Are you betraying the Son of Man with a kiss?”
49 When Jesus' disciples saw what was about to happen, they asked, “Lord, should we attack them with a sword?”

50 One of the disciples even struck at the high priest's servant with his sword and cut off the servant's right ear.

51 “Enough of that!” Jesus said. Then he touched the servant's ear and healed it.
52 Jesus spoke to the chief priests, the temple police, and the leaders who had come to arrest him. He said, “Why do you come out with swords and clubs and treat me like a criminal?

53 t I was with you every day in the temple, and you didn't arrest me. But this is your time, and darknesst is in control.”

Peter Says //He Doesn't Know Jesus

(Matthew 26.57,58,67-75; Mark 14.53,54,66-72; John 18.12-18,25-27)

56 and a servant girl saw him. Then after she had looked at him carefully, she said, “This man was with Jesus!”

57 Peter said, “Woman, I don't even know that man!”

58 A little later someone else saw Peter and said, “You are one of them!”
“No, I'm not!” Peter replied.

59 About an hour later another man insisted, “This man must have been with Jesus. They both come from Galilee.”

60 Peter replied, “I don't know what you are talking about!” Right then, while Peter was still speaking, a rooster crowed.
61 The Lord turned and looked at Peter. And Peter remembered that the Lord had said, “Before a rooster crows tomorrow morning, you will say three times that you don't know me.”

62 Then Peter went out and cried bitterly.
63 The men who were guarding Jesus made fun of him and beat him. 64 They put a blindfold on him and said, “Tell us who struck you!”

65 They kept on insulting Jesus in many other ways.

Jesus Is Questioned //by the Council

(Matthew 26.59-66; Mark 14.55-64; John 18.19-24)

67 They said, “Tell us! Are you the Messiah?”
Jesus replied, “If I said so, you wouldn't believe me. 68 And if I asked you a question, you wouldn't answer.

69 But from now on, the Son of Man will be seated at the right side of God All-Powerful.”

70 Then they asked, “Are you the Son of God?”t
Jesus answered, “You say I am!”t
71 They replied, “Why do we need more witnesses? He said it himself!”