previous next

Joshua 10

1  WHEN ADONI-ZEDEK king of Jerusalem heard how Joshua had taken Ai and had utterly destroyed it, doing to Jericho and its king as he had done to Ai and its king, and how the residents of Gibeon had made peace with Israel and were among them,2  He feared greatly, because Gibeon was a great city, like one of the royal cities, and because it was greater than Ai, and all its men were mighty.3  So Adoni-zedek king of Jerusalem sent to Hoham king of Hebron, to Piram king of Jarmuth, to Japhia king of Lachish, and to Debir king of Eglon, saying,4  Come up to me and help me, and let us smite Gibeon, for it has made peace with Joshua and with the Israelites.5  Then the five kings of the Amorites--the kings of Jerusalem, Hebron, Jarmuth, Lachish, and Eglon--gathered their forces and went up with all their armies and encamped before Gibeon to fight against it.6  And the men of Gibeon sent to Joshua at the camp in Gilgal, saying, Do not relax your hand from your servants; come up to us quickly and save us and help us, for all the kings of the Amorites who dwell in the hill country are gathered against us.7  So Joshua went up from Gilgal, he and all the warriors with him and all the mighty men of valor.8  And the Lord said to Joshua, Do not fear them, for I have given them into your hand; there shall not a man of them stand before you.9  So Joshua came upon them suddenly, having gone up from Gilgal all night.10  And the Lord caused [the enemies] to panic before Israel, who slew them with a great slaughter at Gibeon and chased them along the way that goes up to Beth-horon and smote them as far as Azekah and Makkedah.11  As they fled before Israel, while they were descending [the pass] to Beth-horon, the Lord cast great stones from the heavens on them as far as Azekah, killing them. More died because of the hailstones than the Israelites slew with the sword.12  Then Joshua spoke to the Lord on the day when the Lord gave the Amorites over to the Israelites, and he said in the sight of Israel, Sun, be silent and stand still at Gibeon, and you, moon, in the Valley of Ajalon!13  And the sun stood still, and the moon stayed, until the nation took vengeance upon their enemies. Is not this written in the Book of Jasher? So the sun stood still in the midst of the heavens and did not hasten to go down for about a whole day.14  There was no day like it before or since, when the Lord heeded the voice of a man. For the Lord fought for Israel.15  Then Joshua returned, and all Israel with him, to the camp at Gilgal.16  Those five kings fled and hid themselves in the cave of Makkedah.17  And it was told Joshua, The five kings are hidden in the cave at Makkedah.18  Joshua said, Roll great stones to the cave’s mouth, and set men to guard them.19  But do not stay. Pursue your enemies and fall upon their rear; do not allow them to enter their cities, for the Lord your God has given them into your hand.20  When Joshua and the Israelites had ended slaying them until they were wiped out and the remnant remaining of them had entered into fortified cities,21  All the people returned to the camp to Joshua at Makkedah in peace; none moved his tongue against any of the Israelites.22  Then said Joshua, Open the mouth of the cave and bring out those five kings to me from the cave.23  They brought the five kings out of the cave to him--the kings of Jerusalem, Hebron, Jarmuth, Lachish, and Eglon.24  When they brought out those kings to Joshua, [he] called for all the Israelites and told the commanders of the men of war who went with him, Come, put your feet on the necks of these kings. And they came and put their feet on the [kings’] necks.25  Joshua said to them, Fear not nor be dismayed; be strong and of good courage. For thus shall the Lord do to all your enemies against whom you fight.26  Afterward Joshua smote and slew them and hanged their bodies on five trees, and they hung on the trees until evening.27  At sunset Joshua ordered and they took the bodies down from the trees and cast them into the cave where the kings had hidden and laid great stones on the cave’s mouth, which remain to this very day.28  Joshua took Makkedah that day and smote it and its king with the sword and utterly destroyed everyone in it. He left none remaining. And he did to the king of Makkedah as he had done to the king of Jericho. 29  Then Joshua and all Israel went from Makkedah to Libnah and attacked Libnah.30  And the Lord gave it also and its king into Israel’s hands, and Joshua smote it with the sword, and all the people in it. He left none remaining in it. And he did to its king as he had done to the king of Jericho.31  And Joshua passed from Libnah, and all Israel with him, to Lachish and encamped against it and attacked it.32  And the Lord delivered Lachish into the hands of Israel, and Joshua took it on the second day and smote it with the sword, and all the people in it, as he had done to Libnah.33  Then Horam king of Gezer came up to help Lachish, and Joshua smote him and his people--until he had left none remaining.34  From Lachish Joshua and all Israel went on to Eglon, laid siege to it, and attacked it.35  And they took it that day and smote it with the sword and utterly destroyed all who were in it that day, as he had done to Lachish.36  Then Joshua with all Israel went up from Eglon to Hebron, and they attacked it37  And took it and smote it with the sword, and its king and all its towns and everyone in it. He left none remaining, as he had done to Eglon, and utterly destroyed it and all its people.38  And Joshua and all Israel with him returned to Debir and attacked it.39  And he took it, with its king and all its towns, and they smote them with the sword and utterly destroyed everyone in it. He left none remaining. As he had done to Hebron and to Libnah and its king, so he did to Debir and its king.40  So Joshua smote all the land, the hill country, the South, the lowland, and the slopes, and all their kings. He left none remaining, but utterly destroyed all that breathed, as the Lord, the God of Israel, commanded. 41  And Joshua smote them from Kadesh-barnea even to Gaza, and all the country of Goshen even to Gibeon.42  Joshua took all these kings and their land at one time, because the Lord, the God of Israel, fought for Israel.43  And Joshua returned, and all Israel with him, to the camp at Gilgal.

Jozua 10

1  Het geschiedde nu, toen Adoni-zedek, de koning van Jeruzalem, gehoord had, dat Jozua Ai ingenomen, en haar verbannen had, en aan Ai en haar koning alzo gedaan had, gelijk als hij aan Jericho en haar koning gedaan had; en dat de inwoners van Gibeon vrede met Israel gemaakt hadden, en in derzelver midden waren; 2  Zo vreesden zij zeer; want Gibeon was een grote stad, als een der koninklijke steden; ja, zij was groter dan Ai, en al haar mannen waren sterk. 3  Daarom zond Adoni-zedek, koning van Jeruzalem, tot Hoham, den koning van Hebron, en tot Pir-am, den koning van Jarmuth, en tot Jafia, den koning van Lachis, en tot Debir, den koning van Eglon, zeggende: 4  Komt op tot mij, en helpt mij, dat wij Gibeon slaan; omdat zij vrede gemaakt heeft met Jozua en met de kinderen Israels. 5  Toen werden verzameld en kwamen op, vijf koningen der Amorieten, de koning van Jeruzalem, de koning van Hebron, de koning van Jarmuth, de koning van Lachis, de koning van Eglon, zij en al hun legers; en zij belegerden Gibeon, en krijgden tegen haar.

6  De mannen nu van Gibeon zonden tot Jozua, in het leger van Gilgal, zeggende: Trek uw handen niet af van uw knechten, kom haastelijk tot ons op, en verlos ons, en help ons; want al de koningen der Amorieten, die op het gebergte wonen, hebben zich tegen ons vergaderd.

7  Toen toog Jozua op van Gilgal, hij en al het krijgsvolk met hem, en alle strijdbare helden.

8  Want de HEERE had tot Jozua gezegd: Vrees u niet voor hen, want Ik heb ze in uw hand gegeven; niemand van hen zal voor uw aangezicht bestaan. 9  Alzo kwam Jozua snellijk tot hen; den gansen nacht over was hij van Gilgal opgetrokken. 10  En de HEERE verschrikte hen voor het aangezicht van Israel; en hij sloeg hen met een groten slag te Gibeon, en vervolgde hen op den weg, waar men naar Beth-horon opgaat, en sloeg hen tot Azeka en tot Makkeda toe. 11  Het geschiedde nu, toen zij voor het aangezicht van Israel vluchtten, zijnde in den afgang van Beth-horon, zo wierp de HEERE grote stenen op hen van den hemel, tot Azeka toe, dat zij stierven; daar waren er meer, die van de hagelstenen stierven, dan die de kinderen Israels met het zwaard doodden.

12  Toen sprak Jozua tot den HEERE, ten dage als de HEERE de Amorieten voor het aangezicht de kinderen Israels overgaf, en zeide voor de ogen der Israelieten: Zon, sta stil te Gibeon, en gij, maan, in het dal van Ajalon! 13  En de zon stond stil, en de maan bleef staan, totdat zich het volk aan zijn vijanden gewroken had. Is dit niet geschreven in het boek des oprechten? De zon nu stond stil in het midden des hemels, en haastte niet onder te gaan omtrent een volkomen dag. 14  En er was geen dag aan dezen gelijk, voor hem noch na hem, dat de HEERE de stem eens mans alzo verhoorde; want de HEERE streed voor Israel.

15  Toen keerde Jozua weder, en gans Israel met hem, naar het leger te Gilgal. 16  Maar die vijf koningen waren gevloden, en hadden zich verborgen in de spelonk bij Makkeda. 17  En aan Jozua werd geboodschapt, mits te zeggen: Die vijf koningen zijn gevonden, verborgen in de spelonk bij Makkeda. 18  Zo zeide Jozua: Wentelt grote stenen voor den mond der spelonk, en stelt mannen daarvoor om hen te bewaren. 19  Maar staat gijlieden niet stil, jaagt uw vijanden achterna, en slaat hen in den staart; laat hen in hun steden niet komen; want de HEERE, uw God, heeft ze in uw hand gegeven. 20  En het geschiedde, toen Jozua en de kinderen Israels geeindigd hadden hen met een zeer groten slag te slaan, totdat zij vernield waren, en dat de overgeblevenen, die van hen overgebleven waren, in de vaste steden gekomen waren; 21  Zo keerde al het volk tot Jozua in het leger, bij Makkeda, in vrede; niemand had zijn tong tegen de kinderen Israels geroerd. 22  Daarna zeide Jozua: Opent den mond der spelonk, en brengt tot mij uit die vijf koningen, uit die spelonk. 23  Zij nu deden alzo, en brachten tot hem uit die vijf koningen, uit de spelonk: den koning van Jeruzalem, den koning van Hebron, den koning van Jarmuth, den koning van Lachis, den koning van Eglon. 24  En het geschiedde, als zij die koningen uitgebracht hadden tot Jozua, zo riep Jozua al de mannen van Israel, en hij zeide tot de oversten des krijgsvolks, die met hem getogen waren: Treedt toe, zet uw voeten op de halzen dezer koningen. En zij traden toe, en zetten hun voeten op hun halzen. 25  Toen zeide Jozua tot hen: Vreest niet en ontzet u niet, zijt sterk en hebt goeden moed; want alzo zal de HEERE aan al uw vijanden doen, tegen dewelke gijlieden strijdt. 26  En Jozua sloeg hen daarna, en doodde ze, en hing ze aan vijf houten; en zij hingen aan de houten tot den avond. 27  En het geschiedde, ten tijde als de zon onderging, beval Jozua, dat men hen van de houten afname, en zij wierpen hen in de spelonk, alwaar zij verborgen geweest waren; en zij leiden grote stenen voor den mond der spelonk, die daar zijn tot op dezen zelven dag.

28  Op denzelven dag nam ook Jozua Makkeda in, en sloeg haar met de scherpte des zwaards; daartoe verbande hij derzelver koning, henlieden en alle ziel die daarin was; hij liet geen overigen overblijven; en hij deed den koning van Makkeda, gelijk als hij den koning van Jericho gedaan had. 29  Toen toog Jozua door, en gans Israel met hem, van Makkeda naar Libna, en hij krijgde tegen Libna. 30  En de HEERE gaf dezelve ook in de hand van Israel, met haar koning; en hij sloeg haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was; hij liet daarin geen overigen overblijven; en hij deed derzelver koning, gelijk als hij den koning van Jericho gedaan had.

31  Toen toog Jozua voort, en gans Israel met hem, van Libna naar Lachis; en hij belegerde haar en krijgde tegen haar. 32  En de HEERE gaf Lachis in de hand van Israel; en hij nam haar in op den tweeden dag, en hij sloeg haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was, naar alles, wat hij Libna gedaan had.

33  Toen trok Horam, de koning van Gezer, op, om Lachis te helpen; maar Jozua sloeg hem en zijn volk, totdat hij hem geen overigen overliet.

34  En Jozua trok voort van Lachis naar Eglon, en gans Israel met hem; en zij belegerden haar en krijgden tegen haar. 35  En zij namen haar in ten zelven dage, en sloegen haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was, verbande hij op denzelven dag, naar alles, wat hij aan Lachis gedaan had. 36  Daarna toog Jozua op, en gans Israel met hem; van Eglon naar Hebron, en zij krijgden tegen haar. 37  En zij namen haar in, en sloegen haar met de scherpte des zwaards, zo haar koning als al haar steden, en alle ziel, die daarin was; hij liet niemand in het leven overblijven, naar alles, wat hij Eglon gedaan had; en hij verbande haar, en alle ziel, die daarin was.

38  Toen keerde Jozua, en gans Israel met hem, naar Debir, en hij krijgde tegen haar. 39  En hij nam haar in, met haar koning, en al haar steden, en zij sloegen haar met de scherpte des zwaards, en verbanden alle ziel, die daarin was; hij liet geen overigen overblijven; gelijk als hij aan Hebron gedaan had, alzo deed hij aan Debir en haar koning, en gelijk als hij aan Libna en haar koning gedaan had;

40  Alzo sloeg Jozua het ganse land, het gebergte, en het zuiden, en de laagte, en de aflopingen der wateren, en al hun koningen; hij liet geen overigen overblijven; ja, hij verbande alles, wat adem had, gelijk als de HEERE, de God Israels, geboden had. 41  En Jozua sloeg hen van Kades-barnea en tot Gaza toe; ook het ganse land Gosen, en tot Gibeon toe. 42  En Jozua nam al deze koningen en hun land op eenmaal; want de HEERE, de God Israels, streed voor Israel. 43  Toen keerde Jozua weder, en gans Israel met hem, naar het leger te Gilgal.