Filipianëve 2
1 atëherë e bëni të plotë gëzimin tim, duke pasur të njejtin mendim, të njëjtën dashuri, një unanimitet dhe një mendje të vetme.2 Mos bëni asgjë për rivalitet as për mendjemadhësi, por me përulësi, secili ta çmojë tjetrin më shumë se vetveten.3 Mos mendojë secili për interesin e vet, por edhe atë të të tjerëve.4 Kini në ju po atë ndjenjë që ishte në Jezu Krishtin,5 i cili, edhe pse ishte në trajtë Perëndie, nuk e çmoi si një gjë ku të mbahej fort për të qenë barabar me Perëndinë,6 por e zbrazi veten e tij, duke marrë trajtë shërbëtori, e u bë i ngjashëm me njerëzit;7 dhe duke u gjetur nga pamja e jashtme posi njeri, e përuli vetveten duke u bërë i bindur deri në vdekje, deri në vdekje të kryqit.8 Prandaj edhe Perëndia e lartësoi madhërisht dhe i dha një emër që është përmbi çdo emër,9 që në emër të Jezusit të përkulet çdo gju i krijesave (ose gjërave) qiellore, tokësore dhe nëntokësore,10 dhe çdo gjuhë të rrëfejë se Jezu Krishti është Zot, për lavdi të Perëndisë Atë.11 Prandaj, të dashurit e mi, ashtu sikur keni qenë gjithnjë të bindur jo vetëm kur isha i pranishëm, por edhe më shumë tani që jam larg, punoni për shpëtimin tuaj me frikë e me dridhje,12 sepse Perëndia është ai që vepron në ju vullnetin dhe veprimtarinë, sipas pëlqimit të tij.13 Bëni çdo gjë pa u ankuar dhe pa kundërshtime,14 që të jeni të paqortueshëm dhe të pastër, bij të Perëndisë pa të meta në mes të një brezi të padrejtë dhe të çoroditur, në mes të të cilit ju ndriçoni si pishtarë në botë, duke e mbajtur lart fjalën e jetës,15 që unë të kem me se të krenohem në ditën e Krishtit, se nuk vrapova kot dhe as nuk u mundova kot.16 Por, edhe sikur unë të jem derdhur si flijim dhe shërbesë të besimit tuaj, gëzohem dhe ngazëlloj me ju të gjithë.17 Po ashtu edhe ju gëzohuni dhe ngazëllohuni me mua.18 Por shpresoj, në Zotin Jezus, t'ju dërgoj së shpejti Timoteun, që edhe unë duke njohur kushtet tuaja të inkurajohem,19 sepse nuk kam asnjë në një mendje me mua, që të kujdeset sinqerisht për gjërat tuaja.20 Sepse në fakt të gjithë kërkojnë interesin e vet dhe jo gjërat e Jezu Krishtit.21 Por ju e njihni provën e tij se si shërbeu bashkë me mua për ungjillin, si një bir i shërben të atit.22 Shpresoj, pra, t'jua dërgoj atë, posa të kem sistemuar kompletisht gjërat e mia.23 Dhe kam besim te Zoti që edhe unë vetë do të vij së shpejti.24 Por m'u duk e nevojshme t'ju dërgoj Epafroditin, vëllanë tim dhe bashkëpunëtorin e bashkëluftëtarin tim, që ma patët dërguar si shërbenjës në nevojat e mia,25 sepse kishte shumë mall për ju të gjithë dhe ishte shumë i vrarë sepse kishit dëgjuar se ishte i sëmurë.26 Edhe vërtetë ai qe i sëmurë, gati për vdekje, por Perëndia pati mëshirë për të dhe jo vetëm për të, por edhe për mua, që të mos kisha trishtim mbi trishtim.27 Për këtë arsye jua dërgova me aq më shumë ngut, që ju, kur ta shihni përsëri, të gëzoheni dhe unë të kem më pak trishtim.28 Priteni, pra, me gëzim të madh në Zotin dhe nderoni të tillë njerëz si ai,29 sepse për veprën e Krishtit ai qe shumë afër vdekjes, duke e vënë në rrezik jetën e vet, për të përmbushur zbrazëtitë e shërbesës tuaj ndaj meje.30 Së fundi, o vëllezërit e mi, gëzohuni në Zotin; për mua nuk është e rëndë t'ju shkruaj të njëjtat gjëra, po për ju është siguri.
Philippians 2
1 If there be therefore any consolation in Christ, if any comfort of charity, if any society of the spirit, if any bowels of commiseration:2 Fulfil ye my joy, that you may be of one mind, having the same charity, being of one accord, agreeing in sentiment.3 Let nothing be done through contention, neither by vain glory: but in humility, let each esteem others better than themselves:4 Each one not considering the things that are his own, but those that are other men's.5 For let this mind be in you, which was also in Christ Jesus:6 Who being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God:7 But emptied himself, taking the form of a servant, being made in the likeness of men, and in habit found as a man.8 He humbled himself, becoming obedient unto death, even to the death of the cross.9 For which cause God also hath exalted him, and hath given him a name which is above all names:10 That in the name of Jesus every knee should bow, of those that are in heaven, on earth, and under the earth:11 And that every tongue should confess that the Lord Jesus Christ is in the glory of God the Father.12 Wherefore, my dearly beloved, (as you have always obeyed, not as in my presence only, but much more now in my absence,) with fear and trembling work out your salvation.13 For it is God who worketh in you, both to will and to accomplish, according to his good will.14 And do ye all things without murmurings and hesitations;15 That you may be blameless, and sincere children of God, without reproof, in the midst of a crooked and perverse generation; among whom you shine as lights in the world.16 Holding forth the word of life to my glory in the day of Christ, because I have not run in vain, nor laboured in vain.17 Yea, and if I be made a victim upon the sacrifice and service of your faith, I rejoice, and congratulate with you all.18 And for the selfsame thing do you also rejoice, and congratulate with me.19 And I hope in the Lord Jesus to send Timothy unto you shortly, that I also may be of good comfort, when I know the things concerning you.20 For I have no man so of the same mind, who with sincere affection is solicitous for you.21 For all seek the things that are their own; not the things that are Jesus Christ's.22 Now know ye the proof of him, that as a son with the father, so hath he served with me in the gospel.23 Him therefore I hope to send unto you immediately, so soon as I shall see how it will go with me.24 And I trust in the Lord, that I myself also shall come to you shortly.25 But I have thought it necessary to send to you Epaphroditus, my brother and fellow labourer, and fellow soldier, but your apostle, and he that hath ministered to my wants.26 For indeed he longed after you all: and was sad, for that you had heard that he was sick.27 For indeed he was sick, nigh unto death; but God had mercy on him; and not only on him, but on me also, lest I should have sorrow upon sorrow.28 Therefore I sent him the more speedily: that seeing him again, you may rejoice, and I may be without sorrow.29 Receive him therefore with all joy in the Lord; and treat with honour such as he is.30 Because for the work of Christ he came to the point of death: delivering his life, that he might fulfil that which on your part was wanting towards my service.