Romans 15
1 WE WHO are strong [in our convictions and of robust faith] ought to bear with the failings and the frailties and the tender scruples of the weak; [we ought to help carry the doubts and qualms of others] and not to please ourselves.2 Let each one of us make it a practice to please (make happy) his neighbor for his good and for his true welfare, to edify him [to strengthen him and build him up spiritually].3 For Christ did not please Himself [gave no thought to His own interests]; but, as it is written, The reproaches and abuses of those who reproached and abused you fell on Me. 4 For whatever was thus written in former days was written for our instruction, that by [our steadfast and patient] endurance and the encouragement [drawn] from the Scriptures we might hold fast to and cherish hope.5 Now may the God Who gives the power of patient endurance (steadfastness) and Who supplies encouragement, grant you to live in such mutual harmony and such full sympathy with one another, in accord with Christ Jesus,6 That together you may [unanimously] with united hearts and one voice, praise and glorify the God and Father of our Lord Jesus Christ (the Messiah).7 Welcome and receive [to your hearts] one another, then, even as Christ has welcomed and received you, for the glory of God.8 For I tell you that Christ (the Messiah) became a servant and a minister to the circumcised (the Jews) in order to show God’s truthfulness and honesty by confirming (verifying) the promises [given] to our fathers,9 And [also in order] that the Gentiles (nations) might glorify God for His mercy [not covenanted] to them. As it is written, Therefore I will praise You among the Gentiles and sing praises to Your name. 10 Again it is said, Rejoice (exult), O Gentiles, along with His [own] people; 11 And again, Praise the Lord, all you Gentiles, and let all the peoples praise Him! 12 And further Isaiah says, There shall be a Sprout from the Root of Jesse, He Who rises to rule over the Gentiles; in Him shall the Gentiles hope. 13 May the God of your hope so fill you with all joy and peace in believing [through the experience of your faith] that by the power of the Holy Spirit you may abound and be overflowing (bubbling over) with hope.14 Personally I am satisfied about you, my brethren, that you yourselves are rich in goodness, amply filled with all [spiritual] knowledge and competent to admonish and counsel and instruct one another also.15 Still on some points I have written to you the more boldly and unreservedly by way of reminder. [I have done so] because of the grace (the unmerited favor) bestowed on me by God16 In making me a minister of Christ Jesus to the Gentiles. I act in the priestly service of the Gospel (the good news) of God, in order that the sacrificial offering of the Gentiles may be acceptable [to God], consecrated and made holy by the Holy Spirit.17 In Christ Jesus, then, I have legitimate reason to glory (exult) in my work for God [in what through Christ Jesus I have accomplished concerning the things of God].18 For [of course] I will not venture (presume) to speak thus of any work except what Christ has actually done through me [as an instrument in His hands] to win obedience from the Gentiles, by word and deed,19 [Even as my preaching has been accompanied] with the power of signs and wonders, [and all of it] by the power of the Holy Spirit. [The result is] that starting from Jerusalem and as far round as Illyricum, I have fully preached the Gospel [faithfully executing, accomplishing, carrying out to the full the good news] of Christ (the Messiah) in its entirety.20 Thus my ambition has been to preach the Gospel, not where Christ’s name has already been known, lest I build on another man’s foundation;21 But [instead I would act on the principle] as it is written, They shall see who have never been told of Him, and they shall understand who have never heard [of Him]. 22 This [ambition] is the reason why I have so frequently been hindered from coming to visit you.23 But now since I have no further opportunity for work in these regions, and since I have longed for enough years to come to you,24 I hope to see you in passing [through Rome] as I go [on my intended trip] to Spain, and to be aided on my journey there by you, after I have enjoyed your company for a little while.25 For the present, however, I am going to Jerusalem to bring aid (relief) for the saints (God’s people there).26 For it has been the good pleasure of Macedonia and Achaia to make some contribution for the poor among the saints of Jerusalem.27 They were pleased to do it; and surely they are in debt to them, for if these Gentiles have come to share in their [the Jerusalem Jews’] spiritual blessings, then they ought also to be of service to them in material blessings.28 When therefore I have completed this mission and have delivered to them [at Jerusalem] what has been raised, I shall go on by way of you to Spain.29 And I know that when I do come to you, I shall come in the abundant blessing of the Gospel of Christ.30 I appeal to you [I entreat you], brethren, for the sake of our Lord Jesus Christ and by the love [given by] the Spirit, to unite with me in earnest wrestling in prayer to God in my behalf.31 [Pray] that I may be delivered (rescued) from the unbelievers in Judea and that my mission of relief to Jerusalem may be acceptable and graciously received by the saints (God’s people there),32 So that by God’s will I may subsequently come to you with joy (with a happy heart) and be refreshed [by the interval of rest] in your company.33 May [our] peace-giving God be with you all! Amen (so be it).
Romeinen 15
1 Maar wij, die sterk zijn, zijn schuldig de zwakheden der onsterken te dragen, en niet onszelven te behagen. 2 Dat dan een iegelijk van ons zijn naaste behage ten goede, tot stichting. 3 Want ook Christus heeft Zichzelven niet behaagd, maar gelijk geschreven is: De smadingen dergenen, die U smaden, zijn op Mij gevallen. 4 Want al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering te voren geschreven, opdat wij, door lijdzaamheid en vertroosting der Schriften, hoop hebben zouden. 5 Doch de God der lijdzaamheid en der vertroosting geve u, dat gij eensgezind zijt onder elkander naar Christus Jezus; 6 Opdat gij eendrachtelijk, met een mond, moogt verheerlijken den God en Vader van onzen Heere Jezus Christus.
7 Daarom neemt elkander aan, gelijk ook Christus ons aangenomen heeft, tot de heerlijkheid Gods. 8 En ik zeg, dat Jezus Christus een dienaar geworden is der besnijdenis, vanwege de waarheid Gods, opdat Hij bevestigen zou de beloftenissen der vaderen; 9 En de heidenen God vanwege de barmhartigheid zouden verheerlijken; gelijk geschreven is: Daarom zal ik U belijden onder de heidenen, en Uw Naam lofzingen. 10 En wederom zegt Hij: Weest vrolijk, gij heidenen met Zijn volk! 11 En wederom: Looft den Heere, al gij heidenen, en prijst Hem, al gij volken! 12 En wederom zegt Jesaja: Er zal zijn de wortel van Jessai, en Die opstaat, om over de heidenen te gebieden; op Hem zullen de heidenen hopen. 13 De God nu der hoop vervulle ulieden met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes. 14 Doch, mijn broeders, ook ik zelf ben verzekerd van u, dat gij ook zelven vol zijt van goedheid, vervuld met alle kennis, machtig om ook elkander te vermanen. 15 Maar ik heb u eensdeels te stoutelijker geschreven, broeders, u als wederom dit indachtig makende, om de genade, die mij van God gegeven is; 16 Opdat ik een dienaar van Jezus Christus zij onder de heidenen, het Evangelie van God bedienende, opdat de offerande der heidenen aangenaam worde, geheiligd door den Heiligen Geest. 17 Zo heb ik dan roem in Christus Jezus in die dingen, die God aangaan. 18 Want ik zou niet durven iets zeggen, hetwelk Christus door mij niet gewrocht heeft, tot gehoorzaamheid der heidenen, met woorden en werken; 19 Door kracht van tekenen en wonderheden, en door de kracht van den Geest Gods, zodat ik, van Jeruzalem af, en rondom, tot Illyrikum toe, het Evangelie van Christus vervuld heb. 20 En alzo zeer begerig geweest ben om het Evangelie te verkondigen, niet waar Christus genoemd was, opdat ik niet op eens anders fondament zou bouwen; 21 Maar gelijk geschreven is: Denwelken van Hem niet was geboodschapt, die zullen het zien; en dewelke het niet gehoord hebben, die zullen het verstaan. 22 Waarom ik ook menigmaal verhinderd geweest ben tot u te komen. 23 Maar nu geen plaats meer hebbende in deze gewesten, en van over vele jaren groot verlangen hebbende, om tot u te komen, 24 Zo zal ik, wanneer ik naar Spanje reis, tot u komen; want ik hoop in het doorreizen u te zien, en van u derwaarts geleid te worden, als ik eerst van ulieder tegenwoordigheid eensdeels verzadigd zal zijn. 25 Maar nu reis ik naar Jeruzalem, dienende de heiligen. 26 Want het heeft dien van Macedonie en Achaje goed gedacht een gemene handreiking te doen aan de armen onder de heiligen, die te Jeruzalem zijn. 27 Want het heeft hun zo goed gedacht; ook zijn zij hun schuldenaars; want indien de heidenen hunner geestelijke goederen deelachtig zijn geworden, zo zijn zij ook schuldig hen van lichamelijke goederen te dienen. 28 Als ik dan dit volbracht, en hun deze vrucht verzegeld zal hebben, zo zal ik door ulieder stad naar Spanje afkomen. 29 En ik weet, dat ik, tot u komende, met vollen zegen des Evangelies van Christus komen zal.
30 En ik bid u, broeders, door onzen Heere Jezus Christus, en door de liefde des Geestes, dat gij met mij strijdt in de gebeden tot God voor mij; 31 Opdat ik mag bevrijd worden van de ongehoorzamen in Judea, en dat deze mijn dienst, dien ik aan Jeruzalem doe, aangenaam zij den heiligen; 32 Opdat ik met blijdschap, door den wil van God, tot u mag komen, en met u verkwikt worden. 33 En de God des vredes zij met u allen. Amen.
