Psalm 44

1 We have heard with our ears, O God, Our fathers have told us, What work thou didst in their days, In the days of old.

2 Thou didst drive out the nations with thy hand; But them thou didst plant: Thou didst afflict the peoples; But them thou didst spread abroad.

3 For they gat not the land in possession by their own sword, Neither did their own arm save them; But thy right hand, and thine arm, and the light of thy countenance, Because thou wast favorable unto them.

4 Thou art my King, O God: Command deliverance for Jacob.

5 Through thee will we push down our adversaries: Through thy name will we tread them under that rise up against us.

6 For I will not trust in my bow, Neither shall my sword save me.

7 But thou hast saved us from our adversaries, And hast put them to shame that hate us.

8 In God have we made our boast all the day long, And we will give thanks unto thy name for ever. Selah

9 But now thou hast cast us off, and brought us to dishonor, And goest not forth with our hosts.

10 Thou makest us to turn back from the adversary; And they that hate us take spoil for themselves.

11 Thou hast made us like sheep appointed for food, And hast scattered us among the nations.

12 Thou sellest thy people for nought, And hast not increased thy wealth by their price.

13 Thou makest us a reproach to our neighbors, A scoffing and a derision to them that are round about us.

14 Thou makest us a byword among the nations, A shaking of the head among the peoples.

15 All the day long is my dishonor before me, And the shame of my face hath covered me,

16 For the voice of him that reproacheth and blasphemeth, By reason of the enemy and the avenger.

17 All this is come upon us; Yet have we not forgotten thee, Neither have we dealt falsely in thy covenant.

18 Our heart is not turned back, Neither have our steps declined from thy way,

19 That thou hast sore broken us in the place of jackals, And covered us with the shadow of death.

20 If we have forgotten the name of our God, Or spread forth our hands to a strange god;

21 Will not God search this out? For he knoweth the secrets of the heart.

22 Yea, for thy sake are we killed all the day long; We are accounted as sheep for the slaughter.

23 Awake, why sleepest thou, O Lord? Arise, cast us not off for ever.

24 Wherefore hidest thou thy face, And forgettest our affliction and our oppression?

25 For our soul is bowed down to the dust: Our body cleaveth unto the earth.

26 Rise up for our help, And redeem us for thy lovingkindness’ sake.

Psalmen 44

1 Een leerzaam gezang van de Korachieten voor de koordirigent.

2 God, onze ouders hebben ons steeds weer verteld
hoe U in de geschiedenis met ons volk hebt gehandeld. Wij hebben het zelf gehoord.

3 Eigenhandig hebt U de volken weggejaagd
en onze voorouders in het land gezet. U hebt andere volken verdrukt en onze voorouders sterker laten worden.

4 Zij hebben echt niet
zelf het land veroverd, noch hun zwaard, noch hun lichamelijke kracht heeft hen bevrijd. Uw kracht en uw zorg hebben dat gedaan, omdat U hen liefhad.

5 God, U bent mijn Koning,
zorgt U toch voor de verlossing van uw volk!

6 In uw kracht vellen wij onze tegenstanders
en in uw naam lopen wij hen die tegen ons in opstand komen onder de voet.

7 Ik vertrouw niet op mijn boog
en verwacht geen verlossing van mijn zwaard.

8 U hebt ons bevrijd van onze vijanden,
hen die ons haten hebt U voor schut gezet.

9 Wij beroemen ons voortdurend op onze God,
uw naam zullen wij altijd prijzen.

10 Toch hebt U ons weggestuurd en vernederd,
U bent niet meegegaan met onze legers toen die optrokken.

11 U zorgde ervoor dat wij voor onze vijanden moesten wijken,
zij konden alles bij ons plunderen.

12 U hebt ons overgeleverd als vee dat wordt geslacht.
Wij zijn onder andere volken verdeeld geraakt.

13 U hebt uw volk voor een spotprijs van de hand gedaan,
van dat geld bent U niet rijk geworden.

14 Onze buren roddelen over ons,
U hebt ons bespottelijk gemaakt voor hen die rondom ons wonen.

15 Onze schande is spreekwoordelijk geworden bij andere volken,
ze schudden het hoofd om ons.

16 Dag in, dag uit denk ik aan mijn schande,
ik durf mij niet meer te vertonen

17 vanwege de woorden van de roddelaars
en de blikken van mijn vijanden en hen die op wraak uit zijn.

18 Ondanks dit alles hebben wij U niet vergeten.
Ook hebben wij het verbond met U nooit ontkend.

19 Ons hart bleef op U gericht,
wij bleven op het rechte pad.

20 Desondanks hebt U ons op gevaarlijke plaatsen gebracht
en tastten wij soms geheel in het duister.

21 Als wij uw naam hadden vergeten
en vreemde goden vereerd zouden hebben,

22 zou God dat immers altijd merken?
Hij kent immers elke uithoek van het menselijk hart?

23 Werkelijk, ter wille van U zijn wij voortdurend in levensgevaar,
wij worden beschouwd als schapen op weg naar het slachthuis.

24 Word wakker! Waarom slaapt U, Here? Word toch wakker!
Laat ons toch niet meer in de steek.

25 Waarom keert U ons de rug toe?
Waarom trekt U Zich onze ellende en moeiten niet aan?

26 Wij stellen zelf niets meer voor
en liggen hulpeloos op de grond.

27 Sta op, Here, en help ons, bevrijd ons ter wille van uw goedheid en liefde.