Acts 10
1 NOW [living] at Caesarea there was a man whose name was Cornelius, a centurion (captain) of what was known as the Italian Regiment,2 A devout man who venerated God and treated Him with reverential obedience, as did all his household; and he gave much alms to the people and prayed continually to God.3 About the ninth hour (about 3:00 p.m.) of the day he saw clearly in a vision an angel of God entering and saying to him, Cornelius!4 And he, gazing intently at him, became frightened and said, What is it, Lord? And the angel said to him, Your prayers and your [generous] gifts to the poor have come up [as a sacrifice] to God and have been remembered by Him.5 And now send men to Joppa and have them call for and invite here a certain Simon whose surname is Peter;6 He is lodging with Simon a tanner, whose house is by the seaside.7 When the angel who spoke to him had left, Cornelius called two of his servants and a God-fearing soldier from among his own personal attendants.8 And having rehearsed everything to them, he sent them to Joppa.9 The next day as they were still on their way and were approaching the town, Peter went up to the roof of the house to pray, about the sixth hour (noon).10 But he became very hungry, and wanted something to eat; and while the meal was being prepared a trance came over him,11 And he saw the sky opened and something like a great sheet lowered by the four corners, descending to the earth.12 It contained all kinds of quadrupeds and wild beasts and creeping things of the earth and birds of the air.13 And there came a voice to him, saying, Rise up, Peter, kill and eat.14 But Peter said, No, by no means, Lord; for I have never eaten anything that is common and unhallowed or [ceremonially] unclean.15 And the voice came to him again a second time, What God has cleansed and pronounced clean, do not you defile and profane by regarding and calling common and unhallowed or unclean.16 This occurred three times; then immediately the sheet was taken up to heaven.17 Now Peter was still inwardly perplexed and doubted as to what the vision which he had seen could mean, when [just then] behold the messengers that were sent by Cornelius, who had made inquiry for Simon’s house, stopped and stood before the gate.18 And they called out to inquire whether Simon who was surnamed Peter was staying there.19 And while Peter was earnestly revolving the vision in his mind and meditating on it, the [Holy] Spirit said to him, Behold, three men are looking for you!20 Get up and go below and accompany them without any doubt [about its legality] or any discrimination or hesitation, for I have sent them.21 Then Peter went down to the men and said, I am the man you seek; what is the purpose of your coming?22 And they said, Cornelius, a centurion (captain) who is just and upright and in right standing with God, being God-fearing and obedient and well spoken of by the whole Jewish nation, has been instructed by a holy angel to send for you to come to his house; and he has received in answer [to prayer] a warning to listen to and act upon what you have to say.23 So Peter invited them in to be his guests [for the night]. The next day he arose and went away with them, and some of the brethren from Joppa accompanied him.24 And on the following day they entered Caesarea. Cornelius was waiting for and expecting them, and he had invited together his relatives and his intimate friends.25 As Peter arrived, Cornelius met him, and falling down at his feet he made obeisance and paid worshipful reverence to him.26 But Peter raised him up, saying, Get up; I myself am also a man.27 And as [Peter] spoke with him, he entered the house and found a large group of persons assembled;28 And he said to them, You yourselves are aware how it is not lawful or permissible for a Jew to keep company with or to visit or [even] to come near or to speak first to anyone of another nationality, but God has shown and taught me by words that I should not call any human being common or unhallowed or [ceremonially] unclean.29 Therefore when I was sent for, I came without hesitation or objection or misgivings. So now I ask for what reason you sent for me.30 And Cornelius said, This is now the fourth day since about this time I was observing the ninth hour (three o’clock in the afternoon) of prayer in my lodging place; [suddenly] a man stood before me in dazzling apparel,31 And he said, Cornelius, your prayer has been heard and harkened to, and your donations to the poor have been known and preserved before God [so that He heeds and is about to help you].32 Send therefore to Joppa and ask for Simon who is surnamed Peter; he is staying in the house of Simon the tanner by the seaside.33 So at once I sent for you, and you [being a Jew] have done a kind and courteous and handsome thing in coming. Now then, we are all present in the sight of God to listen to all that you have been instructed by the Lord to say.34 And Peter opened his mouth and said: Most certainly and thoroughly I now perceive and understand that God shows no partiality and is no respecter of persons,35 But in every nation he who venerates and has a reverential fear for God, treating Him with worshipful obedience and living uprightly, is acceptable to Him and sure of being received and welcomed [by Him].36 You know the contents of the message which He sent to Israel, announcing the good news (Gospel) of peace by Jesus Christ, Who is Lord of all--37 The [same] message which was proclaimed throughout all Judea, starting from Galilee after the baptism preached by John--38 How God anointed and consecrated Jesus of Nazareth with the [Holy] Spirit and with strength and ability and power; how He went about doing good and, in particular, curing all who were harassed and oppressed by [the power of] the devil, for God was with Him.39 And we are [eye and ear] witnesses of everything that He did both in the land of the Jews and in Jerusalem. And [yet] they put Him out of the way (murdered Him) by hanging Him on a tree;40 But God raised Him to life on the third day and caused Him to be manifest (to be plainly seen),41 Not by all the people but to us who were chosen (designated) beforehand by God as witnesses, who ate and drank with Him after He arose from the dead.42 And He charged us to preach to the people and to bear solemn testimony that He is the God-appointed and God-ordained Judge of the living and the dead.43 To Him all the prophets testify (bear witness) that everyone who believes in Him [who adheres to, trusts in, and relies on Him, giving himself up to Him] receives forgiveness of sins through His name.44 While Peter was still speaking these words, the Holy Spirit fell on all who were listening to the message.45 And the believers from among the circumcised [the Jews] who came with Peter were surprised and amazed, because the free gift of the Holy Spirit had been bestowed and poured out largely even on the Gentiles.46 For they heard them talking in [unknown] tongues (languages) and extolling and magnifying God. Then Peter asked,47 Can anyone forbid or refuse water for baptizing these people, seeing that they have received the Holy Spirit just as we have?48 And he ordered that they be baptized in the name of Jesus Christ (the Messiah). Then they begged him to stay on there for some days.
Handelingen 10
1 En er was een zeker man te Cesarea, met name Cornelius, een hoofdman over honderd, uit de bende, genaamd de Italiaanse; 2 Godzalig en vrezende God, met geheel zijn huis, en doende vele aalmoezen aan het volk, en God geduriglijk biddende. 3 Deze zag in een gezicht klaarlijk, omtrent de negende ure des daags, een engel Gods tot hem inkomen, en tot hem zeggende: Cornelius! 4 En hij, de ogen op hem houdende, en zeer bevreesd geworden zijnde, zeide: Wat is het Heere? En hij zeide tot hem: Uw gebeden en uw aalmoezen zijn tot gedachtenis opgekomen voor God. 5 En nu, zend mannen naar Joppe, en ontbied Simon, die toegenaamd wordt Petrus. 6 Deze ligt te huis bij een Simon, lederbereider, die zijn huis heeft bij de zee; deze zal u zeggen, wat gij doen moet. 7 En als de engel, die tot Cornelius sprak, weggegaan was, riep hij twee van zijn huisknechten, en een godzaligen krijgsknecht van degenen, die gedurig bij hem waren; 8 En als hij hun alles verhaald had, zond hij hen naar Joppe.
9 En des anderen daags, terwijl deze reisden, en nabij de stad kwamen, klom Petrus op het dak, om te bidden, omtrent de zesde ure. 10 En hij werd hongerig, en begeerde te eten. En terwijl zij het bereidden, viel over hem een vertrekking van zinnen. 11 En hij zag den hemel geopend, en een zeker vat tot hem nederdalen, gelijk een groot linnen laken, aan de vier hoeken gebonden, en nedergelaten op de aarde; 12 In hetwelk waren al de viervoetige dieren der aarde, en de wilde, en de kruipende dieren, en de vogelen des hemels. 13 En er geschiedde een stem tot hem: Sta op, Petrus! slacht en eet. 14 Maar Petrus zeide: Geenszins, Heere! want ik heb nooit gegeten iets, dat gemeen of onrein was. 15 En een stem geschiedde wederom ten tweeden male tot hem: Hetgeen God gereinigd heeft, zult gij niet gemeen maken. 16 En dit geschiedde tot drie maal; en het vat werd wederom opgenomen in den hemel. 17 En alzo Petrus in zichzelven twijfelde, wat toch het gezicht mocht zijn, dat hij gezien had, ziet, de mannen, die van Cornelius afgezonden waren, gevraagd hebbende naar het huis van Simon, stonden aan de poort. 18 En iemand geroepen hebbende, vraagden zij, of Simon, toegenaamd Petrus, daar te huis lag.
19 En als Petrus over dat gezicht dacht, zeide de Geest tot hem: Zie, drie mannen zoeken u; 20 Daarom sta op, en ga af, en reis met hen, niet twijfelende; want ik heb hen gezonden. 21 En Petrus ging af tot de mannen die van Cornelius tot hem gezonden waren, en zeide: Ziet, ik ben het, dien gij zoekt; wat is de oorzaak, waarom gij hier zijt? 22 En zij zeiden: Cornelius, een hoofdman over honderd, een rechtvaardig man, en vrezende God, en die goede getuigenis heeft van het ganse volk der Joden, is door Goddelijke openbaring vermaand van een heiligen engel, dat hij u zou ontbieden te zijnen huize, en dat hij van u woorden der zaligheid zou horen. 23 Als hij hen dan ingeroepen had, ontving hij ze in huis. Doch des anderen daags ging Petrus met hen heen, en sommigen der broederen, die van Joppe waren, gingen met hem. 24 En des anderen daags kwamen zij te Cesarea. En Cornelius verwachtte hen, samengeroepen hebbende die van zijn maagschap en bijzonderste vrienden. 25 En als het geschiedde, dat Petrus inkwam, ging hem Cornelius tegemoet, en vallende aan zijn voeten, aanbad hij. 26 Maar Petrus richtte hem op, zeggende: Sta op, ik ben ook zelf een mens. 27 En met hem sprekende, ging hij in, en vond er velen, die samengekomen waren. 28 En hij zeide tot hen: Gij weet, hoe het een Joodsen man ongeoorloofd is, zich te voegen of te gaan tot een vreemde; doch God heeft mij getoond, dat ik geen mens zou gemeen of onrein heten. 29 Daarom ben ik ook zonder tegenspreken gekomen, ontboden zijnde. Zo vraag ik dan, om wat reden gijlieden mij hebt ontboden. 30 En Cornelius zeide: Over vier dagen was ik vastende tot deze ure toe, en ter negende ure bad ik in mijn huis. 31 En ziet, een man stond voor mij, in een blinkend kleed, en zeide: Cornelius! uw gebed is verhoord, en uw aalmoezen zijn voor God gedacht geworden. 32 Zend dan naar Joppe, en ontbied Simon, die toegenaamd wordt Petrus; deze ligt te huis in het huis van Simon, den lederbereider, aan de zee, welke, hier gekomen zijnde, tot u spreken zal. 33 Zo heb ik dan van stonde aan tot u gezonden, en gij hebt welgedaan, dat gij hier gekomen zijt. Wij zijn dan allen nu hier tegenwoordig voor God, om te horen al hetgeen u van God bevolen is.
34 En Petrus, den mond opendoende, zeide: Ik verneem in der waarheid, dat God geen aannemer des persoons is; 35 Maar in allen volke, die Hem vreest en gerechtigheid werkt, is Hem aangenaam. 36 Dit is het woord, dat Hij gezonden heeft den kinderen Israels, verkondigende vrede door Jezus Christus; deze is een Heere van allen. 37 Gijlieden weet de zaak, die geschied is door geheel Judea, beginnende van Galilea, na den doop, welken Johannes gepredikt heeft; 38 Belangende Jezus van Nazareth, hoe Hem God gezalfd heeft met den Heiligen Geest en met kracht; Welke het land doorgegaan is, goeddoende, en genezende allen, die van den duivel overweldigd waren; want God was met Hem. 39 En wij zijn getuigen van al hetgeen Hij gedaan heeft, beide in het Joodse land en te Jeruzalem; Welken zij gedood hebben, Hem hangende aan het hout. 40 Dezen heeft God opgewekt ten derden dage, en gegeven, dat Hij openbaar zou worden; 41 Niet al den volke, maar den getuigen, die van God te voren verkoren waren, ons namelijk, die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij uit de doden opgestaan was. 42 En heeft ons geboden den volke te prediken, en te betuigen, dat Hij is Degene, Die van God verordend is tot een Rechter van levenden en doden. 43 Dezen geven getuigenis al de profeten, dat een iegelijk, die in Hem gelooft, vergeving der zonden ontvangen zal door Zijn Naam.
44 Als Petrus nog deze woorden sprak, viel de Heilige Geest op allen, die het Woord hoorden. 45 En de gelovigen, die uit de besnijdenis waren, zovelen als met Petrus gekomen waren, ontzetten zich, dat de gave des Heiligen Geestes ook op de heidenen uitgestort werd. 46 Want zij hoorden hen spreken met vreemde talen, en God groot maken. Toen antwoordde Petrus: 47 Kan ook iemand het water weren, dat dezen niet gedoopt zouden worden, welke den Heiligen Geest ontvangen hebben, gelijk als ook wij? 48 En hij beval, dat zij zouden gedoopt worden in den Naam des Heeren. Toen baden zij hem, dat hij enige dagen bij hen wilde blijven.
