MARCOS 4

Ang Paanggid Parte sa Manugsab-og

(Mat. 13:1-9; Luc. 8:4-8)

1 Nagpanudlo liwat si Jesus sa higad sang dagat. Madamo gid nga mga tawo ang nagtilipon sa iya palibot. Gani nagsakay siya sa sakayan nga nagapundo kag nagpungko siya didto. Kag ang mga tawo nagpabilin sa higad sang dagat.2 Madamo nga mga butang ang iya gintudlo sa ila paagi sa mga paanggid.3 Siling niya,4 Sa iya pagsab-og, ang iban nagtupa sa higad sang dalan, kag gintuka ini sang mga pispis.5 Ang iban nagtupa sa kabatuhan. Hapaw lang ang duta sini, gani madali nga nagtubo ang binhi tungod kay manabaw ang duta.6 Pero nalayong ini sang nainitan sang adlaw, kag tungod nga diutay lang ang gamot, nalaya.7  Ang iban nga mga binhi nagtupa kag nagtubo sa duta nga may mga tunukon nga hilamon, pero pagdabong sang mga hilamon nalumos ang tanom, gani wala nakapamunga.8  Ang iban pa gid nga mga binhi nagtupa sa maayo nga duta, kag nagtubo ini kag nagpamunga. Ang iban hustuhan lang ang bunga, ang iban madamo, kag ang iban madamo gid. + 8 Ang iban hustuhan ... madamo gid: sa literal, Ang iban 30, ang iban 60, ang iban 100 ka pilo. f "

9 Siling pa ni Jesus sa ila,

Ang Katuyuan sang mga Paanggid

(Mt 13:10-17; Luc. 8:9-10)

10  Pagpalauli sang mga tawo, ang dose ka apostoles kag ang iban pa gid nga nagaupod kay Jesus nagpamangkot sa iya kon ano ang kahulugan sang sadto nga paanggid.11 Nagsiling si Jesus sa ila,

12  agod matuman ang ginasiling sang Kasulatan nga,

Ginsaysay ni Jesus ang Paanggid Parte sa Manugsab-og

(Mat. 13:18-23; Luc. 8:11-15)

13 Nagpamangkot dayon si Jesus sa ila,14  it Ang kahulugan sang akon paanggid amo ini : ang ginsab-og sang mangunguma amo ang pulong sang Dios .15  Ang higad sang dalan nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga sang pagkabati nila sang pulong sang Dios , nag-abot man dayon si Satanas kag gin-agaw niya ang pulong sa ila tagipusuon.16  Ang kabatuhan nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga sang pagkabati nila sang pulong sang Dios , ginbaton nila dayon ini nga may kalipay,17  pero indi hugot sa ila tagipusuon. Gani wala magdugay ang ila pagtuo. Pag-abot sang pag-antos ukon paghingabot tungod sa ila nga pagbaton sa pulong sang Dios , nagbiya sila gilayon sa ila pagtuo.18  Ang duta nga may mga tunukon nga hilamon nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga nakabati sang pulong sang Dios .19  Ugaling tungod sa mga palaligban sa pangabuhi kag paghimulat nga makamanggad, kag tungod sa sobra nga handom sang iban nga mga butang, nalipatan nila ang pulong sang Dios nga ila nabatian kag wala ini namunga sa ila kabuhi.

20  Pero ang maayo nga duta nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga nagpamati sang pulong sang Dios kag ginbaton nila sa ila tagipusuon kag napuslan gid nila. Ang iban hustuhan lang ang ila napuslan sa ila nabatian, ang iban madamo, kag ang iban madamo gid. + 20 Ang iban hustuhan ... madamo gid: sa literal, Ang iban 30, ang iban 60, ang iban 100 ka pilo. f "

Ang Paanggid Parte sa Suga

(Luc. 8:16-18)

21 Nagpadayon pa gid sa paghambal si Jesus sa ila,22  Amo man ina nga wala sing tinago nga indi magguwa sa ulihi, kag wala sing sekreto nga indi mabuyagyag. + 22 Ang tinago ukon sekreto nga ginamitlang diri posible amo ang parte sa paghari sang Dios ukon sa Maayong Balita nga kinahanglan nga ipahayag. f 23 Kamo nga nagapamati, dapat intiendihon gid ninyo ining inyo nabatian."24 Nagsiling pa gid siya,

25 Kay ang tawo nga nagatuman sang iya nabatian nga kamatuoran pagahatagan pa gid sang pag-intiendi. Pero ang tawo nga wala nagatuman sa kamatuoran, bisan ang diutay nga iya naintiendihan kuhaon pa sa iya."

Ang Paanggid Parte sa Binhi nga Nagtubo

26 Siling pa gid ni Jesus,27 Samtang nagapadayon siya sa iya obra kada adlaw kag samtang nagatulog siya kada gab-i, ang mga binhi nga iya ginsab-og nagatubo bisan wala niya mahibalui kon paano.28  Ang duta mismo amo ang nagapatubo kag nagapabunga sang mga tanom: nahauna ang dahon, dason ang uhay, kag sa ulihi ang matinggas nga bunga.

29 Kag kon luto na, ginaani sang tag-iya kay alanihon na."

Ang Paanggid Parte sa Isa ka Klase sang Binhi sang Mustasa

(Mat. 13:31-32, 34; Luc. 13:18-19)

30  Nagpamangkot si Jesus sa ila ,31  Ang paghari sang Dios pareho sa binhi sang mustasa. + 31 mustasa: ini isa ka klase sang mustasa nga dako gid. f Pinakagamay ini sa tanan nga binhi,

32 pero kon matanom na, nagatubo kag nagalabaw pa sa tanan nga ulutanon nga bisan ang mga pispis sarang makapugad sa iya mahandong nga mga sanga."
33 Madamo pa gid nga mga paanggid nga pareho sini ang gin-gamit ni Jesus sa iya pagpanudlo sa mga tawo, suno lang sa ila maintiendihan.

34 Wala siya sing may ginhambal sa mga tawo nga indi paagi sa paanggid, pero ginapaathag niya ini tanan sa iya mga sumulunod kon silahanon na lang.

Ginpauntat ni Jesus ang Bagyo

(Mat. 8:23-27; Luc.8:22-25)

35 Sang sirom na sadto nga adlaw, nagsiling si Jesus sa iya mga sumulunod,36 Gani ginbayaan sang iya mga sumulunod ang madamo nga mga tawo nga nagatilipon, kag nagsakay sila sa sakayan nga ginasakyan ni Jesus kag naglarga sila. May mga sakayan man didto nga nagdungan sa ila.37  Kag sang nagapanakayon sila, hinali lang nga nagmadlos ang hangin. Sige ang basya sang dalagko nga mga balod, kag daw sa mapuno na ang sakayan.38  Pero si Jesus didto sa ulin + 38 ulin: sa iban nga Bisaya, buli. sang sakayan nga nagakatulog nga may ulunan. Ginpukaw nila siya. Siling nila,39 Gani nagbangon siya kag ginsabdong niya ang hangin kag ang balod. Siling niya, Kag nag-untat ang hangin kag naglinaw ang dagat.40 Siling dayon ni Jesus sa ila,41 Dako gid ang ila katingala sa iya. Kag nagpinamangkutanay sila,

Mark 4

The Story of the Scattered Seed

1-2 He went back to teaching by the sea. A crowd built up to such a great size that he had to get into an offshore boat, using the boat as a pulpit as the people pushed to the water's edge. He taught by using stories, many stories.

3-8 "Listen. What do you make of this? A farmer planted seed. As he scattered the seed, some of it fell on the road and birds ate it. Some fell in the gravel; it sprouted quickly but didn't put down roots, so when the sun came up it withered just as quickly. Some fell in the weeds; as it came up, it was strangled among the weeds and nothing came of it. Some fell on good earth and came up with a flourish, producing a harvest exceeding his wildest dreams.

9 "Are you listening to this? Really listening?"

10-12 When they were off by themselves, those who were close to him, along with the Twelve, asked about the stories. He told them, "You've been given insight into God's kingdom—you know how it works. But to those who can't see it yet, everything comes in stories, creating readiness, nudging them toward receptive insight. These are people—
Whose eyes are open but don't see a thing, Whose ears are open but don't understand a word, Who avoid making an about-face and getting forgiven."

13 He continued, "Do you see how this story works? All my stories work this way.

14-15 "The farmer plants the Word. Some people are like the seed that falls on the hardened soil of the road. No sooner do they hear the Word than Satan snatches away what has been planted in them.

16-17 "And some are like the seed that lands in the gravel. When they first hear the Word, they respond with great enthusiasm. But there is such shallow soil of character that when the emotions wear off and some difficulty arrives, there is nothing to show for it.

18-19 "The seed cast in the weeds represents the ones who hear the kingdom news but are overwhelmed with worries about all the things they have to do and all the things they want to get. The stress strangles what they heard, and nothing comes of it.

20 "But the seed planted in the good earth represents those who hear the Word, embrace it, and produce a harvest beyond their wildest dreams."

Giving, Not Getting

21-22 Jesus went on: "Does anyone bring a lamp home and put it under a washtub or beneath the bed? Don't you put it up on a table or on the mantel? We're not keeping secrets, we're telling them; we're not hiding things, we're bringing them out into the open.

23 "Are you listening to this? Really listening?

24-25 "Listen carefully to what I am saying—and be wary of the shrewd advice that tells you how to get ahead in the world on your own. Giving, not getting, is the way. Generosity begets generosity. Stinginess impoverishes."

Never Without a Story

26-29 Then Jesus said, "God's kingdom is like seed thrown on a field by a man who then goes to bed and forgets about it. The seed sprouts and grows—he has no idea how it happens. The earth does it all without his help: first a green stem of grass, then a bud, then the ripened grain. When the grain is fully formed, he reaps—harvest time!

30-32 "How can we picture God's kingdom? What kind of story can we use? It's like a pine nut. When it lands on the ground it is quite small as seeds go, yet once it is planted it grows into a huge pine tree with thick branches. Eagles nest in it."

33-34 With many stories like these, he presented his message to them, fitting the stories to their experience and maturity. He was never without a story when he spoke. When he was alone with his disciples, he went over everything, sorting out the tangles, untying the knots.

The Wind Ran Out of Breath

35-38 Late that day he said to them, "Let's go across to the other side." They took him in the boat as he was. Other boats came along. A huge storm came up. Waves poured into the boat, threatening to sink it. And Jesus was in the stern, head on a pillow, sleeping! They roused him, saying, "Teacher, is it nothing to you that we're going down?"

39-40 Awake now, he told the wind to pipe down and said to the sea, "Quiet! Settle down!" The wind ran out of breath; the sea became smooth as glass. Jesus reprimanded the disciples: "Why are you such cowards? Don't you have any faith at all?"

41 They were in absolute awe, staggered. "Who is this, anyway?" they asked. "Wind and sea at his beck and call!"