Genesis 15

1 After these things the word of Jehovah came unto Abram in a vision, saying, Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.2 And Abram said, O Lord Jehovah, what wilt thou give me, seeing I go childless, and he that shall be possessor of my house is Eliezer of Damascus?3 And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir.4 And, behold, the word of Jehovah came unto him, saying, This man shall not be thine heir; But he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir.5 And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and number the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.6 And he believed in Jehovah; and he reckoned it to him for righteousness.7 And he said unto him, I am Jehovah that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.8 And he said, O Lord Jehovah, whereby shall I know that I shall inherit it?9 And he said unto him, Take me a heifer three years old, and a she-goat three years old, and a ram three years old, and a turtle-dove, and a young pigeon.10 And he took him all these, and divided them in the midst, and laid each half over against the other: but the birds divided he not.11 And the birds of prey came down upon the carcasses, and Abram drove them away.

12 And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, a horror of great darkness fell upon him.13 And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be sojourners in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years;14 and also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.15 But thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.16 And in the fourth generation they shall come hither again; for the iniquity of the Amorite is not yet full.17 And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold, a smoking furnace, and a flaming torch that passed between these pieces.18 In that day Jehovah made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates:19 the Kenite, and the Kenizzite, and the Kadmonite,20 and the Hittite, and the Perizzite, and the Rephaim,21 and the Amorite, and the Canaanite, and the Girgashite, and the Jebusite.

Genesis 15

Gods verbond met Abram

1 Na deze gebeurtenissen sprak de HERE met Abram en zei: ‘Wees niet bang Abram, want Ik zal u beschermen en zegenen.’2 Maar Abram zei: ‘Och HERE, mijn God, U kunt mij wel zegenen, maar wat helpt dat, nu ik geen zoon heb?3 Wanneer ik sterf, zal de Damascener Eliëzer al mijn bezittingen erven. Een dienaar zal mijn erfgenaam worden.’

4 Maar de HERE nam weer het woord: ‘Niemand anders dan uw eigen zoon zal uw erfgenaam zijn.’
5 God nam Abram mee naar buiten en wees naar de nachtelijke hemel: ‘Kijk naar boven en tel al die sterren eens als u kunt! Zo zal uw nageslacht zijn: ontelbaar!’6 Abram geloofde het woord van de HERE en dat was de reden dat God hem als een rechtvaardig mens beschouwde.7 Hij zei tegen Abram: ‘Ik ben de HERE, die u vanuit Ur der Chaldeeën hier heeft gebracht om u dit land te geven.’8 Abram vroeg: ‘Maar HERE, mijn God, hoe kan ik er zeker van zijn dat U mij dit land zult geven?’9 God antwoordde: ‘Haal een driejarige jonge koe, een driejarige geit, een driejarige ram, een tortelduif en een jonge duif.’10 Abram hakte de dieren in tweeën, maar liet de vogels heel.

11 Toen de roofvogels op de kadavers neerstreken, joeg Abram ze weg.
12 Bij het ondergaan van de zon viel Abram in een diepe slaap en kreeg een angstige droom.13 Toen zei God tegen Abram: ‘Uw nakomelingen zullen vierhonderd jaar in een vreemd land wonen, ze zullen daar slaven zijn en slecht behandeld worden.14 Maar het volk dat hen onderdrukt, zal Ik straffen. Daarna zal uw volk wegtrekken met grote rijkdommen.15 Maar u zult een hoge leeftijd bereiken en rustig kunnen sterven.

16 Na vier generaties zullen uw nakomelingen hier terugkeren, want eerder zal de slechtheid van de Amorieten niet het peil bereiken, waarop Ik ze zal straffen.’
17 Toen de zon onder was en het donker begon te worden, zag Abram een rokende vuurpot en een vlammende fakkel tussen de helften van de dode dieren doorgaan.18 Die dag sloot de HERE een verbond met Abram en zei: ‘Ik zal dit land aan uw nakomelingen geven, van de Nijl tot de rivier de Eufraat.

19-21 En zij zullen de Kenieten, de Kenizzieten, de Kadmonieten, de Hethieten, de Perizzieten, de Refaïeten, de Amorieten, de Kanaänieten, de Girgasieten en de Jebusieten onderwerpen.’