مزامیر 104

1 ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.2 خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیدهای.3 آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد میخرامد.4 فرشتگان خود را بادها میگرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.5 که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.6 آن رابه لجهها مثل ردا پوشانیدهای، که آبها بر کوههاایستادهاند.7 از عتاب تو میگریزند. از آواز رعدتو پراکنده میشوند.8 به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود میآیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساختهای.9 حدی برای آنها قرار دادهای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.10 که چشمهها را در وادیها جاری میسازد تا درمیان کوهها روان بشوند.11 تمام حیوانات صحرارا سیراب میسازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.12 بر آنها مرغان هوا ساکن میشوند واز میان شاخهها آواز خود را میدهند.13 او ازغرفات خود کوهها را سیراب میکند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر میشود.14 نباتات را برای بهایم میرویاند و سبزهها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون میآورد.15 و شراب را که دل انسان را شادمان میکند، و چهره او را به روغن شاداب میسازد ودل انسان را به نان قوی میگرداند.16 درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،17 که در آنها مرغان آشیانهای خود را میگیرند و اما صنوبر خانه لق لق میباشد.18 کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.19 ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را میداند.20 تاریکی میسازی و شب میشود که در آن همه حیوانات جنگلی راه میروند.21 شیربچگان برای شکار خود غرش میکنند و خوراک خویش را از خدا میجویند.22 چون آفتاب طلوع میکند جمع میشوند و در بیشه های خودمی خوابند.23 انسان برای عمل خود بیرون میآید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.24 ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کردهای. زمین از دولت تو پر است.25 و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیادهاند و حیوانات خرد و بزرگ.26 و در آن کشتیها راه میروند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریدهای.27 جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.28 آنچه را که به آنها میدهی، فرا میگیرند. دست خود را باز میکنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.29 روی خود را میپوشانی پس مضطرب میگردند. روح آنها را قبض میکنی، پس میمیرند و به خاک خود برمی گردند.30 چون روح خود را میفرستی، آفریده میشوند و روی زمین را تازه میگردانی.31 جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.32 که به زمین نگاه میکند و آن میلرزد. کوهها را لمس میکند، پس آتش فشان میشوند.33 خداوند را خواهم سرایید تا زنده میباشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.34 تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.35 گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!

PSALMS 104

The [Lord] Takes Care //of His Creation

1 I praise you, [Lord] God,
with all my heart.
You are glorious and majestic,
dressed in royal robes

2 and surrounded by light.
You spread out the sky
like a tent,

3 and you built your home
over the mighty ocean.
The clouds are your chariot
with the wind as its wings.

4  t The winds are your messengers,
and flames of fire
are your servants.

5 You built foundations
for the earth, and it
will never be shaken.

6 You covered the earth
with the ocean that rose
above the mountains.

7 Then your voice thundered!
And the water flowed

8 down the mountains
and through the valleys
to the place you prepared.

9 Now you have set boundaries,
so that the water will never
flood the earth again.

10 You provide streams of water
in the hills and valleys,

11 so that the donkeys
and other wild animals
can satisfy their thirst.

12 Birds build their nests nearby
and sing in the trees.

13 From your home above
you send rain on the hills
and water the earth.

14 You let the earth produce
grass for cattle,
plants for our food,

15 wine to cheer us up,
olive oil for our skin,
and grain for our health.

16 Our [Lord], your trees
always have water,
and so do the cedars
you planted in Lebanon.

17 Birds nest in those trees,
and storks make their home
in the fir trees.

18 Wild goats find a home
in the tall mountains,
and small animals can hide
between the rocks.

19 You created the moon
to tell us the seasons.
The sun knows when to set,

20 and you made the darkness,
so the animals in the forest
could come out at night.

21 Lions roar as they hunt
for the food you provide.

22 But when morning comes,
they return to their dens,

23 then we go out to work
until the end of day.

24 Our [Lord], by your wisdom
you made so many things;
the whole earth is covered
with your living creatures.

25 But what about the ocean
so big and wide?
It is alive with creatures,
large and small.

26  t And there are the ships,
as well as Leviathan, t
the monster you created
to splash in the sea.

27 All of these depend on you
to provide them with food,

28 and you feed each one
with your own hand,
until they are full.

29 But when you turn away,
they are terrified;
when you end their life,
they die and rot.

30 You created all of them
by your Spirit,
and you give new life
to the earth.

31 Our [Lord], we pray
that your glory
will last forever
and that you will be pleased
with what you have done.

32 You look at the earth,
and it trembles.
You touch the mountains,
and smoke goes up.

33 As long as I live,
I will sing and praise you,
the [Lord] God.

34 I hope my thoughts
will please you,
because you are the one
who makes me glad.

35 Destroy all wicked sinners
from the earth
once and for all.
With all my heart
I praise you, [Lord]!
I praise you!