ROMA 6

Karon Bag-o na ang Atong Kinabuhi

1 Karon unsay atong ikasulti? Magpadayon ba kita sa pagpakasala aron madugangan pa gayod ang grasya sa Dios kanato?2  Dili gayod! Dili mahimo nga magpadayon pa kita sa pagpakasala kay ang sala wala nay gahom kanato. + 6:2 ang sala wala nay gahom kanato: o, ang sala wala nay labot kanato; sa literal, namatay na kita sa sala. 3  Nasayod kamo nga sa pagbautismo kanato sa paghiusa kang Jesu-Cristo nagakahulogan kini nga kauban usab kita sa iyang kamatayon.

4 Busa ang pagbautismo kanato nagapaila nga sa dihang namatay si Cristo, namatay usab kita ug gilubong uban kaniya, aron ingon nga si Cristo gibanhaw sa makagagahom nga Amahan, kita magakinabuhi usab sa bag-o nga kinabuhi.
5 Ug kon nahiusa kita kang Cristo sa iyang kamatayon, sigurado gayod nga makaangkon kitag bag-o nga kinabuhi sama sa nahitabo kaniya sa dihang siya gibanhaw.6 Nasayran nato nga ang atong daang pagkatawo nga makasasala gilansang na didto sa krus uban ni Cristo aron mamatay. Mao kana nga dili kita angay nga maulipon sa sala.7 Kay kon ang tawo patay na, luwas na siya sa gahom sa sala.8 Ug kon kita namatay uban kang Cristo, nagatuo kita nga mabuhi usab kita uban kaniya.9 Kay nasayod kita nga tungod kay si Cristo nabanhaw, dili na mahimo nga mamatay siya pag-usab. Wala nay gahom ang kamatayon kaniya.10  Namatay siyag kausa lang gayod alang sa mga sala sa mga tawo, ug dili na gayod kini mausab. Buhi siya karon ug ang iyang pagkinabuhi alang sa Dios.

11  Busa tungod kay kamo anaa na kang Cristo, isipa ninyo nga ang inyong kaugalingon patay na sa sala, + 6:11 patay na sa sala: buot ipasabot, ang sala wala nay labot o wala nay gahom kanato. ug karon nagakinabuhi na kamo alang sa Dios.
12 Ayaw na ninyo tugoti ang sala nga mogahom sa inyong lawas nga adunay kamatayon aron dili na kamo motuman sa iyang kailibgon.13  Ayaw ninyo gamita ang bisan unsa nga bahin sa inyong lawas sa pagbuhat ug sala. Itugyan hinuon ninyo ang inyong tibuok nga lawas sa Dios aron gamiton niya sa maayo nga katuyoan. Buhata ninyo kini isip mga tawo nga tinubos gikan sa kamatayon ug gihatagan ug bag-ong kinabuhi.

14  Busa ang sala dili na angayng mogahom kaninyo, kay dili na man kamo ilalom sa Kasugoan, kondili ilalom na sa grasya sa Dios.

Ang mga Nagahimog Matarong

15  Unya, tungod kay kita dili na man ilalom sa Kasugoan kondili ilalom na sa grasya sa Dios, magpakasala pa ba kita? Dili gayod!16 Dili ba mga ulipon man kita sa bisan unsa nga atong ginatuman? Busa kon nagahimo kitag sala, mga ulipon kita sa sala ug ang resulta niini kamatayon. Apan kon nagatuman kita sa Dios, mga ulipon kita sa Dios ug ang resulta niini mao nga pakamatarungon niya kita.17 Kaniadto mga ulipon kamo sa sala. Apan salamat sa Dios kay karon kinasingkasing na ang inyong pagtuman sa mga kamatuoran nga gitudlo kaninyo.18 Giluwas na kamo sa Dios gikan sa gahom sa sala, ug karon ginasunod na ninyo ang matarong nga pagkinabuhi.

19 Ginagamit ko isip panig-ingnan ang mahitungod sa pagkaulipon aron sayon ninyong masabtan ang akong buot ipasabot. Kaniadto gipaulipon ninyo ang inyong kaugalingon sa sala pinaagi sa paggamit ninyo sa inyong lawas sa paghimo sa mga malaw-ay ug mga daotan nga buhat. Busa nahimo kamo nga daotan. Apan karon, itugyan ninyo ang inyong kaugalingon ingon nga mga ulipon sa matarong nga pagkinabuhi, ug mahimo kamo nga diosnon.
20 Sa dihang mga ulipon pa kamo sa sala, wala kamo magpakabana sa paghimo sa matarong.21 Nan, unsa nga kaayohan ang inyong naani niadtong inyong pagkinabuhi kaniadto, nga gikaulaw na man ninyo karon? Ang gisangpotan niadto mao ang kamatayon.22 Apan karon giluwas na kamo gikan sa sala ug mga ulipon na kamo sa Dios. Ug ang inyong naani mao ang diosnon nga pagkinabuhi. Ang sangpotanan niini mao ang kinabuhi nga walay kataposan.23 Kay ang silot sa sala mao ang kamatayon, apan ang kinabuhi nga walay kataposan mao ang gasa sa Dios sa mga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Romans 6

When Death Becomes Life

1-3 So what do we do? Keep on sinning so God can keep on forgiving? I should hope not! If we've left the country where sin is sovereign, how can we still live in our old house there? Or didn't you realize we packed up and left there for good? That is what happened in baptism. When we went under the water, we left the old country of sin behind; when we came up out of the water, we entered into the new country of grace—a new life in a new land!

4-5 That's what baptism into the life of Jesus means. When we are lowered into the water, it is like the burial of Jesus; when we are raised up out of the water, it is like the resurrection of Jesus. Each of us is raised into a light-filled world by our Father so that we can see where we're going in our new grace-sovereign country.

6-11 Could it be any clearer? Our old way of life was nailed to the cross with Christ, a decisive end to that sin-miserable life—no longer at sin's every beck and call! What we believe is this: If we get included in Christ's sin-conquering death, we also get included in his life-saving resurrection. We know that when Jesus was raised from the dead it was a signal of the end of death-as-the-end. Never again will death have the last word. When Jesus died, he took sin down with him, but alive he brings God down to us. From now on, think of it this way: Sin speaks a dead language that means nothing to you; God speaks your mother tongue, and you hang on every word. You are dead to sin and alive to God. That's what Jesus did.

12-14 That means you must not give sin a vote in the way you conduct your lives. Don't give it the time of day. Don't even run little errands that are connected with that old way of life. Throw yourselves wholeheartedly and full-time—remember, you've been raised from the dead!—into God's way of doing things. Sin can't tell you how to live. After all, you're not living under that old tyranny any longer. You're living in the freedom of God.

What Is True Freedom?

15-18 So, since we're out from under the old tyranny, does that mean we can live any old way we want? Since we're free in the freedom of God, can we do anything that comes to mind? Hardly. You know well enough from your own experience that there are some acts of so-called freedom that destroy freedom. Offer yourselves to sin, for instance, and it's your last free act. But offer yourselves to the ways of God and the freedom never quits. All your lives you've let sin tell you what to do. But thank God you've started listening to a new master, one whose commands set you free to live openly in his freedom!

19 I'm using this freedom language because it's easy to picture. You can readily recall, can't you, how at one time the more you did just what you felt like doing—not caring about others, not caring about God—the worse your life became and the less freedom you had? And how much different is it now as you live in God's freedom, your lives healed and expansive in holiness?

20-21 As long as you did what you felt like doing, ignoring God, you didn't have to bother with right thinking or right living, or right anything for that matter. But do you call that a free life? What did you get out of it? Nothing you're proud of now. Where did it get you? A dead end.

22-23 But now that you've found you don't have to listen to sin tell you what to do, and have discovered the delight of listening to God telling you, what a surprise! A whole, healed, put-together life right now, with more and more of life on the way! Work hard for sin your whole life and your pension is death. But God's gift is real life, eternal life, delivered by Jesus, our Master.