Psalm 10
1 Why standest thou afar off, O Jehovah? Why hidest thou thyself in times of trouble?
2 In the pride of the wicked the poor is hotly pursued; Let them be taken in the devices that they have conceived.
3 For the wicked boasteth of his heart’s desire, And the covetous renounceth, yea, contemneth Jehovah.
4 The wicked, in the pride of his countenance, saith, He will not require it. All his thoughts are, There is no God.
5 His ways are firm at all times; Thy judgments are far above out of his sight: As for all his adversaries, he puffeth at them.
6 He saith in his heart, I shall not be moved; To all generations I shall not be in adversity.
7 His mouth is full of cursing and deceit and oppression: Under his tongue is mischief and iniquity.
8 He sitteth in the lurking-places of the villages; In the secret places doth he murder the innocent; His eyes are privily set against the helpless.
9 He lurketh in secret as a lion in his covert; He lieth in wait to catch the poor: He doth catch the poor, when he draweth him in his net.
10 He croucheth, he boweth down, And the helpless fall by his strong ones.
11 He saith in his heart, God hath forgotten; He hideth his face; he will never see it.
12 Arise, O Jehovah; O God, lift up thy hand: Forget not the poor.
13 Wherefore doth the wicked contemn God, And say in his heart, Thou wilt not require it?
14 Thou hast seen it; for thou beholdest mischief and spite, to requite it with thy hand: The helpless committeth himself unto thee; Thou hast been the helper of the fatherless.
15 Break thou the arm of the wicked; And as for the evil man, seek out his wickedness till thou find none.
16 Jehovah is King for ever and ever: The nations are perished out of his land.
17 Jehovah, thou hast heard the desire of the meek: Thou wilt prepare their heart, thou wilt cause thine ear to hear;
18 To judge the fatherless and the oppressed, That man who is of the earth may be terrible no more.
Psalmen 10
1 Waarom blijft de afstand
tussen U en mij zo groot, HERE? Het lijkt wel of U Zich juist voor mij verbergt wanneer ik U het meest nodig heb.
2 Vol hoogmoed
achtervolgt de goddeloze de arme. Laat het kwaad dat zij hebben bedacht, toch op deze mensen zelf neerkomen!
3 Want mensen die U afwijzen
pochen over alles wat zij willen en kunnen, zij wensen de hebzuchtige geluk, maar de HERE verachten zij.
4 Deze mensen,
hooghartig en trots als zij zijn, denken dat er geen God is die rekenschap vraagt. In hun leven is geen plaats voor Hem.
5 Hun manier van leven en werken
brengt hun nog steeds geluk, terwijl zij er niet aan denken uw oordeel daarbij te betrekken. Dit valt helemaal buiten hun gezichtsveld. Ook over hun tegenstanders halen zij minachtend hun schouders op.
6 Ze denken bij zichzelf:
‘Wie doet me wat? Het gaat ons toch al jarenlang goed, van vader op zoon?’
7 Bij het minste of geringste vloeken zij,
altijd bedriegen en misleiden zij en bedenken zij onrecht.
8 Zij bevinden zich vaak
op geheime verblijfplaatsen, op afgelegen plekken vermoorden zij onschuldige mensen en zij loeren op weerloze mensen.
9 Zij wachten hen stiekem op
als een leeuw die zijn prooi bespringt. Zij leggen hinderlagen om arme mensen te vangen en trekken het net om hen aan.
10 De ongelukkige
wordt overweldigd door hun kracht en bezwijkt onder hun mishandelingen.
11 God ziet het toch niet,
denken zij bij zichzelf. En als Hij het al ziet, vergeet Hij het wel weer. Hij kan toch niet alles onthouden?
12 HERE, grijp toch in!
O God, hef uw hand toch tegen hen op! Denk alstublieft aan de armen!
13 Hoe komt het
dat goddelozen U verachten? Zij denken dat U hen nooit ter verantwoording zult roepen.
14 HERE, U ziet wat zij doen.
U weet wat een ellende en verdriet zij veroorzaken. Laat hen dan ook maar boeten, HERE! De arme mensen vertrouwen zich geheel aan U toe. U bent de toevlucht voor wees en weduwe. U staat bekend als degene die de hulpelozen tegemoet komt en helpt.
15 Breek de macht van de boosdoeners, HERE,
zodat zij niets meer kunnen. Vervolg hen tot er niet één meer in leven is.
16 De HERE is Koning,
nu en tot in eeuwigheid! Zij die God niet volgen, moeten zijn land uit.
17 HERE, U kent het hart
van de nederige mensen door en door. U kent hun wensen, uw hart gaat naar hen uit, U luistert naar hen.
18 U doet recht
aan wezen en verdrukten. Niemand krijgt meer de kans hen uit het land te verjagen.