Ecclesiastes 1

1 The words of the Preacher, the son of David, king in Jerusalem.2 Vanity of vanities, saith the Preacher; vanity of vanities, all is vanity.3 What profit hath man of all his labor wherein he laboreth under the sun?4 One generation goeth, and another generation cometh; but the earth abideth for ever.5 The sun also ariseth, and the sun goeth down, and hasteth to its place where it ariseth.6 The wind goeth toward the south, and turneth about unto the north; it turneth about continually in its course, and the wind returneth again to its circuits.7 All the rivers run into the sea, yet the sea is not full; unto the place whither the rivers go, thither they go again.8 All things are full of weariness; man cannot utter it: the eye is not satisfied with seeing, nor the ear filled with hearing.9 That which hath been is that which shall be; and that which hath been done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun.10 Is there a thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been long ago, in the ages which were before us.11 There is no remembrance of the former generations; neither shall there be any remembrance of the latter generations that are to come, among those that shall come after.12 I the Preacher was king over Israel in Jerusalem.13 And I applied my heart to seek and to search out by wisdom concerning all that is done under heaven: it is a sore travail that God hath given to the sons of men to be exercised therewith.14 I have seen all the works that are done under the sun; and, behold, all is vanity and a striving after wind.15 That which is crooked cannot be made straight; and that which is wanting cannot be numbered.16 I communed with mine own heart, saying, Lo, I have gotten me great wisdom above all that were before me in Jerusalem; yea, my heart hath had great experience of wisdom and knowledge.17 And I applied my heart to know wisdom, and to know madness and folly: I perceived that this also was a striving after wind.18 For in much wisdom is much grief; and he that increaseth knowledge increaseth sorrow.

Prediker 1

Wijsheid heeft niets te betekenen

1 De schrijver van dit boek wordt Prediker genoemd. Hij is koning in Jeruzalem en zoon van David.

2 Naar mijn mening is niets van blijvende waarde, alles is zinloos.
3 Want wat bereikt een mens met al zijn harde werken hier op aarde?4 Generaties gaan en generaties komen, maar er verandert niets wezenlijks.5 De zon komt op en gaat onder en haast zich rond de aarde om opnieuw op te gaan.6 De wind blaast vanuit het zuiden en het noorden, hier en daar, steeds wisselend van kracht en richting, zonder ooit een doel te bereiken.

7 De rivieren monden uit in de zee, maar de zee raakt nooit vol. Het water keert weer terug naar de rivieren en vloeit weer naar de zee.
8 Alles is onuitsprekelijk vermoeiend. Hoeveel wij ook zien, het is nooit genoeg. Hoeveel wij ook horen, tevreden zijn wij nooit.9 De geschiedenis herhaalt zich steeds weer. Niets is werkelijk nieuw,10 alles is al eens gezegd of gedaan. Kunt u iets nieuws aanwijzen? Hoe weet u of het eeuwen geleden ook al niet bestond?

11 Wij kunnen niet meer achterhalen wat in vroeger tijden gebeurde en toekomstige generaties zullen zich niet meer herinneren wat wij in onze tijd hebben gedaan.
12 Ik, Prediker, was koning van Israël en regeerde vanuit Jeruzalem.13 Ik nam mij voor de zin van alles wat onder de hemel gebeurde, te willen begrijpen. Dat is een vermoeiende bezigheid die God de mens heeft gegeven om hem nederig te maken.14 Alle arbeid is een opeenvolging van zinloosheid, het bouwen van luchtkastelen.15 Wat verkeerd is, kan niet worden goedgepraat en wat niet bestaat, kan niet worden onderzocht, het heeft geen enkel nut na te denken over wat had kunnen gebeuren.16 Ik zei tegen mijzelf: ‘Kijk, ik heb meer onderzocht dan welke andere koning ook die voor mij in Jeruzalem regeerde. Ik ben wijzer en heb meer inzicht.’17 Daarom deed ik mijn uiterste best wijs te zijn in plaats van dwaas, maar nu realiseer ik mij dat zelfs dát een luchtkasteel is.

18 Want hoe wijzer ik werd, des te bezorgder werd ik. Hoe meer iemand weet, des te meer verdriet hij heeft.