previous next

Mark 10

1  AND [Jesus] left there [Capernaum] and went to the region of Judea and beyond [east of] the Jordan; and crowds [constantly] gathered around Him again, and as was His custom, He began to teach them again.2  And some Pharisees came up, and, in order to test Him and try to find a weakness in Him, asked, Is it lawful for a man to dismiss and repudiate and divorce his wife?3  He answered them, What did Moses command you?4  They replied, Moses allowed a man to write a bill of divorce and to put her away. 5  But Jesus said to them, Because of your hardness of heart [your condition of insensibility to the call of God] he wrote you this precept in your Law.6  But from the beginning of creation God made them male and female. 7  For this reason a man shall leave [behind] his father and his mother and be joined to his wife and cleave closely to her permanently, 8  And the two shall become one flesh, so that they are no longer two, but one flesh. 9  What therefore God has united (joined together), let not man separate or divide.10  And indoors the disciples questioned Him again about this subject.11  And He said to them, Whoever dismisses (repudiates and divorces) his wife and marries another commits adultery against her;12  And if a woman dismisses (repudiates and divorces) her husband and marries another, she commits adultery.13  And they kept bringing young children to Him that He might touch them, and the disciples were reproving them [for it].14  But when Jesus saw [it], He was indignant and pained and said to them, Allow the children to come to Me--do not forbid or prevent or hinder them--for to such belongs the kingdom of God.15  Truly I tell you, whoever does not receive and accept and welcome the kingdom of God like a little child [does] positively shall not enter it at all.16  And He took them [the children up one by one] in His arms and [fervently invoked a] blessing, placing His hands upon them.17  And as He was setting out on His journey, a man ran up and knelt before Him and asked Him, Teacher, [You are essentially and perfectly morally] good, what must I do to inherit eternal life [that is, to partake of eternal salvation in the Messiah’s kingdom]?18  And Jesus said to him, Why do you call Me [essentially and perfectly morally] good? There is no one [essentially and perfectly morally] good--except God alone.19  You know the commandments: Do not kill, do not commit adultery, do not steal, do not bear false witness, do not defraud, honor your father and mother. 20  And he replied to Him, Teacher, I have carefully guarded and observed all these and taken care not to violate them from my boyhood.21  And Jesus, looking upon him, loved him, and He said to him, You lack one thing; go and sell all you have and give [the money] to the poor, and you will have treasure in heaven; and come [and] accompany Me [walking the same road that I walk].22  At that saying the man’s countenance fell and was gloomy, and he went away grieved and sorrowing, for he was holding great possessions.23  And Jesus looked around and said to His disciples, With what difficulty will those who possess wealth and keep on holding it enter the kingdom of God!24  And the disciples were amazed and bewildered and perplexed at His words. But Jesus said to them again, Children, how hard it is for those who trust (place their confidence, their sense of safety) in riches to enter the kingdom of God!25  It is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God.26  And they were shocked and exceedingly astonished, and said to Him and to one another , Then who can be saved?27  Jesus glanced around at them and said, With men [it is] impossible, but not with God; for all things are possible with God.28  Peter started to say to Him, Behold, we have yielded up and abandoned everything [once and for all and joined You as Your disciples, siding with Your party] and accompanied You [walking the same road that You walk].29  Jesus said, Truly I tell you, there is no one who has given up and left house or brothers or sisters or mother or father or children or lands for My sake and for the Gospel’s30  Who will not receive a hundred times as much now in this time--houses and brothers and sisters and mothers and children and lands, with persecutions--and in the age to come, eternal life.31  But many [who are now] first will be last [then], and many [who are now] last will be first [then].32  They were on the way going up to Jerusalem, and Jesus was walking on in front of them; and they were bewildered and perplexed and greatly astonished, and those [who were still] following were seized with alarm and were afraid. And He took the Twelve [apostles] again and began to tell them what was about to happen to Him,33  [Saying], Behold, we are going up to Jerusalem, and the Son of Man will be turned over to the chief priests and the scribes; and they will condemn and sentence Him to death and turn Him over to the Gentiles.34  And they will mock Him and spit on Him, and whip Him and put Him to death; but after three days He will rise again [from death].35  And James and John, the sons of Zebedee, approached Him and said to Him, Teacher, we desire You to do for us whatever we ask of You.36  And He replied to them, What do you desire Me to do for you?37  And they said to Him, Grant that we may sit, one at Your right hand and one at [Your] left hand, in Your glory (Your majesty and splendor).38  But Jesus said to them, You do not know what you are asking. Are you able to drink the cup that I drink or be baptized with the baptism [of affliction] with which I am baptized?39  And they replied to Him, We are able. And Jesus told them, The cup that I drink you will drink, and you will be baptized with the baptism with which I am baptized,40  But to sit at My right hand or at My left hand is not Mine to give; but [it will be given to those] for whom it is ordained and prepared.41  And when the other ten [apostles] heard it, they began to be indignant with James and John.42  But Jesus called them to [Him] and said to them, You know that those who are recognized as governing and are supposed to rule the Gentiles (the nations) lord it over them [ruling with absolute power, holding them in subjection], and their great men exercise authority and dominion over them.43  But this is not to be so among you; instead, whoever desires to be great among you must be your servant,44  And whoever wishes to be most important and first in rank among you must be slave of all.45  For even the Son of Man came not to have service rendered to Him, but to serve, and to give His life as a ransom for (instead of) many.46  Then they came to Jericho. And as He was leaving Jericho with His disciples and a great crowd, Bartimaeus, a blind beggar, a son of Timaeus, was sitting by the roadside.47  And when he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to shout, saying, Jesus, Son of David, have pity and mercy on me [now]!48  And many severely censured and reproved him, telling him to keep still, but he kept on shouting out all the more, You Son of David, have pity and mercy on me [now]!49  And Jesus stopped and said, Call him. And they called the blind man, telling him, Take courage! Get up! He is calling you.50  And throwing off his outer garment, he leaped up and came to Jesus.51  And Jesus said to him, What do you want Me to do for you? And the blind man said to Him, Master, let me receive my sight.52  And Jesus said to him, Go your way; your faith has healed you. And at once he received his sight and accompanied Jesus on the road.

Markus 10

1  En van daar opgestaan zijnde, ging Hij naar de landpalen van Judea, door de overzijde van de Jordaan; en de scharen kwamen wederom samen bij Hem, en gelijk Hij gewoon was, leerde Hij hen wederom.

2  En de Farizeen, tot Hem komende, vraagden Hem, of het een man geoorloofd is, zijn vrouw te verlaten, Hem verzoekende. 3  Maar Hij antwoordende, zeide tot hen: Wat heeft u Mozes geboden? 4  En zij zeiden: Mozes heeft toegelaten een scheidbrief te schrijven, en haar te verlaten. 5  En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Vanwege de hardigheid uwer harten heeft hij ulieden dat gebod geschreven. 6  Maar van het begin der schepping heeft ze God man en vrouw gemaakt. 7  Daarom zal een mens zijn vader en zijn moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen; 8  En die twee zullen tot een vlees zijn, alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees. 9  Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet. 10  En in het huis vraagden Hem Zijn discipelen wederom van hetzelve. 11  En Hij zeide tot hen: Zo wie zijn vrouw verlaat, en een andere trouwt, die doet overspel tegen haar. 12  En indien een vrouw haar man zal verlaten, en met een anderen trouwen, die doet overspel.

13  En zij brachten kinderkens tot Hem, opdat Hij ze aanraken zou; en de discipelen bestraften degenen, die ze tot Hem brachten. 14  Maar Jezus, dat ziende, nam het zeer kwalijk, en zeide tot hen: Laat de kinderkens tot Mij komen, en verhindert ze niet; want derzulken is het Koninkrijk Gods. 15  Voorwaar zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt, gelijk een kindeken, die zal in hetzelve geenszins ingaan. 16  En Hij omving ze met Zijn armen, en de handen op hen gelegd hebbende, zegende Hij dezelve.

17  En als Hij uitging op den weg, liep een tot Hem, en voor Hem op de knieen vallende, vraagde Hem: Goede Meester! wat zal ik doen, opdat ik het eeuwige leven beerve? 18  En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God. 19  Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; gij zult niemand te kort doen; eer uw vader en uw moeder. 20  Doch hij, antwoordende, zeide tot Hem: Meester! al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid af. 21  En Jezus, hem aanziende, beminde hem, en zeide tot hem: Een ding ontbreekt u; ga heen, verkoop alles, wat gij hebt, en geef het den armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, neem het kruis op, en volg Mij. 22  Maar hij, treurig geworden zijnde over dat woord, ging bedroefd weg; want hij had vele goederen.

23  En Jezus rondom ziende, zeide tot Zijn discipelen: Hoe bezwaarlijk zullen degenen, die goed hebben, in het Koninkrijk Gods inkomen! 24  En de discipelen werden verbaasd over deze Zijn woorden. Maar Jezus wederom antwoordende, zeide tot hen: Kinderen! Hoe zwaar is het, dat degenen, die op het goed hun betrouwen zetten, in het Koninkrijk Gods ingaan! 25  Het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga. 26  En zij werden nog meer verslagen, zeggende tot elkander: Wie kan dan zalig worden? 27  Doch Jezus, hen aanziende, zeide: Bij de mensen is het onmogelijk, maar niet bij God; want alle dingen zijn mogelijk bij God.

28  En Petrus begon tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd. 29  En Jezus, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg Ik ulieden: Er is niemand, die verlaten heeft huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijnentwil en des Evangelies wil, 30  Of hij ontvangt honderdvoud, nu in dezen tijd, huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kinderen, en akkers, met de vervolgingen, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven. 31  Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en velen, die de laatsten zijn, de eersten.

32  En zij waren op den weg, gaande op naar Jeruzalem; en Jezus ging voor hen; en zij waren verbaasd, en Hem volgende, waren zij bevreesd. En de twaalven wederom tot Zich nemende, begon Hij hun te zeggen de dingen, die Hem overkomen zouden; 33  Zeggende: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en de Zoon des mensen zal den overpriesteren, en den Schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen, en Hem den heidenen overleveren; 34  En zij zullen Hem bespotten, en Hem geselen, en Hem bespuwen, en Hem doden; en ten derden dage zal Hij weder opstaan.

35  En tot Hem kwamen Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, zeggende: Meester! wij wilden wel, dat Gij ons deedt, zo wat wij begeren zullen. 36  En Hij zeide tot hen: Wat wilt gij, dat Ik u doe? 37  En zij zeiden tot Hem: Geef ons, dat wij mogen zitten, de een aan Uw rechter-,en de ander aan Uw linker hand in Uw heerlijkheid. 38  Maar Jezus zeide tot hen: Gij weet niet, wat gij begeert. Kunt gij den drinkbeker drinken, dien Ik drink, en met den doop gedoopt worden, daar Ik mede gedoopt word? 39  En zij zeiden tot Hem: Wij kunnen. Doch Jezus zeide tot hen: Den drinkbeker, dien Ik drink, zult gij wel drinken, en met den doop gedoopt worden, daar Ik mede gedoopt word; 40  Maar het zitten tot Mijn rechter-en tot Mijn linker hand staat bij Mij niet te geven; maar het zal gegeven worden dien het bereid is. 41  En als de andere tien dit hoorden, begonnen zij het van Jakobus en Johannes zeer kwalijk te nemen. 42  Maar Jezus, het tot Zich geroepen hebbende, zeide tot hen: Gij weet, dat degenen, die geacht worden oversten te zijn der volken, heerschappij voeren over hen, en hun groten gebruiken macht over hen. 43  Doch alzo zal het onder u niet zijn; maar zo wie onder u groot zal willen worden, die zal uw dienaar zijn. 44  En zo wie van u de eerste zal willen worden, die zal aller dienstknecht zijn. 45  Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen.

46  En zij kwamen te Jericho. En als Hij en Zijn discipelen, en een grote schare van Jericho uitging, zat de zoon van Timeus, Bar-timeus, de blinde, aan den weg, bedelende. 47  En horende, dat het Jezus de Nazarener was, begon hij te roepen en te zeggen: Jezus, Gij Zone Davids! ontferm U mijner. 48  En velen bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel temeer: Gij Zone Davids! ontferm U mijner. 49  En Jezus, stil staande, zeide, dat men hem roepen zou; en zij riepen den blinde, zeggende tot hem: Heb goeden moed; sta op; Hij roept u. 50  En hij, zijn mantel afgeworpen hebbende, stond op, en kwam tot Jezus. 51  En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En de blinde zeide tot Hem: Rabboni! dat ik ziende mag worden. 52  En Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw geloof heeft u behouden. En terstond werd hij ziende, en volgde Jezus op den weg.