LUCAS 5

Gitawag ni Jesus ang Una Niyang mga Tinun-an

(Mt. 4:18-22; Mc. 1:16-20)

1 Usa niana ka adlaw nagtindog si Jesus sa daplin sa Linaw sa Genesaret. Midugok didto kaniya ang daghang mga tawo tungod kay gusto silang maminaw sa pulong sa Dios.2 Didto sa lapyahan nakita ni Jesus ang duha ka sakayan. Nakakanaog na ang mga mangingisda aron sa paghugas sa ilang mga pukot.

3 Ang usa ka sakayan iya ni Simon. Gisakyan kini ni Jesus ug gihangyo niya si Simon nga itulod kini ug diotay palayo sa daplin. Milingkod si Jesus ug nagtudlo sa mga tawo.
4 Pagkahuman niya sa pagpanudlo, miingon siya kang Simon,5 Miingon si Simon kang Jesus,6 Mipalawod sila ug gitaktak nila ang ilang mga pukot. Daghan kaayo nga isda ang ilang nakuha ug hapit gani magisi ang ilang mga pukot.7 Unya gikamay nila ang ilang mga kauban didto sa lain nga sakayan aron tabangan sila. Pag-abot sa ilang mga kauban gipuno nila ug isda ang duha ka sakayan, ug hapit sila malunod tungod sa kadaghan sa mga isda.8 Sa pagkakita niini ni Simon Pedro, miluhod siya sa atubangan ni Jesus ug miingon,9 Tungod kay natingala gayod si Simon ug ang iyang mga kauban sa kadaghan sa isda nga ilang nakuha.10  Natingala usab ang mga kasosyo + 5:10 kasosyo: buot ipasabot, kauban sa negosyo. ni Simon nga si Santiago ug si Juan nga mga anak ni Zebede. Unya miingon si Jesus kang Simon,

11 Sa dihang napadaplin na nila ang ilang mga sakayan, gibiyaan nila kining tanan ug misunod kang Jesus.

Giayo ni Jesus ang Sanglahon

(Mt. 8:1-4; Mc. 1:40-45)

12 Sa dihang didto si Jesus sa usa ka lungsod, may tawo didto nga ang lawas nalukop ug sangla. Pagkakita niya kang Jesus miduol siya ug mihapa nga nagpakilooy,13 Unya gihikap siya ni Jesus nga nagaingon, Ug diha-diha dayon nawala ang iyang sangla.14 Pagkahuman gimandoan siya ni Jesus,15 Apan bisan mao kadto ang gimando ngadto sa tawo, mikaylap gihapon ang balita mahitungod kang Jesus, ug nagpanon ang mga tawo nga nangabot sa pagpaminaw kaniya ug aron mamaayo ang ilang mga balatian.

16  Apan sa gihapon nagaadto si Jesus sa kamingawan ug nagaampo.

Giayo ni Jesus ang Paralitiko

(Mt. 9:1-8; Mc. 2:1-12)

17 Usa niana ka adlaw, samtang nagtudlo si Jesus, may mga Pariseo ug mga magtutudlo sa Kasugoan nga naglingkod duol kaniya. Kining mga tawhana naggikan sa nagkalain-laing dapit sa mga lungsod sa Galilea, Judea ug ingon man sa Jerusalem. Diha kang Jesus ang gahom sa Dios sa pag-ayo sa mga masakiton.18 May mga tawo nga miabot nga nagdayong ug tawo nga paralitiko. Gipaningkamotan nila nga madala siya ngadto kang Jesus sa sulod sa balay.19 Apan tungod sa kadaghan sa mga tawo dili gayod sila makasulod. Busa misaka sila sa atop sa balay ug gibangagan nila kini. Pagkahuman, gitunton nila ang paralitiko nga anaa sa iyang higdaanan didto sa atubangan ni Jesus.

20 Sa dihang nakita ni Jesus ang kadako sa ilang pagtuo, miingon siya sa paralitiko,
21 Ang mga Pariseo ug ang mga magtutudlo sa Kasugoan naghunahuna,22 Nasayran ni Jesus ang ilang gihunahuna, busa miingon siya kanila,23 Unsa man ang mas sayon, ang pag-ingon, , o ang pag-ingon, ?24  Karon pamatud-an ko kaninyo pinaagi sa akong pag-ayo niining paralitiko nga ako nga Anak sa Tawo may gahom dinhi sa yuta sa pagpasaylo sa mga sala." Unya miingon siya sa paralitiko,25 Diha-diha mitindog ang paralitiko diha sa ilang atubangan. Unya gidala niya ang iyang higdaanan ug mipauli nga nagdayeg sa Dios.

26 Natingala pag-ayo ang tanan nga mga tawo didto. Gidayeg nila ang Dios nga may kahadlok nga nagaingon,

Gitawag ni Jesus si Levi

(Mt. 9:9-13; Mc. 2:13-17)

27 Human niadto, milakaw si Jesus ug nakita niya ang maniningil ug buhis nga si Levi nga nagalingkod sa dapit diin magbayad ug buhis. Miingon si Jesus kaniya,

28 Mitindog si Levi, gibiyaan niya ang tanan ug misunod kang Jesus.
29 Unya naghimo si Levi ug usa ka dakong kombira alang kang Jesus didto sa iyang balay. Daghang mga maniningil ug buhis ug uban pang mga tawo ang nakig-uban kanila sa pagpangaon.30 Pagkakita niini sa mga Pariseo ug sa ilang kaubang mga magtutudlo sa Kasugoan mireklamo sila sa mga sumusunod ni Jesus. Miingon sila,31 Mitubag si Jesus kanila,

32  Wala ako moanhi aron sa pagtawag sa mga nagatuo nga sila matarong, kondili sa mga makasasala aron sila maghinulsol."

Ang Pangutana Mahitungod sa Pagpuasa

(Mt. 9:14-17; Mc. 2:18-22)

33 May mga tawo didto nga miingon kang Jesus,34 Mitubag si Jesus kanila,

35 Apan moabot ang panahon nga ang pamanhonon pagakuhaon gikan kanila, ug mao na unya kana ang ilang pagpuasa."
36 Gisultihan pa gayod sila ni Jesus niini nga mga sambingay,37 Wala usay magsulod ug bag-ong bino sa daan nga sudlanan nga panit, kay mabuskag ang sudlanan ug mausik ang bino, ug ang sudlanan dili na mapuslan.38  Hinuon, kinahanglan gayod nga ang bag-o nga bino adto isulod sa bag-o nga sudlanan nga panit." + 5:38 Nagsulti si Jesus niini nga mga sambingay aron itudlo kanila nga dili mahimo nga iipon ang iyang mga pagpanudlo sa daan nga mga pagpanudlo sa mga Judio. 39  add Midugang si Jesus sa usa pa ka sambingay,

Luke 5

Push Out into Deep Water

1-3 Once when he was standing on the shore of Lake Gennesaret, the crowd was pushing in on him to better hear the Word of God. He noticed two boats tied up. The fishermen had just left them and were out scrubbing their nets. He climbed into the boat that was Simon's and asked him to put out a little from the shore. Sitting there, using the boat for a pulpit, he taught the crowd.

4 When he finished teaching, he said to Simon, "Push out into deep water and let your nets out for a catch."

5-7 Simon said, "Master, we've been fishing hard all night and haven't caught even a minnow. But if you say so, I'll let out the nets." It was no sooner said than done—a huge haul of fish, straining the nets past capacity. They waved to their partners in the other boat to come help them. They filled both boats, nearly swamping them with the catch.

8-10 Simon Peter, when he saw it, fell to his knees before Jesus. "Master, leave. I'm a sinner and can't handle this holiness. Leave me to myself." When they pulled in that catch of fish, awe overwhelmed Simon and everyone with him. It was the same with James and John, Zebedee's sons, coworkers with Simon.

11 Jesus said to Simon, "There is nothing to fear. From now on you'll be fishing for men and women." They pulled their boats up on the beach, left them, nets and all, and followed him.

Invitation to a Changed Life

12 One day in one of the villages there was a man covered with leprosy. When he saw Jesus he fell down before him in prayer and said, "If you want to, you can cleanse me."

13 Jesus put out his hand, touched him, and said, "I want to. Be clean." Then and there his skin was smooth, the leprosy gone.

14-16 Jesus instructed him, "Don't talk about this all over town. Just quietly present your healed self to the priest, along with the offering ordered by Moses. Your cleansed and obedient life, not your words, will bear witness to what I have done." But the man couldn't keep it to himself, and the word got out. Soon a large crowd of people had gathered to listen and be healed of their ailments. As often as possible Jesus withdrew to out-of-the-way places for prayer.

17 One day as he was teaching, Pharisees and religion teachers were sitting around. They had come from nearly every village in Galilee and Judea, even as far away as Jerusalem, to be there. The healing power of God was on him.

18-20 Some men arrived carrying a paraplegic on a stretcher. They were looking for a way to get into the house and set him before Jesus. When they couldn't find a way in because of the crowd, they went up on the roof, removed some tiles, and let him down in the middle of everyone, right in front of Jesus. Impressed by their bold belief, he said, "Friend, I forgive your sins."

21 That set the religion scholars and Pharisees buzzing. "Who does he think he is? That's blasphemous talk! God and only God can forgive sins."

22-26 Jesus knew exactly what they were thinking and said, "Why all this gossipy whispering? Which is simpler: to say 'I forgive your sins,' or to say 'Get up and start walking'? Well, just so it's clear that I'm the Son of Man and authorized to do either, or both. . . ." He now spoke directly to the paraplegic: "Get up. Take your bedroll and go home." Without a moment's hesitation, he did it—got up, took his blanket, and left for home, giving glory to God all the way. The people rubbed their eyes, incredulous—and then also gave glory to God. Awestruck, they said, "We've never seen anything like that!"

27-28 After this he went out and saw a man named Levi at his work collecting taxes. Jesus said, "Come along with me." And he did—walked away from everything and went with him.

29-30 Levi gave a large dinner at his home for Jesus. Everybody was there, tax men and other disreputable characters as guests at the dinner. The Pharisees and their religion scholars came to his disciples greatly offended. "What is he doing eating and drinking with crooks and 'sinners'?"

31-32 Jesus heard about it and spoke up, "Who needs a doctor: the healthy or the sick? I'm here inviting outsiders, not insiders—an invitation to a changed life, changed inside and out."

33 They asked him, "John's disciples are well-known for keeping fasts and saying prayers. Also the Pharisees. But you seem to spend most of your time at parties. Why?"

34-35 Jesus said, "When you're celebrating a wedding, you don't skimp on the cake and wine. You feast. Later you may need to pull in your belt, but this isn't the time. As long as the bride and groom are with you, you have a good time. When the groom is gone, the fasting can begin. No one throws cold water on a friendly bonfire. This is Kingdom Come!

36-39 "No one cuts up a fine silk scarf to patch old work clothes; you want fabrics that match. And you don't put wine in old, cracked bottles; you get strong, clean bottles for your fresh vintage wine. And no one who has ever tasted fine aged wine prefers unaged wine."