FILIPPENSE 1

1 Van Paulus en Timoteus, dienaars van Christus Jesus. Aan almal in Filippi wat deur Christus Jesus aan God behoort, met hulle ouderlinge en diakens.

2 Genade en vrede vir julle van God ons Vader en die Here Jesus Christus!

Danksegging en gebed vir die gemeente

3 Ek dank my God elke keer as ek aan julle dink. 4 In al my gebede bid ek altyd met blydskap vir julle almal, 5 omdat julle van die eerste dag af tot nou toe saamgewerk het aan die verkondiging van die evangelie. 6 Ek is veral ook daarvan oortuig dat God, wat die goeie werk in julle begin het, dit end-uit sal voer en dit sal voleindig op die dag wanneer Christus Jesus kom.

7 Dit is ook heeltemal reg dat ek so oor julle almal dink, omdat julle my na aan die hart lê. Julle deel immers almal saam met my in die genade wat God my gee, sowel in my gevangenskap as in my verdediging van die evangelie en die bevestiging van die waarheid daarvan. 8 God is my getuie, Hy weet hoe ek na julle almal verlang met die liefde van Christus Jesus in my hart.

9 Ook bid ek dat julle liefde al hoe meer sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling, 10 sodat julle die dinge sal kan onderskei waarop dit werklik aankom. Dan sal julle op die dag wanneer Christus kom, onberispelik en sonder blaam wees, 11 en deur Jesus Christus sal julle geheel en al in die regte verhouding met God wees, tot sy lof en eer.

Bevordering van die evangelie ondanks gevangenskap

12 Ek wil hê julle moet weet, broers, dat wat my oorgekom het, juis die verkondiging van die evangelie bevorder het. 13 Dit het daarop uitgeloop dat die hele keiserlike wag en al die ander nou besef dat dit ter wille van Christus is dat ek 'n gevangene is. 14 Deur my boeie is die meeste broers ook in hulle vertroue op die Here gesterk, en hulle waag dit al hoe meer om die woord van God onbevrees te verkondig.

15 Daar is wel party wat Christus verkondig omdat hulle jaloers op my is en iets teen my het, maar ander doen dit met opregte bedoelings. 16 Laasgenoemdes verkondig Christus omdat hulle my liefhet en weet dat dit my taak is om die evangelie te verdedig; 17 maar eersgenoemdes maak Christus bekend uit selfsugtige en onsuiwere bedoelings. Hulle oogmerk is om die gevangenskap vir my nog swaarder te maak. 18 Maar wat maak dit saak? In elk geval, of dit met bybedoelings is of in opregtheid, op allerhande maniere word Christus bekend gemaak, en daaroor is ek bly. En ek sal my ook verder verbly, 19 want ek weet dat alles op my redding sal uitloop omdat julle vir my bid en die Gees van Jesus Christus my bystaan. 20 Dit is my vurige verlange, en daarna sien ek uit, dat ek niks sal doen waaroor ek my sal hoef te skaam nie. Ek wil ook nou, soos nog altyd, met alle vrymoedigheid deur my hele wese Christus verheerlik in lewe en in sterwe, 21 want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins. 22 As ek in die lewe bly, kan ek voortgaan met vrugbare arbeid. Wat ek moet kies, weet ek nie. 23 Ek is in 'n tweestryd: ek verlang daarna om heen te gaan en met Christus te wees, want dit is verreweg die beste; 24 maar in julle belang is dit noodsaakliker dat ek bly lewe. 25 Omdat ek hiervan oortuig is, weet ek dat ek sal bly, ja, vir julle almal behoue sal bly, sodat julle kan toeneem in geloof, en blydskap in julle geloof kan hê. 26 As ek weer by julle kom, sal julle oorvloedige rede hê om Christus Jesus oor my te prys.

Vermaning tot standvastigheid, eensgesindheid en nederigheid

27 Hoofsaak is dat julle lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie van Christus moet wees. As ek dan kom, sal ek self sien, of as ek nie kan kom nie, sal ek deur berigte hoor dat julle in volkome eensgesindheid standvastig saamstry vir die geloof in die evangelie 28 en julle in geen opsig deur die teenstanders laat afskrik nie. Dit is vir hulle 'n teken van húlle ondergang en van júlle redding, en dit kom van God. 29 God het julle die voorreg gegee om Christus te dien, nie alleen deur in Hom te glo nie, maar ook deur vir Hom te ly. 30 Julle en ek het dieselfde stryd wat julle my vroeër al sien stry het en waarvan julle hoor dat ek nou nog stry.

Philippians 1

1 Paul and Timothy, the servants of Jesus Christ; to all the saints in Christ Jesus, who are at Philippi, with the bishops and deacons.2 Grace be unto you, and peace from God our Father, and from the Lord Jesus Christ.3 I give thanks to my God in every remembrance of you,4 Always in all my prayers making supplication for you all, with joy;5 For your communication in the gospel of Christ from the first day until now.6 Being confident of this very thing, that he, who hath begun a good work in you, will perfect it unto the day of Christ Jesus.7 As it is meet for me to think this for you all, for that I have you in my heart; and that in my bands, and in the defence and confirmation of the gospel, you all are partakers of my joy.8 For God is my witness, how I long after you all in the bowels of Jesus Christ.9 And this I pray, that your charity may more and more abound in knowledge, and in all understanding:10 That you may approve the better things, that you may be sincere and without offence unto the day of Christ,11 Filled with the fruit of justice, through Jesus Christ, unto the glory and praise of God.12 Now, brethren, I desire you should know, that the things which have happened to me, have fallen out rather to the furtherance of the gospel:13 So that my bands are made manifest in Christ, in all the court, and in all other places;14 And many of the brethren in the Lord, growing confident by my bands, are much more bold to speak the word of God without fear.15 Some indeed, even out of envy and contention; but some also for good will preach Christ.16 Some out of charity, knowing that I am set for the defence of the gospel.17 And some out of contention preach Christ not sincerely: supposing that they raise affliction to my bands.18 But what then? So that by all means, whether by occasion, or by truth, Christ be preached: in this also I rejoice, yea, and will rejoice.19 For I know that this shall fall out to me unto salvation, through your prayer, and the supply of the Spirit of Jesus Christ,20 According to my expectation and hope; that in nothing I shall be confounded, but with all confidence, as always, so now also shall Christ be magnified in my body, wither it be by life, or by death.21 For to me, to live is Christ; and to die is gain.22 And if to live in the flesh, that is to me the fruit of labour, and what I shall choose I know not.23 But I am straitened between two: having a desire to be dissolved and to be with Christ, a thing by far the better.24 But to abide still in the flesh, is needful for you.25 And having this confidence, I know that I shall abide, and continue with you all, for your furtherance and joy of faith:26 That your rejoicing may abound in Christ Jesus for me, by my coming to you again.27 Only let your conversation be worthy of the gospel of Christ: that, whether I come and see you, or, being absent, may hear of you, that you stand fast in one spirit, with one mind labouring together for the faith of the gospel.28 And in nothing be ye terrified by the adversaries: which to them is a cause of perdition, but to you of salvation, and this from God:29 For unto you it is given for Christ, not only to believe in him, but also to suffer for him.30 Having the same conflict as that which you have seen in me, and now have heard of me.