มัท‍ธิว 21

พระ_เยซู_เข้า_เมือง_เยรูซาเล็ม_//อย่าง_กษัตริย์

1 เมื่อ_พระ_เยซู_และ_พวก_ศิษย์_ใกล้_ถึง_เมือง_เยรูซาเล็ม พวก_เขา_มา_หยุด_อยู่_ที่_หมู่บ้าน_เบธฟายี ที่_ภูเขา_มะกอกเทศ พระ_เยซู_ส่ง_ศิษย์_สอง_คน_ไป_ก่อน_ล่วง_หน้า

2 สั่ง_ว่า “เข้า_ไป_ใน_หมู่บ้าน_ข้าง_หน้า_นั้น ทัน_ที_ที่_คุณ_ไป_ถึง คุณ_จะ_เห็น_แม่_ลา_ผูก_อยู่_กับ_ลูก_ของ_มัน ให้_แก้_มัด_ลา_ทั้ง_สอง_ตัว_แล้ว_จูง_มา_ให้_เรา

3 ถ้า_มี_ใคร_ถาม_ว่า จะ_เอา_ลา_ไป_ไหน ให้_ตอบ_ว่า องค์_เจ้า_ชีวิต_ต้อง_การ_ใช้ เขา_ก็_จะ_ให้_คุณ_มา_ทัน_ที”

4 สิ่ง_นี้_เกิด_ขึ้น เพื่อ_ให้_เป็น_จริง_ตาม_ที่_ผู้_พูด_แทน_พระเจ้า ได้_พูด_ไว้_ว่า

5 “บอก_ชาว_เมือง_ศิโยน ว่า
ดู_นั่น_สิ กษัตริย์_ของ_พวก_คุณ_กำลัง_มาหา
พระองค์_สุภาพ_อ่อน_โยน_และ_นั่ง_อยู่_บน_หลัง_ลา
นั่ง_อยู่_บน_ลูก_ลา_น้อย_ตัวผู้_ตัว_หนึ่ง” (เศคาริยาห์ 9:9)

6 ศิษย์_สอง_คน_นั้น_เข้า_ไป_ใน_หมู่บ้าน และ_ทำ_ตาม_ที่_พระ_เยซู_สั่ง

7 พวก_เขา_จูง_แม่_ลา_และ_ลูก_ลา_มา_ให้_พระองค์ แล้ว_เอา_เสื้อคลุม_ของ_เขา_ปู_บน_หลัง_ลา_ให้_พระ_เยซู_นั่ง

8 ฝูงชน เป็น_จำนวน_มาก_พา_กัน_เอา_เสื้อคลุม_ของ_ตน_ปู_บน_ถนน บางคน_ก็_ตัด_กิ่ง_ไม้_มา_ปู_ตาม_ท้องถนน ให้_พระองค์_ผ่าน

9 ฝูงชน_ที่_เดิน_นำ_หน้า_และ_ที่_เดิน_ตาม_หลัง_พระองค์ ต่าง_ก็_พา_กัน_โห่_ร้อง_ว่า

“ไชโยt สำหรับ_บุตร_ของ_ดาวิด
ขอ_พระเจ้า_อวย_พร_คน_ที่_มา_ใน_นาม_ของ_องค์_เจ้า_ชีวิต (สดุดี 118:25-26)
ไชโย แด่_พระเจ้า_ผู้_ใหญ่_ยิ่ง_สูงสุด_ใน_สวรรค์”

10 เมื่อ_พระองค์_เข้า_ไป_ใน_เมือง_เยรูซาเล็ม_คน_ทั้ง_เมือง_ต่าง_แตก_ตื่น_ถาม_กัน_ว่า “ใคร_กัน_นี่”

11 ฝูงชน_ก็_ตอบ_ว่า “เยซู_ไง ผู้_พูด_แทน_พระเจ้า คน_นั้น_ที่_มา_จาก_หมู่บ้าน_นาซาเร็ธ แคว้น_กาลิลี”

พระ_เยซู_ไป_วิหาร

12 พระ_เยซู_เข้า_ไป_ใน_เขต_วิหาร และ_ไล่_คน_ที่_กำลัง_ซื้อ_และ_ขาย_ข้าวของ_กัน_อยู่_ที่_นั่น_ออก_ไป_จน_หมด พระองค์_คว่ำ_โต๊ะ_ของ_คน_รับ_แลก_เงิน และ_ที่_นั่ง_ของ_คน_ขาย_นก_พิราบ

13 พระองค์_ร้อง_บอก_กับ_ทุก_คน_ที่_อยู่_ใน_ที่_นั่น_ว่า “พระคัมภีร์_เขียน_ไว้_ว่า ‘บ้าน_ของ_เรา_มี_ชื่อ_ว่า_เป็น_บ้าน_สำหรับ_อธิษฐานt’ แต่_พวก_คุณ_กลับ_ทำ_ให้_มัน_เป็น_รัง_โจร”t

14 มี_คน_ตาบอด_และ_คน_ง่อย เข้า_มาหา_พระองค์_ใน_วิหาร พระองค์_รักษา_พวก_เขา_จน_หาย

15 เมื่อ_พวก_หัวหน้า_นักบวช_และ_ครู_สอน_กฎ_ปฏิบัติ เห็น_สิ่ง_อัศจรรย์_ต่างๆ_ที่_พระ_เยซู_ทำ และ_ได้_ยิน_เสียง_เด็กๆ_โห่_ร้อง_กัน_ใน_วิหาร_ว่า “ไชโย สำหรับ_บุตร_ของ_ดาวิด” พวก_เขา_ก็_โกรธ_แค้น_พระ_เยซู_มาก

16 พวก_เขา_ถาม_พระองค์_ว่า “ได้_ยิน_ที่_เด็กๆ_พวก_นั้น_โห่_ร้อง_กัน_อยู่_หรือ_เปล่า” พระ_เยซู_ตอบ_ว่า “ได้_ยิน_สิ พวก_คุณ_ไม่_เคย_อ่าน_ใน_พระคัมภีร์_หรือ_ที่_ว่า ‘พระเจ้า_ได้_สอน_เด็กๆ_และ_ทารก ให้_ร้องเพลง_สรรเสริญ_พระองค์’”t

17 แล้ว_พระ_เยซู_ก็_ออก_จาก_เมือง_ไป_พัก_ค้าง_คืน_อยู่_ที่_หมู่บ้าน_เบธานี

พระ_เยซู_แสดง_พลัง_แห่ง_ความ_เชื่อ

18 เช้าตรู่_วันรุ่งขึ้น ใน_ระหว่าง_ทาง_ที่_พระ_เยซู_กำลัง_เดิน_กลับ_เข้า_เมือง พระองค์_รู้สึก_หิว

19 พระองค์_มอง_เห็น_ต้น_มะเดื่อ_อยู่_ริม_ทาง จึง_เดิน_เข้า_ไป_ใกล้_แต่_ไม่_เห็น_มี_ลูก มี_แต่_ใบ_เท่า_นั้น พระองค์_พูด_กับ_ต้น_มะเดื่อ_ว่า “อย่า_ได้_ออก_ลูก_อีก_เลย” และ_ต้น_มะเดื่อ_นั้น_ก็_เหี่ยว_แห้ง_ตาย_ทัน_ที

20 เมื่อ_พวก_ศิษย์_เห็น_ก็_แปลกใจ จึง_ถาม_พระองค์_ว่า “ทำ_ไม_มัน_ถึง_เหี่ยว_แห้ง_ตาย_เร็ว_จัง_ครับ”

21 พระ_เยซู_ตอบ_ว่า “เรา_จะ_บอก_ให้_รู้ ถ้า_คุณ_เชื่อ_โดย_ไม่_สงสัย_เลย คุณ_ก็_จะ_ทำ_อย่าง_นั้น_ได้_เหมือน_กัน และ_จะ_ทำ_ได้_มาก_กว่า_ด้วย แม้แต่_สั่ง_ให้_ภูเขา_นี้_ลอย_ลง_ไป_ใน_ทะเล มัน_ก็_จะ_เป็น_ไป_ตาม_นั้น

22 ถ้า_คุณ_เชื่อ คุณ_จะ_ได้_ทุก_อย่าง_ที่_คุณ_อธิษฐาน_ขอ”

ผู้นำ_ชาว_ยิว_สงสัย_เรื่อง_สิทธิ_อำนาจ_ของ_พระ_เยซู

23 พระ_เยซู_เข้า_ไป_ใน_วิหาร เมื่อ_กำลัง_สอน_อยู่_นั้น พวก_หัวหน้า_นักบวช_และ_พวก_ผู้นำ_อาวุโส เข้า_มา_ถาม_พระองค์_ว่า “แก_มี_สิทธิ์_อะไร_ไป_ไล่_พวก_พ่อค้า_นั้น ใคร_ให้_สิทธิ์_นี้_กับ_แก”

24 พระ_เยซู_ตอบ_ว่า “เรา_ขอ_ถาม_ท่าน_เรื่อง_หนึ่ง_เหมือน_กัน ถ้า_ท่าน_ตอบ_เรา แล้ว_เรา_จะ_บอก_ว่า_เรา_ใช้_สิทธิ์_ของ_ใคร_ทำ_อย่าง_นี้

25 ตอบ_หน่อย_สิ_ว่า พิธี_จุ่ม_น้ำ_ของ_ยอห์น_มา_จาก_สวรรค์_หรือ_มา_จาก_มนุษย์” พวก_หัวหน้า_นักบวช_และ_พวก_ผู้นำ_อาวุโส_ต่าง_ก็_ปรึกษา_กัน_ว่า “ถ้า_เรา_ตอบ_ว่า ‘มา_จาก_สวรรค์’ มัน_ก็_จะ_ย้อน_ถาม_เรา_ว่า ‘แล้ว_ทำ_ไม_พวก_ท่าน_ถึง_ไม่_เชื่อ_ยอห์น_ละ’

26 แต่_ถ้า_เรา_ตอบ_ว่า ‘มา_จาก_มนุษย์’ พวก_เรา_ก็_กลัว_ฝูงชน_จะ_โกรธ เพราะ_พวก_นั้น_ต่าง_ก็_เชื่อ_ว่า ยอห์น_เป็น_ผู้_พูด_แทน_พระเจ้า”

27 พวก_เขา_จึง_ตอบ_พระ_เยซู_ว่า “ไม่_รู้_สิ” พระ_เยซู_ก็_เลย_บอก_ว่า “ถ้า_อย่าง_นั้น เรา_ก็_จะ_ไม่_บอก_เหมือน_กัน ว่า_เรา_ใช้_สิทธิ์_ของ_ใคร_ใน_การ_ทำ_สิ่ง_เหล่า_นี้”

เรื่อง_ลูกชาย_สอง_คน

28 “บอก_หน่อย_ว่า คุณ_คิด_อย่าง_ไร_เกี่ยว_กับ_เรื่อง_นี้ ชาย_คน_หนึ่ง_มี_ลูก_สอง_คน เขา_บอก_ลูกชาย_คน_โต_ว่า ‘ลูก_พ่อ วันนี้_ไป_ทำ_งาน_ใน_ไร่_องุ่น_ของ_พ่อ_นะ’

29 เขา_ตอบ_ว่า ‘ไม่_ได้_ครับ’ แต่_ต่อมา_เขา_เปลี่ยน_ใจ แล้ว_ไป_ทำ_งาน_ใน_ไร่_องุ่น

30 จาก_นั้น_พ่อ_ไป_บอก_ลูกชาย_อีก_คน_ว่า ‘ลูก_พ่อ วันนี้_ไป_ทำ_งาน_ใน_ไร่_องุ่น_ของ_พ่อ_นะ’ เขา_ตอบ_ว่า ‘ครับ_พ่อ ผม_จะ_ไป’ แต่_เขา_ก็_ไม่_ได้_ไป”

31 “ลูก_สอง_คน_นี้ คน_ไหน_ที่_เชื่อ_ฟัง_พ่อ_ของ_เขา” พวก_หัวหน้า_ชาว_ยิว_ตอบ_ว่า “ลูก_คน_แรก” พระ_เยซู_จึง_บอก_พวก_เขา_ว่า “เรา_จะ_บอก_ให้_รู้_ว่า คน_เก็บ_ภาษี_และ_โสเภณี_กำลัง_เข้า_ไป_ใน_อาณา_จักร_ของ_พระเจ้า_ก่อน_พวก_คุณ_เสีย_อีก

32 ยอห์น_ได้_มา_ชี้_ให้_เห็น_ว่า จะ_ใช้_ชีวิต_ที่_ถูกต้อง_กับ_พระเจ้า_ได้_อย่าง_ไร พวก_คุณ_ก็_ไม่_ยอม_เชื่อ_เขา แต่_คน_เก็บ_ภาษี_และ_โสเภณี_กลับ_เชื่อ_ยอห์น ถึง_แม้_คุณ_เห็น_พวก_เขา_ทำ_อย่าง_นี้_แล้ว แต่_ก็_ยัง_ไม่_ยอม_กลับ_ตัว_กลับ_ใจ_มา_เชื่อ_ยอห์น_เลย

เรื่อง_เปรียบ_เทียบ_เกี่ยว_กับ_ชาว_สวน_ชั่ว

33 ฟัง_เรื่อง_เปรียบ_เทียบ_นี้_ให้_ดี เจ้า_ของ_ที่_แปลง_หนึ่ง_ได้_ทำ_สวนองุ่น_ไว้ ล้อม_รั้ว_ไว้_รอบ ขุด_บ่อย่ำ_องุ่นt และ_สร้าง_หอคอย แล้ว_ให้_ชาว_สวน_มา_เช่า_สวนองุ่น_นั้น ส่วน_ตัว_เขา_เดิน_ทาง_ไป_ต่าง_ประเทศ

34 เมื่อ_ถึง_ฤดู_เก็บ_องุ่น เจ้า_ของ_สวน_ส่ง_พวก_ทาส_ของ_เขา_มา_รับ_ส่วน_แบ่ง_องุ่น_จาก_พวก_คน_เช่า

35 แต่_พวก_คน_เช่า_จับ_ทาส_ของ_เขา_ไว้ ทุบ_ตี_คน_หนึ่ง ฆ่า_อีก_คน_หนึ่ง แล้ว_เอา_หิน_ขว้าง_อีก_คน_หนึ่ง

36 เจ้า_ของ_ไร่_จึง_ส่ง_พวก_ทาส_มา_มาก_กว่า_ครั้ง_แรก แต่_ก็_ถูก_พวก_คน_เช่า_สวน ทำ_เหมือน_เดิม

37 สุด_ท้าย เจ้า_ของ_สวน_จึง_ส่ง_ลูกชาย_ของ_เขา_มา_เอง เขา_ว่า ‘พวก_นั้น_จะ_ต้อง_เคารพ_ยำเกรง_ลูกชาย_ของ_เรา_แน่ๆ’

38 แต่_เมื่อ_พวก_คน_เช่า_เห็น_ลูกชาย_ของ_เขา_มา ก็_พูด_กัน_ว่า ‘นี่_ไง ผู้_รับ_มรดก เร็ว_เข้า_พวก_เรา ฆ่า_มัน_ซะ สวน_นี้_จะ_ได้_ตก_เป็น_ของ_พวก_เรา’

39 พวก_คน_เช่า_สวน_จึง_จับ_ตัว_ลูกชาย_เจ้า_ของ_สวน_โยน_ออก_ไป_นอก_สวน_แล้ว_ฆ่า_เขา

40 เมื่อ_เจ้า_ของ_สวน_มา เขา_จะ_ทำ_อย่าง_ไร_กับ_คน_เช่า_พวก_นี้”

41 พวก_หัวหน้า_นักบวช_และพวก_ผู้นำ_อาวุโส_ตอบ_ว่า “เขา_จะ_ต้อง_ฆ่า_คน_ชั่ว_พวก_นั้น_อย่าง_โหด_เหี้ยม และ_ให้_ชาว_สวน_ที่_ยอม_แบ่ง_องุ่น_ให้_กับ_เขา_เมื่อ_ถึง_ฤดู_เก็บ_เกี่ยว_มา_เช่า_ต่อ”

42 พระ_เยซู_บอก_พวก_เขา_ว่า “พวก_คุณ_ไม่_เคย_อ่าน_พระคัมภีร์ ข้อ_นี้_หรือ_ที่_ว่า

‘หิน_ก้อน_นี้_ที่_ช่าง_ก่อ_สร้าง_ทิ้ง_แล้ว กลับ_กลาย_มา_เป็น_หิน_ก้อน_ที่_สำคัญ_ที่สุด
องค์_เจ้า_ชีวิต_ทำ_ให้_เป็น_อย่าง_นั้น สำหรับ_เรา_แล้ว_นี่_เป็น_เรื่อง_ที่_เหลือ_เชื่อ_จริงๆ’ (สดุดี 118:22-23)

43 เรา_จะ_บอก_ให้_รู้_ว่า อาณา_จักร_ของ_พระเจ้า_จะ_ถูก_ริบ_เอา_ไป_จาก_คุณ และ_ยก_ไป_ให้_กับ_คน_ที่_ทำ_ตาม_ความ_ต้อง_การ_ของ_พระเจ้า

44 คน_ที่_ล้ม_ทับ_หิน_นี้ ร่าง_กาย_ก็_จะ_หัก_เป็น_ชิ้นๆ_แต่_ถ้า_ถูก_หิน_นี้_ล้ม_ทับ คน_นั้น_ก็_จะ_แหลก_ละเอียด”t

45 เมื่อ_พวก_หัวหน้า_นักบวช_และ_พวก_ฟาริสี ได้_ยิน_เรื่อง_เปรียบ_เทียบ_นี้ ก็_รู้ทัน_ที_ว่า_พระองค์_กำลัง_ว่า_พวก_เขา_เป็น_คน_เช่า_ชั่ว_ร้าย_พวก_นั้น

46 พวก_เขา_จึง_หา_ทาง_ที่_จะ_จับ_พระ_เยซู แต่_ก็_กลัว_ฝูงชน เพราะ_พวก_นี้_เชื่อ_ว่า_พระองค์_เป็น_ผู้_พูด_แทน_พระเจ้า

Matthew 21

The Triumphal Entry

1 When they had approached Jerusalem and had come to Bethphage, at the Mount of Olives, then Jesus sent two disciples,2 saying to them, "Go into the village opposite you, and immediately you will find a donkey tied there and a colt with her; untie them and bring them to Me.3 If anyone says anything to you, you shall say, 'The Lord has need of them,' and immediately he will send them."4 This took place to fulfill what was spoken through the prophet:

5 "SAY TO THE DAUGHTER OF ZION,
'BEHOLD YOUR KING IS COMING TO YOU,
GENTLE, AND MOUNTED ON A DONKEY,
EVEN ON A COLT, THE FOAL OF A BEAST OF BURDEN.'"6 The disciples went and did just as Jesus had instructed them,7 and brought the donkey and the colt, and laid their coats on them; and He sat on the coats.8 Most of the crowd spread their coats in the road, and others were cutting branches from the trees and spreading them in the road.9 The crowds going ahead of Him, and those who followed, were shouting,
"Hosanna to the Son of David;
BLESSED IS HE WHO COMES IN THE NAME OF THE LORD;
Hosanna in the highest!"10 When He had entered Jerusalem, all the city was stirred, saying, "Who is this?"11 And the crowds were saying, "This is the prophet Jesus, from Nazareth in Galilee."

Cleansing the Temple

12 And Jesus entered the temple and drove out all those who were buying and selling in the temple, and overturned the tables of the money changers and the seats of those who were selling doves.13 And He *said to them, "It is written, 'MY HOUSE SHALL BE CALLED A HOUSE OF PRAYER'; but you are making it a ROBBERS' DEN."

14 And the blind and the lame came to Him in the temple, and He healed them.15 But when the chief priests and the scribes saw the wonderful things that He had done, and the children who were shouting in the temple, "Hosanna to the Son of David," they became indignant16 and said to Him, "Do You hear what these children are saying?" And Jesus *said to them, "Yes; have you never read, 'OUT OF THE MOUTH OF INFANTS AND NURSING BABIES YOU HAVE PREPARED PRAISE FOR YOURSELF'?"17 And He left them and went out of the city to Bethany, and spent the night there.

The Barren Fig Tree

18 Now in the morning, when He was returning to the city, He became hungry.19 Seeing a lone fig tree by the road, He came to it and found nothing on it except leaves only; and He *said to it, "No longer shall there ever be any fruit from you." And at once the fig tree withered.

20 Seeing this, the disciples were amazed and asked, "How did the fig tree wither all at once?"21 And Jesus answered and said to them, "Truly I say to you, if you have faith and do not doubt, you will not only do what was done to the fig tree, but even if you say to this mountain, 'Be taken up and cast into the sea,' it will happen.22 And all things you ask in prayer, believing, you will receive."

Authority Challenged

23 When He entered the temple, the chief priests and the elders of the people came to Him while He was teaching, and said, "By what authority are You doing these things, and who gave You this authority?"24 Jesus said to them, "I will also ask you one thing, which if you tell Me, I will also tell you by what authority I do these things.25 The baptism of John was from what source, from heaven or from men?" And they began reasoning among themselves, saying, "If we say, 'From heaven,' He will say to us, 'Then why did you not believe him?'26 But if we say, 'From men,' we fear the people; for they all regard John as a prophet."27 And answering Jesus, they said, "We do not know." He also said to them, "Neither will I tell you by what authority I do these things.

Parable of Two Sons

28 "But what do you think? A man had two sons, and he came to the first and said, 'Son, go work today in the vineyard.'29 And he answered, 'I will not'; but afterward he regretted it and went.30 The man came to the second and said the same thing; and he answered, 'I will, sir'; but he did not go.31 Which of the two did the will of his father?" They *said, "The first." Jesus *said to them, "Truly I say to you that the tax collectors and prostitutes will get into the kingdom of God before you.32 For John came to you in the way of righteousness and you did not believe him; but the tax collectors and prostitutes did believe him; and you, seeing this, did not even feel remorse afterward so as to believe him.

Parable of the Landowner

33 "Listen to another parable. There was a landowner who PLANTED A VINEYARD AND PUT A WALL AROUND IT AND DUG A WINE PRESS IN IT, AND BUILT A TOWER, and rented it out to vine-growers and went on a journey.34 When the harvest time approached, he sent his slaves to the vine-growers to receive his produce.35 The vine-growers took his slaves and beat one, and killed another, and stoned a third.36 Again he sent another group of slaves larger than the first; and they did the same thing to them.37 But afterward he sent his son to them, saying, 'They will respect my son.'38 But when the vine-growers saw the son, they said among themselves, 'This is the heir; come, let us kill him and seize his inheritance.'39 They took him, and threw him out of the vineyard and killed him.40 Therefore when the owner of the vineyard comes, what will he do to those vine-growers?"41 They *said to Him, "He will bring those wretches to a wretched end, and will rent out the vineyard to other vine-growers who will pay him the proceeds at the proper seasons."

42 Jesus *said to them, "Did you never read in the Scriptures,
'THE STONE WHICH THE BUILDERS REJECTED,
THIS BECAME THE CHIEF CORNER stone;
THIS CAME ABOUT FROM THE LORD,
AND IT IS MARVELOUS IN OUR EYES'?43 Therefore I say to you, the kingdom of God will be taken away from you and given to a people, producing the fruit of it.44 And he who falls on this stone will be broken to pieces; but on whomever it falls, it will scatter him like dust."

45 When the chief priests and the Pharisees heard His parables, they understood that He was speaking about them.46 When they sought to seize Him, they feared the people, because they considered Him to be a prophet.