Genesis 35

1 And God said unto Jacob, Arise, go up to Beth-el, and dwell there: and make there an altar unto God, who appeared unto thee when thou fleddest from the face of Esau thy brother.2 Then Jacob said unto his household, and to all that were with him, Put away the foreign gods that are among you, and purify yourselves, and change your garments:3 and let us arise, and go up to Beth-el; and I will make there an altar unto God, who answered me in the day of my distress, and was with me in the way which I went.4 And they gave unto Jacob all the foreign gods which were in their hand, and the rings which were in their ears; and Jacob hid them under the oak which was by Shechem.5 And they journeyed: and a terror of God was upon the cities that were round about them, and they did not pursue after the sons of Jacob.6 So Jacob came to Luz, which is in the land of Canaan (the same is Beth-el), he and all the people that were with him.7 And he built there an altar, and called the place El-beth-el; because there God was revealed unto him, when he fled from the face of his brother.8 And Deborah Rebekah’s nurse died, and she was buried below Beth-el under the oak: and the name of it was called Allon-bacuth.

9 And God appeared unto Jacob again, when he came from Paddan-aram, and blessed him.10 And God said unto him, Thy name is Jacob: thy name shall not be called any more Jacob, but Israel shall be thy name: and he called his name Israel.11 And God said unto him, I am God Almighty: be fruitful and multiply; a nation and a company of nations shall be of thee, and kings shall come out of thy loins;12 and the land which I gave unto Abraham and Isaac, to thee I will give it, and to thy seed after thee will I give the land.13 And God went up from him in the place where he spake with him.14 And Jacob set up a pillar in the place where he spake with him, a pillar of stone: and he poured out a drink-offering thereon, and poured oil thereon.15 And Jacob called the name of the place where God spake with him, Beth-el.

16 And they journeyed from Beth-el; and there was still some distance to come to Ephrath: and Rachel travailed, and she had hard labor.17 And it came to pass, when she was in hard labor, that the midwife said unto her, Fear not; for now thou shalt have another son.18 And it came to pass, as her soul was departing (for she died), that she called his name Ben-oni: but his father called him Benjamin.19 And Rachel died, and was buried in the way to Ephrath (the same is Beth-lehem).20 And Jacob set up a pillar upon her grave: the same is the Pillar of Rachel’s grave unto this day.21 And Israel journeyed, and spread his tent beyond the tower of Eder.22 And it came to pass, while Israel dwelt in that land, that Reuben went and lay with Bilhah his father’s concubine: and Israel heard of it. Now the sons of Jacob were twelve:23 The sons of Leah: Reuben, Jacob’s first-born, and Simeon, and Levi, and Judah, and Issachar, and Zebulun;24 the sons of Rachel: Joseph and Benjamin;25 and the sons of Bilhah, Rachel’s handmaid: Dan and Naphtali;26 and the sons of Zilpah, Leah’s handmaid: Gad and Asher: these are the sons of Jacob, that were born to him in Paddan-aram.27 And Jacob came unto Isaac his father to Mamre, to Kiriath-arba (the same is Hebron), where Abraham and Isaac sojourned.

28 And the days of Isaac were a hundred and fourscore years.29 And Isaac gave up the ghost, and died, and was gathered unto his people, old and full of days: and Esau and Jacob his sons buried him.

Genesis 35

Jakob aanbidt God bij Betel

1 Daarna zei God tegen Jakob: ‘Breek uw kamp op, ga naar Betel en vestig u daar. Bouw daar een altaar ter ere van de God, die aan u verscheen toen u op de vlucht was voor uw broer Esau.’2 Jakob beval ieder lid van zijn huishouding de afgodsbeeldjes die zij hadden meegebracht, weg te doen. Iedereen moest zich wassen en schone kleren aantrekken.3 ‘Want we gaan naar Betel,’ legde hij uit. ‘Ik zal daar een altaar bouwen voor de God die mijn gebeden verhoorde in moeilijke tijden en die bij mij is geweest tijdens deze reis.’

4 Allen gaven Jakob hun afgodsbeeldjes en oorringen en hij begroef ze onder de eik bij Sichem.
5 Daarna trokken zij verder. De vrees voor God lag over alle steden die zij passeerden, zodat niemand hen durfde te achtervolgen.6 Ten slotte kwamen zij bij Luz (ook Betel genoemd) in Kanaän.7 Jakob bouwde daar een altaar en noemde het El-Betel (de God die bij Betel aan mij is verschenen), want dat was de plaats waar God aan hem verscheen, toen hij op de vlucht was voor Esau.8 Kort hierna stierf Debora, de oude voedster van Rebekka. Zij werd onder de eik in het dal beneden Betel begraven. Die eik heette voortaan “Eik van het verdriet”.

9 Toen Jakob in Betel aankwam, op zijn reis vanuit Paddan-Aram, verscheen God opnieuw en zegende hem.
10 En God zei: ‘U zult niet langer Jakob (Bedrieger) worden genoemd, maar Israël (Hij die overwint met God).11 Ik ben God, de Almachtige, Ik zal u vruchtbaar maken en u tot een groot volk, ja, tot vele volken maken. Er zullen veel koningen onder uw nakomelingen zijn.12 Ik zal u het land geven dat Ik ook aan Abraham en Isaak heb gegeven. Ja, Ik zal het aan u en uw nakomelingen geven.’13 Na die woorden zette Jakob op de plaats waar God aan hem was verschenen, een gedenksteen neer14 en goot er wijn overheen als een offer aan God. Daarna goot hij er olijfolie overheen.

15 Jakob noemde die plaats Betel (Huis van God), omdat God daar met hem had gesproken.
16 Na het vertrek uit Betel reisden Jakob en zijn huishouding naar Efrat (Bethlehem). Maar onderweg kreeg Rachel weeën, het begin van een moeilijke bevalling.17 Na de pijnlijke geboorte riep de vroedvrouw uit: ‘Wees niet bang, u hebt weer een zoon!’18 En met haar laatste woorden (want zij stierf) noemde Rachel het kind Ben-Oni (Zoon van mijn pijn), maar zijn vader noemde hem Benjamin (Zoon van mijn Rechterhand).19 Zo stierf Rachel en zij begroeven haar langs de weg naar Efrat (Bethlehem).

20 Jakob zette een stenen monument op haar graf, dat daar tot op heden staat.
21 Israël zette de reis voort en sloeg zijn kamp op bij de Toren van Eder.22 Daar sliep Ruben met Bilha, zijn vaders bijvrouw, en iemand vertelde dat aan Israël.23 Dit zijn de namen van de twaalf zonen van Jakob: de zonen van Lea: Ruben, Jakobs oudste kind, Simeon, Levi, Juda, Issachar en Zebulon.24 De zonen van Rachel: Jozef en Benjamin.25 De zonen van Bilha, Rachels dienares: Dan en Naftali.26 De zonen van Zilpa, Lea’s dienares: Gad en Aser. Al deze zonen kreeg Jakob in Paddan-Aram.

27 Zo kwam Jakob dan eindelijk aan bij zijn vader Isaak te Mamre in Kirjat-Arba (tegenwoordig Hebron), waar ook Abraham had gewoond.
28 Korte tijd later stierf Isaak. Hij was honderdtachtig jaar oud.

29 Zijn zonen Esau en Jakob begroeven hem.