Exodus 3
1 NOW MOSES kept the flock of Jethro his father-in-law, the priest of Midian; and he led the flock to the back or west side of the wilderness and came to Horeb or Sinai, the mountain of God.2 The Angel of the Lord appeared to him in a flame of fire out of the midst of a bush; and he looked, and behold, the bush burned with fire, yet was not consumed.3 And Moses said, I will now turn aside and see this great sight, why the bush is not burned.4 And when the Lord saw that he turned aside to see, God called to him out of the midst of the bush and said, Moses, Moses! And he said, Here am I.5 God said, Do not come near; put your shoes off your feet, for the place on which you stand is holy ground.6 Also He said, I am the God of your father, the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob. And Moses hid his face, for he was afraid to look at God.7 And the Lord said, I have surely seen the affliction of My people who are in Egypt, and have heard their cry because of their taskmasters and oppressors; for I know their sorrows and sufferings and trials.8 And I have come down to deliver them out of the hand and power of the Egyptians and to bring them up out of that land to a land good and large, a land flowing with milk and honey [a land of plenty]--to the place of the Canaanite, the Hittite, the Amorite, the Perizzite, the Hivite, and the Jebusite.9 Now behold, the cry of the Israelites has come to Me, and I have also seen how the Egyptians oppress them.10 Come now therefore, and I will send you to Pharaoh, that you may bring forth My people, the Israelites, out of Egypt.11 And Moses said to God, Who am I, that I should go to Pharaoh and bring the Israelites out of Egypt?12 God said, I will surely be with you; and this shall be the sign to you that I have sent you: when you have brought the people out of Egypt, you shall serve God on this mountain [Horeb, or Sinai].13 And Moses said to God, Behold, when I come to the Israelites and say to them, The God of your fathers has sent me to you, and they say to me, What is His name? What shall I say to them?14 And God said to Moses, I AM WHO I AM and WHAT I AM, and I WILL BE WHAT I WILL BE; and He said, You shall say this to the Israelites: I AM has sent me to you!15 God said also to Moses, This shall you say to the Israelites: The Lord, the God of your fathers, of Abraham, of Isaac, and of Jacob, has sent me to you! This is My name forever, and by this name I am to be remembered to all generations.16 Go, gather the elders of Israel together [the mature teachers and tribal leaders], and say to them, The Lord God of your fathers, the God of Abraham, of Isaac, and of Jacob, appeared to me, saying, I have surely visited you and seen that which is done to you in Egypt;17 And I have declared that I will bring you up out of the affliction of Egypt to the land of the Canaanite, the Hittite, the Amorite, the Perizzite, the Hivite, and the Jebusite, to a land flowing with milk and honey.18 And [the elders] shall believe and obey your voice; and you shall go, you and the elders of Israel, to the king of Egypt and you shall say to him, The Lord, the God of the Hebrews, has met with us; and now let us go, we beseech you, three days’ journey into the wilderness, that we may sacrifice to the Lord our God.19 And I know that the king of Egypt will not let you go [unless forced to do so], no, not by a mighty hand.20 So I will stretch out My hand and smite Egypt with all My wonders which I will do in it; and after that he will let you go.21 And I will give this people favor and respect in the sight of the Egyptians; and it shall be that when you go, you shall not go empty-handed.22 But every woman shall [insistently] solicit of her neighbor and of her that may be residing at her house jewels and articles of silver and gold, and garments, which you shall put on your sons and daughters; and you shall strip the Egyptians [of belongings due to you].
Exodus 3
1 En Mozes hoedde de kudde van Jethro, zijn schoonvader, den priester in Midian; en hij leidde de kudde achter de woestijn, en hij kwam aan den berg Gods, aan Horeb. 2 En de Engel des HEEREN verscheen hem in een vuurvlam uit het midden van een braambos; en hij zag, en ziet, het braambos brandde in het vuur, en het braambos werd niet verteerd. 3 En Mozes zeide: Ik zal mij nu daarheen wenden, en bezien dat grote gezicht, waarom het braambos niet verbrandt. 4 Toen de HEERE zag, dat hij zich daarheen wendde, om te bezien, zo riep God tot hem uit het midden van het braambos, en zeide: Mozes, Mozes! En hij zeide: Zie, hier ben ik! 5 En Hij zeide: Nader hier niet toe; trek uw schoenen uit van uw voeten; want de plaats, waarop gij staat, is heilig land. 6 Hij zeide voorts: Ik ben de God uws vaders, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob. En Mozes verborg zijn aangezicht, want hij vreesde God aan te zien.
7 En de HEERE zeide: Ik heb zeer wel gezien de verdrukking Mijns volks, hetwelk in Egypte is, en heb hun geschrei gehoord, vanwege hun drijvers; want Ik heb hun smarten bekend. 8 Daarom ben Ik nedergekomen, dat Ik het verlosse uit de hand der Egyptenaren, en het opvoere uit dit land, naar een goed en ruim land, naar een land, vloeiende van melk en honig, tot de plaats der Kanaanieten, en der Hethieten, en der Amorieten, en der Ferezieten, en der Hevieten, en der Jebusieten. 9 En nu, zie, het geschrei der kinderen Israels is tot Mij gekomen; en ook heb Ik gezien de verdrukking, waarmede de Egyptenaars hen verdrukken. 10 Zo kom nu, en Ik zal u tot Farao zenden, opdat gij Mijn volk (de kinderen Israels) uit Egypte voert.
11 Toen zeide Mozes tot God: Wie ben ik, dat ik tot Farao zou gaan; en dat ik de kinderen Israels uit Egypte zou voeren? 12 Hij dan zeide: Ik zal voorzeker met u zijn, en dit zal u een teken zijn, dat Ik u gezonden heb: wanneer gij dit volk uit Egypte geleid hebt, zult gijlieden God dienen op dezen berg. 13 Toen zeide Mozes tot God: Zie, wanneer ik kom tot de kinderen Israels, en zeg tot hen: De God uwer vaderen heeft mij tot ulieden gezonden; en zij mij zeggen: Hoe is Zijn naam? wat zal ik tot hen zeggen? 14 En God zeide tot Mozes: IK ZAL ZIJN,, Die IK ZIJN ZAL! Ook zeide Hij: Alzo zult gij tot de kinderen Israels zeggen: IK ZAL ZIJN heeft mij tot ulieden gezonden! 15 Toen zeide God verder tot Mozes: Aldus zult gij tot de kinderen Israels zeggen: De HEERE, de God uwer vaderen, de God van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob, heeft mij tot ulieden gezonden; dat is Mijn Naam eeuwiglijk, en dat is Mijn gedachtenis van geslacht tot geslacht.
16 Ga heen, en verzamel de oudsten van Israel, en zeg tot hen: De HEERE, de God uwer vaderen, is mij verschenen, de God van Abraham, Izak en Jakob, zeggende: Ik heb ulieden getrouwelijk bezocht, en hetgeen ulieden in Egypte is aangedaan; 17 Daarom heb Ik gezegd: Ik zal ulieden uit de verdrukking van Egypte opvoeren, tot het land der Kanaanieten, en der Hethieten, en der Amorieten, en der Ferezieten, en der Hevieten, en der Jebusieten; tot het land, vloeiende van melk en honig. 18 En zij zullen uw stem horen; en gij zult gaan, gij en de oudsten van Israel, tot den koning van Egypte, en gijlieden zult tot hem zeggen: De HEERE, de God der Hebreen, is ons ontmoet; zo laat ons nu toch gaan den weg van drie dagen in de woestijn, opdat wij den HEERE, onzen God, offeren!
19 Doch Ik weet, dat de koning van Egypte ulieden niet zal laten gaan, ook niet door een sterke hand. 20 Want Ik zal Mijn hand uitstrekken, en Egypte slaan met al Mijn wonderen, die Ik in het midden van hetzelve doen zal; daarna zal hij ulieden laten vertrekken. 21 En Ik zal dit volk genade geven in de ogen der Egyptenaren; en het zal geschieden, wanneer gijlieden uitgaan zult, zo zult gij niet ledig uitgaan. 22 Maar elke vrouw zal van haar naburin, en van de waardin haars huizes, eisen zilveren vaten, en gouden vaten, en klederen; die zult gijlieden op uw zonen, en op uw dochteren leggen, en gij zult Egypte beroven.
