مزامیر 106

1 هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!2 کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟3 خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.4 ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.5 تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.6 با پدران خود گناه نمودهایم و عصیان ورزیده، شرارت کردهایم.7 پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.8 لیکن بهخاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.9 و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجهها مثل بیابان رهبری فرمود.10 و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.11 و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.12 آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.13 لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.14 بلکه شهوتپرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.15 ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.16 پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.17 و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.18 وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.19 گوسالهای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.20 و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف میخورد.21 و خدای نجاتدهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.22 و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.23 آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.24 و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.25 و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.26 لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.27 و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.28 پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.29 و بهکارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.30 آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.31 و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.32 واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را بهخاطر ایشان آزاری عارض گردید.33 زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.34 و آن قومها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.35 بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.36 و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.37 و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.38 و خون بیگناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.39 و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.40 لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.41 و ایشان را بهدست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.42 و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.43 بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و بهسبب گناه خویش خوار گردیدند.44 با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.45 و بهخاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.46 و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.47 ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.48 یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!

PSALMS 106

A Nation //Asks for Forgiveness

1  t We will celebrate
and praise you, [Lord]!
You are good to us,
and your love never fails.

2 No one can praise you enough
for all the mighty things
you have done.

3 You bless those people
who are honest and fair
in everything they do.

4 Remember me, [Lord],
when you show kindness
by saving your people.

5 Let me prosper with the rest
of your chosen ones,
as they celebrate with pride
because they belong to you.

6 We and our ancestors
have sinned terribly.

7  t When they were in Egypt,
they paid no attention
to your marvelous deeds
or your wonderful love.
And they turned against you
at the Red Sea.t

8 But you were true to your name,
and you rescued them to prove
how mighty you are.

9  t You said to the Red Sea, t
“Dry up!”
Then you led your people across
on land as dry as a desert.

10 You saved all of them

11 and drowned every one
of their enemies.

12  t Then your people trusted you
and sang your praises.

13 But they soon forgot
what you had done
and rejected your advice.

14  t They became greedy for food
and tested you there
in the desert.

15 So you gave them
what they wanted,
but later you destroyed them
with a horrible disease.

16  t Everyone in camp was jealous
of Moses and of Aaron,
your chosen priest.

17 Dathan and Abiram rebelled,
and the earth opened up
and swallowed them.

18 Then fire broke out
and destroyed all
of their followers.

19  t At Horeb your people
made and worshiped the statue

20 of a bull, instead of you,
their glorious God.

21 You worked powerful miracles
to save them from Egypt,
but they forgot about you

22 and the fearsome things
you did at the Red Sea.t

23 You were angry and started
to destroy them,
but Moses, your chosen leader,
begged you not to do it.

24  t They would not trust
you, [Lord],
and they did not like
the promised land.

25 They would not obey you,
and they grumbled
in their tents.

26 So you threatened them
by saying, “I'll kill you
out here in the desert!

27  t I'll scatter your children
everywhere in the world.”

28  t Your people became followers
of a god named Baal Peor,
and they ate sacrifices
offered to the dead.t

29 They did such terrible things
that you punished them
with a deadly disease.

30 But Phinehast helped them,
and the sickness stopped.

31 Now he will always
be highly honored.

32  t At Meribah Springt
they turned against you
and made you furious.

33 Then Moses got into trouble
for speaking in anger.

34  t Our [Lord], they disobeyed you
by refusing to destroy
the nations.

35 Instead they were friendly
with those foreigners
and followed their customs.

36 Then they fell into the trap
of worshiping idols.

37  t They sacrificed their sons
and their daughters to demons

38  t and to the gods of Canaan.
Then they poured out the blood
of these innocent children
and made the land filthy.

39 By doing such gruesome things,
they also became filthy.

40  t Finally, [Lord], you were angry
and terribly disgusted
with your people.

41 So you put them in the power
of nations that hated them.

42 They were mistreated and abused
by their enemies,

43 but you saved them
time after time.
They were determined to rebel,
and their sins caused
their downfall.

44 You answered their prayers
when they were in trouble.

45 You kept your agreement
and were so merciful

46 that their enemies
had pity on them.

47  t Save us, [Lord] God!
Bring us back
from among the nations.
Let us celebrate and shout
in praise of your holy name.

48 [Lord] God of Israel,
you deserve to be praised
forever and ever.
Let everyone say, “Amen!
Shout praises to the [Lord]!”