2 Timothy 1
1 PAUL, AN apostle (special messenger) of Christ Jesus by the will of God, according to the promise of life that is in Christ Jesus,2 To Timothy, [my] beloved child: Grace (favor and spiritual blessing), mercy, and [heart] peace from God the Father and Christ Jesus our Lord!3 I thank God Whom I worship with a pure conscience, in the spirit of my fathers, when without ceasing I remember you night and day in my prayers,4 And when, as I recall your tears, I yearn to see you so that I may be filled with joy.5 I am calling up memories of your sincere and unqualified faith (the leaning of your entire personality on God in Christ in absolute trust and confidence in His power, wisdom, and goodness), [a faith] that first lived permanently in [the heart of] your grandmother Lois and your mother Eunice and now, I am [fully] persuaded, [dwells] in you also.6 That is why I would remind you to stir up (rekindle the embers of, fan the flame of, and keep burning) the [gracious] gift of God, [the inner fire] that is in you by means of the laying on of my hands [with those of the elders at your ordination].7 For God did not give us a spirit of timidity (of cowardice, of craven and cringing and fawning fear), but [He has given us a spirit] of power and of love and of calm and well-balanced mind and discipline and self-control.8 Do not blush or be ashamed then, to testify to and for our Lord, nor of me, a prisoner for His sake, but [with me] take your share of the suffering [to which the preaching] of the Gospel [may expose you, and do it] in the power of God.9 [For it is He] Who delivered and saved us and called us with a calling in itself holy and leading to holiness [to a life of consecration, a vocation of holiness]; [He did it] not because of anything of merit that we have done, but because of and to further His own purpose and grace (unmerited favor) which was given us in Christ Jesus before the world began [eternal ages ago].10 [It is that purpose and grace] which He now has made known and has fully disclosed and made real [to us] through the appearing of our Savior Christ Jesus, Who annulled death and made it of no effect and brought life and immortality (immunity from eternal death) to light through the Gospel.11 For [the proclaiming of] this [Gospel] I was appointed a herald (preacher) and an apostle (special messenger) and a teacher of the Gentiles. 12 And this is why I am suffering as I do. Still I am not ashamed, for I know (perceive, have knowledge of, and am acquainted with) Him Whom I have believed (adhered to and trusted in and relied on), and I am [positively] persuaded that He is able to guard and keep that which has been entrusted to me and which I have committed [to Him] until that day.13 Hold fast and follow the pattern of wholesome and sound teaching which you have heard from me, in [all] the faith and love which are [for us] in Christ Jesus.14 Guard and keep [with the greatest care] the precious and excellently adapted [Truth] which has been entrusted [to you], by the [help of the] Holy Spirit Who makes His home in us.15 You already know that all who are in Asia turned away and forsook me, Phygelus and Hermogenes among them.16 May the Lord grant [His] mercy to the family of Onesiphorus, for he often showed me kindness and ministered to my needs [comforting and reviving and bracing me like fresh air]! He was not ashamed of my chains and imprisonment [for Christ’s sake].17 No, rather when he reached Rome, he searched diligently and eagerly for me and found me.18 May the Lord grant to him that he may find mercy from the Lord on that [great] day! And you know how many things he did for me and what a help he was at Ephesus [you know better than I can tell you].
2 Timotheüs 1
1 Paulus, een apostel van Jezus Christus, door den wil van God, naar de belofte des levens, dat in Christus Jezus is, 2 Aan Timotheus, mijn geliefden zoon: genade, barmhartigheid, vrede zij u van God den Vader, en Christus Jezus, onzen Heere. 3 Ik dank God, Wien ik diene van mijn voorouderen aan in een rein geweten, gelijk ik zonder ophouden uwer gedachtig ben in mijn gebeden nacht en dag; 4 Zeer begerig zijnde om u te zien, als ik gedenk aan uw tranen, opdat ik met blijdschap moge vervuld worden; 5 Als ik mij in gedachtenis breng het ongeveinsd geloof, dat in u is, hetwelk eerst gewoond heeft in uw grootmoeder Lois, en in uw moeder Eunice; en ik ben verzekerd, dat het ook in u woont. 6 Om welke oorzaak ik u indachtig maak, dat gij opwekt de gave Gods, die in u is, door de oplegging mijner handen. 7 Want God heeft ons niet gegeven een geest der vreesachtigheid, maar der kracht, en der liefde, en der gematigdheid. 8 Schaam u dan niet der getuigenis onzes Heeren, noch mijns die Zijn gevangene ben; maar lijd verdrukkingen met het Evangelie, naar de kracht Gods; 9 Die ons heeft zalig gemaakt, en geroepen met een heilige roeping; niet naar onze werken, maar naar Zijn eigen voornemen en genade, die ons gegeven is in Christus Jezus, voor de tijden der eeuwen; 10 Doch nu geopenbaard is door de verschijning van onzen Zaligmaker Jezus Christus, Die den dood heeft te niet gedaan, en het leven en de onverderfelijkheid aan het licht gebracht door het Evangelie; 11 Waartoe ik gesteld ben een prediker, en een apostel, en een leraar der heidenen; 12 Om welke oorzaak ik ook deze dingen lijde, maar word niet beschaamd; want ik weet, Wien ik geloofd heb, en ik ben verzekerd, dat Hij machtig is, mijn pand, bij Hem weggelegd, te bewaren tot dien dag. 13 Houd het voorbeeld der gezonde woorden, die gij van mij gehoord hebt, in geloof en liefde, die in Christus Jezus is. 14 Bewaar het goede pand, dat u toebetrouwd is, door den Heiligen Geest, Die in ons woont. 15 Gij weet dit, dat allen, die in Azie zijn, zich van mij afgewend hebben; onder dewelke is Fygellus en Hermogenes. 16 De Heere geve den huize van Onesiforus barmhartigheid; want hij heeft mij dikmaals verkwikt, en heeft zich mijner keten niet geschaamd. 17 Maar als hij te Rome gekomen was, heeft hij mij zeer naarstiglijk gezocht, en heeft mij gevonden. 18 De Heere geve hem, dat hij barmhartigheid vinde bij den Heere, in dien dag; en hoeveel hij mij te Efeze gediend heeft, weet gij zeer wel.
